Deze reisbestemming ligt misschien niet direct voor de hand. Waarom ga je naar IJsland? Een kleine zoektocht op internet geeft meteen overtuigend antwoord. IJsland is hét summum voor landschaps- en natuurfotografen. Op nog géén drie uur vliegen vind je unieke vulkanische landschappen, buitengewoon spectaculaire vergezichten en heel veel ongerepte natuur. Een lust voor elke fotograaf. Voor Zoom.nl de reden om IJsland te kiezen als bestemming voor de lezersreis. Er waren drie plekken te vergeven. Via de fotowedstrijd ‘zelfportret’ waren die plekken te bemachtigen. Begin november was het zover. Winnaars Jorinde van Ringen, Nico Ouburg en Frank van Noorden stonden op Schiphol in de startblokken voor een geweldig IJslands avontuur.
IJsland is het summum voor landschaps- en natuurfotografen.
Van links naar rechts: Frank van Noorden (zittend), Nico Ouburg, Jorinde van Ringen, Wouter Diemer en Marieke Bouman.
Aarde
Zwarte lavastranden, rotsen die uit het niets oprijzen en het aanhoudende gevoel alsof je over de maan loopt ... Het zijn zomaar wat beelden die aan ons voorbijtrekken tijdens de week op IJsland. Deelnemers Jorinde, Nico en Frank gaan er helemaal in op. ‘Het is zo onwerkelijk mooi. Fantastisch!’, schreeuwt Frank vanaf de bijrijdersstoel in de bus.
Vanaf de eerste dag van de reis staat het als een paal boven water: het IJslandse landschap blijft boeien. De ruige verlatenheid trekt de drie Zoomers als een magneet aan. ‘Wil je even stoppen?’, vraagt Nico. Wanneer we uitstappen, wordt meteen duidelijk waarom hij niet meer kon wachten. Dreigende luchten, een regenboog, een kronkelende rivier, een uitgestorven weg en een uitzicht dat zich het best laat typeren als ‘eindeloos’. Driftig wordt er gefotografeerd. De Zoomers weten wel raad met deze ingrediënten! Ieder gaat uiterst geconcentreerd zijn of haar gang. Jorinde straalt ultieme controle uit. Haar wapens: een camera, een statief en een set filters. Frank zoekt naarstig naar het beste plekje en Nico experimenteert met nieuwe composities. Ondertussen genieten we ook van de stilte.
Een dag later rijden we naar het schiereiland Snaeffelsnes ten noordwesten van de hoofdstad Reykjavik. Hier laat IJsland zich van zijn beste kant zien. We vallen van de ene verbazing in de andere. Meertjes met glasheldere spiegelingen, mistbanken en diffuus zonlicht. Ongekend fotogeniek! We laten dit niet aan ons voorbijgaan zonder te fotograferen. Ons doel van het bezoek aan Snaeffelsnes ligt helemaal op de westpunt van het schiereiland: de gletsjer Snaeffelsnesjokull. We komen steeds dichterbij. ‘Kunnen we erheen ..?’ is de grote vraag. We zien een steil onverhard pad omhoog. Doen of niet doen? We kunnen het niet laten. Met een iets te enthousiaste aanloop schiet het busje omhoog. Het is even spannend in de bus, maar het landschap maakt alles goed. We komen uiteindelijk tot aan de voet van de gletsjer. Een fantastische plek om foto’s te maken. Tegelijkertijd ook lastig: de lichtmeters staan voor een uitdaging. Hoe combineren we zwarte lavastenen en witte sneeuw? Nico, Jorinde en Frank weten er wel raad mee.
Nauwelijks bekomen van het spektakel op Snaeffelsnes rijden we de volgende dag naar nationaal park Thingvillir. Weg van de kust, het IJslandse binnenland in. In het Nationale Park kun je ook de Euraziatische en de Amerikaanse plaat zien liggen. De rit ernaartoe is fantastisch mooi. In de verte zien we de gigantische ijskap van de gletsjer Langjokull. Richting Thingvillir wordt het weerbeeld anders. Laaghangende bewolking zorgt voor een mysterieuze sfeer in het park. Het maakt de fotograferen er niet moeilijker op. We staan precies tussen twee grote stukken aardkorst in. De eerste dagen bivakkeerden we op het Amerikaanse deel, en vanaf nu reizen we over het Europese deel van de aarde.
Geheel onverwacht troffen we dit kerkje ergens halverwege een berg. Verder helemaal niets.
IJsland is heel kleurrijk. Wil je meer contrast? Neem dan een set filters mee.
Mijn grootste eye opener? Het statief. Zo simpel en zo waardevol.
Water
Geen berg zonder waterval op IJsland. De één reusachtig hoog, de ander indrukwekkend breed. Of allebei tegelijk .... Gretig worden de watervallen op de gevoelige plaat vastgelegd. Het zonlicht steekt soms een handje toe. Bij een aantal watervallen verschijnt een regenboog. Bij waterval Skogafoss, aan de zuidkust van IJsland, houden we iets langer stil. Het water stort hier zestig meter naar beneden. Het pad naast de waterval leent zich prima om langs omhoog te wandelen en de waterval op verschillende manieren te vereeuwigen. Nico waagt zich aan de klim: ‘Da’s flink hoog, die waterval. Dat heb je eigenlijk niet door als je beneden staat.’ Frank en Jorinde houden zich in en zoeken een verdieping lager naar mooie beelden.
Een paar kilometer verderop staan we weer stil. Voor ons ligt een gigantische ijsmassa. IJsland doet hier zijn naam eer aan. Gletsjer Sólheimajökull is onderdeel van de ijskap Mýrdalsjökull, en ligt nu op loopafstand voor onze neus. Frank en Nico klimmen en klauteren langs de ijsschotsen. Niet geheel ongevaarlijk, maar de ijsblauwe kleuren willen we niet missen. Zo dichtbij kom je eigenlijk nooit. Tevreden over het resultaat lopen we weer terug naar de bus. De volgende fotografiehotspot wacht op ons: Dyrhólaey. Een rotsformatie in zee in de buurt van het dorpje Vik.
Jorinde verheugt zich er al de hele week op. Ze weet precies wat ze wil. De weg richting Dyrhólaey is ruig. De storm trekt aan de bus en de weg is niet meer dan een karrenspoor. Bijsturen geblazen dus. Vlak voor de rotspartij moeten we stoppen, omdat we niet verder kunnen. De storm zorgt ervoor dat het pad naar Dyrhólaey onder water staat. We keren om, even onze teleurstelling verwerken.
Gelukkig krijgen we tien minuten later in het kustplaatsje Vik een hele vette troostprijs. We parkeren de bus bij zee. Het strand is gitzwart, de storm bijna ondraaglijk hard en het plezier van Jorinde, Nico en Frank onmeetbaar groot. De woeste zee en het ruige landschap brengen iedereen in vervoering. Even later laat Jorinde weten: ‘Ik had er niet aan moeten denken dat het mooi weer was geweest. Dat zou het alleen maar saai maken. Dit zijn unieke omstandigheden: beter hadden we het bijna niet kunnen treffen! Schitterend dat woeste water ...’
Het was geweldig dat het hier stormde, bji mooi weer hadden we allemaal dezelfde foto's gehad.
Lege wegen en weidse landschappen. Typisch IJslands!
IJslands voor fotografen
IJsland heeft een aantal prachtige attracties en vele verborgen parels. Langs de weg worden ze in het IJslands aangekondigd. Als je bordjes met de volgende termen tegenkomt, houd dan je camera in de aanslag!
- Jokull - Gletsjer
- Foss - Waterval
- Fjordur - Fjord
- Bláa lónið - Blue Lagoon
- Geysir - Geisers
- Vatn - Meer
Op IJsland zie je veel witte kerkjes met begraafplaatsen, deze stak mooi af tegen de dreigende lucht.
Vlakbij de Blue Lagoon, vind je dit schitterende zwarte lavaveld met melkachtig blauw water.
Het was stervens koud en ik was heel jaloers op de speciale speciale vingerloze handschoenen van Frank.
Lucht
We reizen begin november door IJsland en we weten dat de dagen kort zijn. Om half tien in de ochtend kunnen de ISO-waarden iets omlaag doordat er meer licht komt. Wegens invallende duisternis mag tegen vier uur de lichtgevoeligheid weer omhoog. Breekt dit de fotografen op? Nee, integendeel. De zon blijft de hele dag laag. Prachtig licht, zoals je dat in Nederland rond een uur of vier hebt. De dreigende luchten maken het in combinatie met de zon die door de wolken breekt overal een feest om te fotograferen.
Op een koude ochtend grijpen we één van de vele kansen. De mist zorgt voor een mooie deken over de akkers. Op de achtergrond scherpe bergtoppen en de zon die langzaam achter de berg vandaan kruipt. Het is weer stil in de groep. Nico weet meteen waar hij heen wil: ‘Verderop lijkt mij een goede plek om te gaan staan.’ Meteen is hij weg. Frank heeft ook wat hij zoekt en verbaast zich over de veranderende omstandigheden: ‘Kijk hoe snel de mist optrekt. Elke minuut is hier anders.’ Jorinde maakt gebruik van de elementen in het landschap voor haar beelden: ‘Het hekje op de voorgrond past prima in mijn compositie.’ De stilte van de groep gaat naadloos over in het landschap. Iedereen is op zijn eigen manier bezig.
Diezelfde avond zitten we vol verwachting aan het avondeten. Van september tot en met eind april heb je grote kans om ’s nachts noorderlicht te zien op IJsland. Op deze avond lijken de omstandigheden perfect. Heldere lucht, temperatuur dicht bij nul en een briesje uit het noorden. Na het eten springen we met z’n allen in de bus en rijden we naar een donkere plek. Een paar kilometer buiten het dorpje Fludir is het pikkedonker. We turen de sterrenhemel af. Iedereen heeft zijn camera in de aanslag. ‘Is dát iets?’, vraagt Nico hoopvol. We kijken allemaal mee. Nee ... helaas, het noorderlicht laat zich deze keer niet aan ons zien. Het mag de pret niet drukken. De volgende ochtend zitten we weer goedgemutst in de bus en genieten we opnieuw van het uitzicht. Wederom is het helder en kunnen we zo’n honderd kilometer verderop de bergen zien liggen. We weten het allemaal zeker: er staat ons weer een mooie fotografiedag te wachten. Met schitterende luchten.
Een regenboog, een kronkelende rivier en watervallen zorgen voor een mooi plaatje.
Moeilijke lichtomstandigheden? Maak gebruik van een belichtingstrapje om ook de juiste belichting te pakken.
Vuur
Op IJsland kun je er niet omheen: vulkanische activiteit. We ondervinden dit aan den lijve in de Blue Lagoon: een opaalblauw meer waar de watertemperatuur constant 39 graden bedraagt. Dit komt natuurlijk doordat het water wordt verwarmd. Het is avond en het stormt als we bij de Blue Lagoon arriveren. Het blauwe meer doet woest aan, maar het warme water is aangenaam en voor ons een heerlijk moment om even te ontspannen.
Op onze route ligt ook de wereldberoemde Geysir. Lava onder de aardkorst verwarmt hier zwavelrijk water, en dat maakt dat de geiser Strokkur elke tien minuten metershoog de lucht in spuit. Vulkanische activiteit recht voor je neus. Indrukwekkend! Vlak voordat de geiser spuit, ontstaat er een grote blauwe bubbel. Voor ons is het de uitdaging om die bubbel op de foto te krijgen. We stellen de camera’s op de burstmodus in en al snel hebben we beet. De bubbel staat er bij iedereen prachtig op.
Het vulkanische karakter zien we niet alleen terug in de vorm van de bergen op IJsland. Regelmatig passeren we versteende lavavelden bedekt met mos. De velden maken onmiskenbaar onderdeel uit van het IJslandse landschap. Bij één van de vele velden houden we even stil. Het licht valt precies goed. Een perfect moment om het schouwspel vast te leggen. Nico kan zijn ogen nog niet helemaal geloven: ‘Dit is echt bizar, maar schitterend.’
Voordat we ons opmaken voor de vlucht terug, kiezen we ervoor om ook bij daglicht de Blue Lagoon te bekijken. We nemen dit keer geen bad, maar zoeken de mooiste plek om het blauwwitte water tussen de zwarte rotsen vast te leggen. Fanatiek gaan we allemaal aan de slag. Na een intensieve fotosessie stappen we weer in de bus. ‘Prachtig!’, verzucht Frank: ‘We hebben zo’n geluk dat we dit allemaal kunnen zien.’ Daar zijn we het stuk voor stuk roerend mee eens. In één week tijd werden aarde, water, lucht en vuur tastbaar.
Nieuwsgierig?
Wil je nog meer beelden zien van de deelnemers aan de reis naar IJsland? Kijk dan op de Zoom.nl Gallery bij de volgende Zoomers:
Permalink
