Selamat datang di Bali, oftewel: welkom in Bali. Een wereld vol nieuwe geluiden, kleuren en geuren. Overal om ons heen rijden bromfietsen en lopen mensen en kippen. De zwoele lucht is doordrenkt van het aroma van lotus, nasi goreng en uitlaatgassen. Zelfs het licht is duidelijk anders dan thuis. We staan te springen om dit allemaal vast te leggen. Het beloven tien leerzame en fotogenieke dagen te worden.
Een goede voorbereiding ...
We zijn op pad met tien leden van de Antwerpse fotoclub Foto Crea. Omdat ik in Indonesië gewoond heb en dus de taal spreek, ben ik aangewezen als organisator. Een reis met tien fotografen vergt meer voorbereiding dan de gemiddelde vakantie. De een fotografeert graag natuur, een ander architectuur, en weer een ander zet graag z’n medemens op de plaat. Geen ruzie maken! We bepalen gewoon met z’n allen wat we willen bekijken en stellen aan de hand daarvan een reisschema op.
Hoewel we elkaar al enkele jaren regelmatig zien, is deze reis een leuke manier om elkaar nog beter te leren kennen en om van elkaar te leren. Zoiets hoeft natuurlijk niet per se in een ver land, maar voor ons vormt dat een extra stimulans. Het is een uitdaging om kennis te maken met een nieuwe cultuur en omgeving. Hoe leg je de ziel van een vreemd, onbekend land vast? Onze fotoclub gaat deze uitdaging graag aan.
De ziel van Bali
Wij zijn het er allemaal roerend over eens dat je voor de ziel van Bali niet in de buurt van de badplaatsen moet zijn. Hier heeft het streven om het de toerist naar de zin te maken de authentieke Balinese cultuur weggedrukt. Wij zien liever het échte Bali en strijken daarom neer in Ubud: het geografische en culturele hart van Bali. Van hieruit kunnen we alle interessante plekken van het eiland gemakkelijk bereiken.
Reizen doen we met twee minibusjes, elk geschikt voor zeven personen. Hoewel we maar met z’n tienen in totaal zijn, krijgen we de busjes gemakkelijk vol. Fotografen nemen immers een heleboel materiaal mee! We zijn blij dat we met zo’n grote groep reizen dat we gebruik kunnen maken van twee voertuigen. Voor de flexibiliteit is dat wel zo handig. Zo kan het ene groepje nog even door blijven fotograferen, terwijl het andere groepje alvast vertrekt naar een volgende interessante plek. Om zoveel mogelijk goede foto’s te maken, is niets ons te gek!
Bezienswaardigheden
Wie naar Bali gaat, moet minstens één tempel bezoeken. Ga vroeg op pad, want na elf uur ’s ochtends komen er steevast tientallen autobussen vol toeristen aan. Die lopen uiteraard allemaal net voor je lens wanneer je een foto wilt maken.
Na een vroeg bezoek aan een tempel duiken we tegen elven de naburige vlindertuin in. Hier is het een stuk rustiger. Als we een parend koppeltje vlinders ontdekken, wordt het even dringen. Iedereen wil natuurlijk foto’s maken, maar ... hoeveel tijd hebben we daarvoor? De statieven en macrolenzen worden inderhaast in stelling gebracht, en de camera’s ingesteld. ‘Geen paniek’, weet een bewaker ons te vertellen: ‘Het paren van vlinders kan wel tot acht uur duren.’ En dat voor een diertje dat slechts drie etmalen leeft!
Ook het vogelpark is een bezoek waard. De meeste vogelsoorten leven in volledige vrijheid. Voor andere soorten is een enorm grote kooi gebouwd, waar je als bezoeker vrij in kunt rondwandelen. Het wordt wederom spannend als we een ijsvogel ontdekken die prachtig in de zon op een takje poseert. Terwijl iedereen een mooi plaatsje zoekt, blijft het beestje ons geïnteresseerd aankijken. Ruim een half uur later zit hij er nog steeds. Een gewillig model!
Dansvoorstelling en fotosessie
Dans en muziek zijn in de Balinese cultuur erg belangrijk. Vandaar dat we een dansvoorstelling op ons programma hebben staan. De reguliere voorstelling wordt door een massa toeschouwers bijgewoond. Het gevolg: veel flitsende camera’s. Dit was niet geheel naar onze verwachtingen. Kunnen we nog wel succesvolle foto’s maken?
Wederom zijn we blij dat we met een grote groep fotografen reizen. Na afloop van de voorstelling ga ik even praten met de organisator van het spektakel. Ik vraag hem of we bij daglicht enkele dansers in hun traditionele kleding mogen fotograferen. Hij vindt dat geen probleem; we mogen zelfs het paleis van de sultan gebruiken als decor. De prijs voor dit alles: per danser een half miljoen … roepies, gelukkig. Omgerekend kost het ons voor drie modellen 150 euro. Voor 15 euro per persoon hebben we dus een fotoshoot voor het beroemde Puri Saren Agung-paleis!
Ons geluk kan niet op: de fotosessie loopt als een trein. Na afloop praten we nog een tijdje na met onze modellen. Beide partijen zijn zeer tevreden. We beloven dat we enkele foto’s per e-mail zullen opsturen. Zo hebben de dansers er eveneens plezier van. Voor ons heeft het napraten ook een toegevoegde waarde. Nu we de levensgeschiedenis van de mensen kennen, zijn het niet meer zomaar plaatjes van ‘anonieme’ modellen. Ze hebben een verhaal gekregen, dat wij ons altijd zullen blijven herinneren. Onze geheugenkaartjes zijn weer een flink stuk voller ... en wij zijn een bijzondere ervaring rijker.
Buiten Bali
Bali is een prachtige plek van waaruit je meer eilanden van Indonesië kunt verkennen. We wagen ons aan een uitstap naar de nabijgelegen eilanden Nusa Lembongan en Nusa Penida. Deze liggen tussen Bali en Lombok in. Ze zijn te klein om er een start- en landingsbaan op aan te leggen, dus met het vliegtuig kom je er niet. Wel pendelt de taxiboot iedere dag enkele malen heen en weer.
Toeristen zie je hier nauwelijks. In de vroege ochtend en late namiddag, wanneer een lage zon over het wateroppervlak strijkt, is het heerlijk rustig rond de vele baaien. Precies daar willen we zijn: in de baaien. De lokale bevolking leeft van de kweek van zeealgen voor de cosmeticasector. Op kleine akkertjes in zee zijn ze hele dagen bezig met planten en oogsten. Voor ons een zalig foto-onderwerp in deze authentieke wereld, die nog niet door toerisme geschonden is.
Voordat we met z’n tienen op de ‘zeeboeren’ aflopen, vraag ik even om toestemming. Je kunt niet zomaar de leefwereld van die mensen verstoren met een complete ‘cameracrew’! Na een kort gesprekje met de hoofdman kunnen we onze gang gaan, in ruil voor een klein bedrag dat hij belooft te verdelen onder zijn dorpsgenoten.
Overnachten
Bezoek je één van de eilanden van Indonesië, blijf dan minstens één nacht ter plekke. Op Bali zijn vele overnachtingsmogelijkheden; de kleinere eilanden zijn minder ingesteld op bezoekers. Er zijn enkele bescheiden ‘bed & breakfasts’, die hoofdzakelijk Australische surfkampioenen onderdak bieden. Maar ook een fotograaf vindt er wel een slaapplek. Even navraag doen in één van de kleine, maar lekkere restaurantjes kan deuren openen.
Succesvol?
Hoe beoordeel je het succes van een fotoreis? Aan de hand van het aantal foto’s misschien? Tijdens acht ‘werkdagen’ maakten we met tien fotografen circa vijftienduizend opnamen. Een honderdtal werd tentoongesteld op drie tentoonstellingen in culturele centra. Andere scoorden niet onaardig bij wedstrijden. Allemaal fantastisch natuurlijk, maar minstens zo belangrijk: we hebben ons ook goed geamuseerd. En de leden van de club zijn nog meer naar elkaar toegegroeid, zodat de ‘club’ een echte ‘vriendenkring’ is geworden. En dat is per saldo toch wel het voornaamste!
