De jury bestaat uit Cees de Jonge (Fotograaf), Aico Turba (Art Director) en Hans Kluppel (Redacteur Zoom.nl)
1e prijs: Canon PowerShot SX210
Mijn persoonlijke favoriet uit de inzendingen voor deze wedstrijd. Symmetrie, mooi zacht warm licht op een gespierd lijf. Dat erg veel plezier heeft van de inspanning. Sporten is fun. Dat schreeuwt deze foto! Dat de achtergrond vanwege het ontbreken van kleur de voorgrond nog eens extra zeggingskracht geeft maakt de foto nog een keer zo fraai.
Wat een krachtige foto, niet alleen door het actie, maar ook door het evenwicht dat is gecreëerd. Door niet het hoofd van de sporter maar zijn borstkas centraal te zetten kun je je als kijker nog beter inleven in de prestatie die hij levert. Ook de vignettering legt de nadruk nog meer in het midden. Daarna kijk je als vanzelf naar de mond die een oerkreet slaakt; een en al sport.
2e prijs: Canon PIXMA MG6150
Een balkunstenaar, zichtbaar in z'n element en één met de zwevende bal, op een prachtige locatie. De ruimte en weidsheid die ontstaat door de horizon laag te houden is spectaculair, terwijl de foto zelfs in portretstand is geschoten. De lantaarnpaal op de voorgrond en de detaillering benadrukken dat nog eens en geeft het geheel diepte. Een minpuntje: het achterhoofd op de voorgrond is wel jammer.
Deze straatvoetballer, tevens straatartiest is het dankbare onderwerp geweest voor deze strakke foto. De horizon en de lantaarnpaal zorgen voor een lijnenspel dat de positie van de bal mooi accentueert. De man komt goed los van de achtergrond door de vale stad op de achtergrond wat de foto extra diepte geeft. Een mooi contrast ook tussen een drukke stad en één sportende man.
3e prijs: Canon Selphy CP800
Ik ben fan van zwart-wit op het moment dat het iets toevoegt aan een beeld. In dit geval doet het precies dat. Naast dat het een relatief tijdloos beeld oplevert wordt ook het grafische karakter van deze tegenlichtopname versterkt. De heldere lucht wordt het achtergronddoek van het polderdecor waar deze fietser doorheen ploegt. Zowel het standpunt als de positie van de zon is mooi uitgekozen en zorgt voor een heerlijk snufje drama.
Het tegenlicht en het magere silhouet van de fietser maakt hem meteen een beetje eenzaam. In zwart-wit komt dat gevoel nog eens dubbel zo hard binnen. Wat ik een beetje jammer vind is dat de fietser midden in het beeld staat. Als de sporter wat meer rechts in beeld zou staan en de ruimte zou hebben om langzaam het beeld uit te fietsen, zou deze foto nog meer het gevoel van de eenzame fietser weer kunnen geven.
