De mening van Jurjen
Janneke is duidelijk een bereisd persoon en komt op veel mooie plekken. Dit zie je dan ook terug in haar werk: ze maakt mooie foto’s. Mijn voorkeur gaat uit naar de opnamen waarin het menselijke contact wordt uitgebeeld en een verhaal wordt verteld. Het lastige van deze stijl van reisfotografie is om het contact dat je met mensen hebt echt goed over te brengen op de kijker. Janneke is aardig op weg, maar ze moet denk ik nog meer tijd steken in het persoonlijke contact. Als ze dit doet, ga je dat zeker terugzien in de foto’s. Soms vind ik die momenteel nog wat te afstandelijk.
Wat zou je Janneke willen meegeven?
Op twee vlakken zou ik haar wat advies willen geven. Ik heb een beetje het gevoel dat ze erg veel op reis is. Daarmee bedoel ik dat ze niet lang op één plaats blijft. Neem eens wat meer de tijd om contact te maken met je onderwerpen. Probeer bij de mensen thuis te komen: aan de keukentafel, tijdens hun werk of gezinsleven. Blijf niet op afstand maar trek een tijdje met ze op. Je zult zien dat je dan nóg persoonlijkere foto’s gaat maken.
Wat haar stijl van nabewerken betreft, pleit ik ervoor dat ze iets minder techniek toepast. Probeer meer het gevoel - het gevoel dat jíj hebt - in beeld te brengen. Laat de wisselwerking tussen jou en de mensen op de voorgrond treden: dat brengt die mensen voor de kijker wat dichterbij. Denk in vormen en composities, maar zeker ook in communicatie. Los daarvan maakt Janneke hele mooie dingen; haar portfolio ziet er goed uit.
De reactie van Janneke
Ik kan mij goed vinden in het commentaar van Jurjen. Ik zou het dan ook fantastisch vinden om meer tijd te steken in een soort minifotoreportage binnen een kleine community ergens op de wereld! Helaas ben ik voor mijn werk gebonden aan korte vakanties, en dan probeer ik zo veel mogelijk van het land en de omgeving te zien. De kans om mezelf langer in een gemeenschap en een cultuur onder te dompelen, is dan helaas niet aanwezig.
Ook Jurjens opmerking over mijn techniek toverde een glimlach op mijn gezicht. Van nature ben ik nogal ongeduldig, waardoor ik foto’s soms te snel maak. Na afloop steek ik eigenlijk hooguit twee minuten in aanpassingen van de belichting, kleurverzadiging en/of vignettering. Het liefst zou ik mij binnenkort eens nader willen verdiepen in de mogelijkheden van Photoshop.
De fotokeuze verraste mij best. ‘Schaduwlijnen’ beschouw ik persoonlijk bijvoorbeeld helemaal niet als een ‘topper’. De foto is genomen in Marrakesh: één van de steden waar ik het fotograferen van mensen het moeilijkst vond.
Beoordelingen
Een leuke foto met een prima compositie van een typisch Cubaans tafereel: een Amerikaanse oldtimer en het straatleven. Als je veel reist, heb je soms maar weinig tijd. Het lijkt alsof deze opname in het voorbijgaan is gemaakt. Als je meer tijd hebt, heb je ook meer keuzemogelijkheden. Ik zou het mooier vinden als het onderwerp wat dichterbij zou zijn, zodat er wat meer contact was met de vrouw.
Cuban Laughter - ISO 200 • F 5,6 • 1/125 SEC
Dit vind ik een goede foto van een leuke man: echt een Cubaans plaatje! De foto is ook precies op het juiste moment genomen, en er is duidelijk contact tussen kijker en onderwerp. Jammer dat de uitsnede niet optimaal is, waardoor ik nu langs de man heen ‘glijd’. Persoonlijk had ik net iets meer willen zien van de kin. Tegen de regels in snijd ik zelf altijd liever de bovenkant dan de onderkant van een gezicht aan.
De bedenkelijke blik van de Masai - ISO 200 • F 6,3 • 1/500 SEC
Zelf vind ik het altijd lastig om mensen recht van voren in het gezicht te fotograferen, hoewel dit ook best mooi kan zijn. Het Masai-dorpshoofd op deze foto kijkt me wel aan, maar anderzijds ook weer niet. Het lijkt alsof hij door je heen kijkt: de interactie mag wel wat sterker zijn. Een iets krappere uitsnede zou eveneens helpen.
In onderHANDeling - ISO 200 • F 8 • 1/250 SEC
Het is de kunst om het gevoel en de ervaring van dat ene moment, dat ene contact, terug te krijgen in de foto. Je moet laten zien wat er gebeurt. Hier zie je duidelijk dat de mannen ruzie aan het maken zijn: de ene houdt de andere tegen. Je kunt echter als het ware twee kanten op: links of rechts. Wil je niet dat de kijker zoiets verder zelf invult, maak dan veel foto’s van zo’n tafereel en kies achteraf de meest veelzeggende.
Op zoek naar vaarwater - ISO 200 • F 6,7 • 1/750 SEC
Dit vind ik een hele mooie foto. Een hele serie bootjes en dan één dame daarbovenop. Een beeld zoals ik dat zelf ook gemaakt zou kunnen hebben. Waarschijnlijk had ik nog even de vrouw geroepen om haar te laten omkijken: dat was helemaal mooi geweest. Janneke had wat mij betreft ook hier iets dichter bij het onderwerp mogen gaan staan voor nog meer contact.
Rwandan Laughs 2 - ISO 1250 • F 11 • 1/500 SEC
Een leuke foto! Hier is duidelijk wél contact gemaakt met het onderwerp; dat kan ik waarderen. De ingrijpende nabewerking geeft mij een beetje een ‘oorlogsdramatisch’ gevoel, al kan dat een bewuste keuze zijn. Het ene jongetje lacht en het andere kijkt een beetje boos. Als kijker weet je daardoor niet zo goed wat hier gebeurt en wat de stemming is.
Rwandan Rain - ISO 1250 • F 11 • 1/500 SEC
Eén van Janneke’s toppers. Er zit een goed verhaal in en er is contact met de vrouw in beeld. De bewerking kan ik hier wél waarderen, omdat die goed past bij het verhaal en de situatie, buiten in de regen. Een bewerking moet in evenwicht zijn met het verhaal in de foto, en dat verhaal aanvullen zonder zelf alle aandacht te trekken. De achtergrond is eveneens goed gekozen.
Een erg mooie foto: boeiend en er gebeurt veel in beeld. Deze foto en de vrouw in het veld zijn voor mij de toppers uit deze serie. De foto zou nóg beter worden als de lichte plek op het hoofd zwart zou zijn, eventueel door inkleuring tijdens de nabewerking. De lichte plek leidt een beetje af en doorbreekt het mooie ritme van deze foto, al is dat een gevoelskwestie. Verder is er helemaal niks mis met dit beeld!
