Tekst Wouter Diemer en Jasper de Weerd
Op zaterdagochtend zijn we gespannen. We hebben allemaal een korte nacht achter de rug. Zenuwen spelen ons parten ... we hebben er buikpijn van. Weten de bezoekers de weg naar de Utrechtse Jaarbeurs wel te vinden ..? Is alles goed geregeld ..? Marieke, onze eventmanager, heeft alles strak onder controle en geeft geen krimp.
Foto: Niels Barto
Even voor tienen krijgen we al duidelijkheid over de bezoekers. Het worden er veel! De rij voor de ingang reikt tot ver buiten de Jaarbeurs. Meteen is het druk bij de stands, en de eerste lezingen staan ook op het punt om te beginnen. De zalen lopen vol. Boven de beursvloer zweven twee gigantische Zoom.nl-theaters. Af en toe is het dringen geblazen. Hostesses van de Jaarbeurs spelen geroutineerd voor portier. ‘Excuses meneer, maar er is bij deze workshop echt geen plaats meer’, proberen ze de pijn van de gesloten deur te verzachten. Bij de workshops loopt het storm. Dat hadden we ook verwacht. Govert de Roos staat op het podium en doet zijn verhaal, terwijl meer dan 250 hobbyfotografen ademloos luisteren naar de winnaar van ‘de Grote Paul’. Zelfs de toehoorders die noodgedwongen hun toevlucht hebben gezocht in de vensterbanken, geven geen krimp.
We lopen de hele dag te pendelen over de beursvloer. Af en toe zoeken we eventjes de rust van het organisatiekantoor op. Even rustig achteroverleunen en genieten van een bekertje fris. Aan het einde van de ochtend druppelen de eerste bezoekersaantallen binnen. De drukte die we met eigen ogen waarnamen, zien we terug in de statistieken.
Enthousiaste reacties
Bij elke ronde over de beurs komen we bekende Zoomers tegen. Even een praatje en snel weer door. Zoomer van het eerste uur Tineke Giesbers: ‘Eerst twijfelde ik of ik wel zou komen: het is de derde keer al. Maar ik heb er geen spijt van! Mijn dochter staat dit jaar hier als model en ik kom naar haar kijken als trotse moeder, maar de opzet spreekt me eigenlijk evengoed aan. Een vooruitgang ten opzichte van de eerdere edities. Ik heb ook al wat workshops bezocht; die waren erg informatief.’
Op de stand van Nikon is het druk. Af en toe lopen we er naar binnen. Wij zijn ook nieuwsgierig en willen graag weten wat Magnum-fotograaf Steve McCurry te vertellen heeft. Het inspirerende uur gaat niet ongemerkt voorbij.
De tijd vliegt. Korte praatjes met bezoekers en standhouders en af en toe Marieke een handje helpen wanneer het nodig is. Na een vermoeiende beursdag genieten we nog even na met een borrel. Ondertussen praten we ook na met Govert de Roos. Een paar uur na zijn workshop staat hij nog altijd versteld van alle aandacht en vragen: ‘Zoveel mensen ... ik weet niet waar ze vandaan komen, maar het is echt geweldig.’
Tegen negenen kijken we tegen een lege beurshal aan. Er rest ons nog één ding voordat we de beursvloer verlaten. De trampoline bij Kamera-Express lonkt al de hele dag. Vlak voordat we vertrekken, grijpen we onze kans. Heerlijk, even springen!
Foto: Nicole Blommers
Zondag
De volgende dag opent de beurs een half uur eerder. Op die manier kunnen we de grote aanloop beter spreiden. We zijn warmgedraaid en alles verloopt vlotjes. De catwalk van Olympus trekt als vanouds veel bezoekers, en bij Canon wordt ieder halfuur een spectaculaire dansshow gegeven. Niet veel later horen we: ‘Wow!’ Van top tot teen gebodypaint loopt een model van Easy Computing door de zaal, omringd door hordes fotografen. Zo’n kans laten weinigen lopen.
De camera’s voeren de boventoon. Rondom de enorme racebaan, bij de streetdancers van Panasonic ... de flitsers doen driftig hun werk. Halverwege de zondag slaat de vermoeidheid toe. Even een hazenslaapje in het organisatiekantoor en weer verder. Bij de stand van Zoom.nl is het eveneens een drukte van jewelste. Aan de rij bij de balie te zien, mogen we een hoop nieuwe Zoomers verwelkomen.
Even na vijven ’s middags lopen we op ons tandvlees. Af en toe staren we enigszins wezenloos de leeggestroomde ruimte in. Nog even opruimen en dan naar huis. Jasper sms’t om acht uur ’s avonds: ‘Ik lig ... het is tijd om te slapen.’
Portfolioreviews
Ook dit jaar mag deze publiekstrekker natuurlijk niet ontbreken: de portfolioreviews. Twee dagen lang achter elkaar worden 30 fotografen per dag beoordeeld door een driekoppige jury. De eerste dag is William Rutten de gast van de redactie van Zoom.nl. Een deel van ons team neemt plaats in de jury. Iedere ronde komen er fantastische foto’s voorbij. Een fotoserie van stoelen haalt de dagfinale van zaterdag. William Rutten: ‘Zoveel creativiteit in zo’n onderwerp leggen ... dat vind ik weergaloos!’
Ook in de andere dagrondes voert de kwaliteit de boventoon. De jury let vooral streng op de series en het concept. In de zaterdagfinale neemt Jorinde van Ringen het op tegen Karin de Jong in de dagfinale. Via rode en groene kaarten kan het publiek zijn voorkeur uitspreken. Na telling der stemmen blijkt dat Jorinde door mag naar de grote finale.
Zondag neemt Georges van Wensveen plaats in de jury. De autofotograaf herkent soms wat interessante locaties voor zijn eigen werk: ‘Zet een auto in deze zonnestralen en ik ben klaar.’ Op de stip leggen de fotografen uit welke keuzes ze hebben gemaakt. We luisteren aandachtig en geven tips. Vincent Schiphorst (oneshot.zoom.nl) krijgt het advies mee om zijn serie aan te bieden aan Volkskrant magazine of een aanverwant tijdschrift. In de dagfinale van zondag moet hij echter zijn meerdere erkennen in Ton Zegveld (antonz.zoom.nl). Dé krachtmeting van het weekend gaat dus tussen Ton en Jorinde, en wordt na een spannende eindstrijd door laatstgenoemde op haar naam geschreven. In het tweede nummer van volgend jaar publiceert Jorinde haar werk.
Steven Ruiter over de ZOOM.experience
‘De zaal zat helemaal vol, en het was erg leuk om werk te laten zien. Ik probeer het publiek vooral te laten zien hoe je zelf ook mooie dierenfoto’s kunt maken. Volgens mij heb ik een hoop mensen kunnen helpen. Het hele weekend door heb ik vragen gekregen, en ze komen nog steeds per mail bij me binnen. Geweldig leuk!’
Fotomodel Jolien over de ZOOM.experience
‘Toen ik zondag aankwam, vond ik het overweldigend groot. Ik heb die dag heel erg veel fotografen leren kennen. Ik vond in het begin wel een beetje verwarrend aangezien er zoveel mensen - soms meer dan veertig - tegelijk stonden te fotograferen Ik wist niet zo goed naar wie ik eerst moest kijken, maar had al snel een methode gevonden; gewoon de hele rij afgaan en ieder op zijn beurt. Ik heb echt geweldig leuke reacties gehad. Ik kan niet wachten tot volgend jaar!’
Foto: Ton Kuyper
Permalink