Meld je gratis aan
Recensie: Photo Eddy - de negatieven van mijn vader © IDFA, inspiratie, docu, documentaire, Judith Bakkers, Photo: Eddy

18 november 2013, 09:52

Vanaf woensdag 20 november staat Amsterdam in het teken van het documentairefestival IDFA. Er draaien in verschillende bioscopen circa 300 documentaires. Een documentaire die de echte fotoliefhebber niet mag missen is Photo Eddy - de negatieven van mijn vader, door David de Jongh. Judith Bakkers bespreekt deze film.




Photo Eddy - de negatieven van mijn vader is de zoektocht van David de Jongh naar wie zijn vader, bekend fotograaf Eddy de Jongh (1920-2002), was. De ondertitel is prachtig gekozen en zeer dubbelzinnig. David zoekt zijn vader. De gevoelens van de man achter de camera, die hij niet echt heeft leren kennen tijdens zijn leven, al was het alleen maar omdat hij niet bij zijn vader woonde. Daarnaast probeert hij te achterhalen hoe Eddy zich als fotograaf ontwikkelde en wanneer de teloorgang in werd gezet. Hij spreekt met zijn broers, halfbroers en halfzus, nichtje en vier van de vijf ex-echtgenotes van zijn vader, oud collega's, buurmeisjes, vriendinnen, kennissen en verpleegsters. Hij ontlokt hen de, vaak keiharde, waarheid en heeft in een vloeiende mix van de gedigitaliseerde beelden van zijn vaders fotoarchief, filmpjes uit zijn jeugd, geluidsopnames, voicemailberichten en confronterende interviews, een indrukwekkend tijdsdocument gemaakt. Prachtig gemonteerd in samenwerking met Hans Aarsman.

Moeilijk mens

Vroeger keek David erg tegen zijn vader op. Hij ging vaak mee als Eddy beroemde Nederlanders op de gevoelige plaat moest vastleggen. Als hij ouder wordt, dringt de ware aard van de man die zich vader noemde, tot hem door. Hij wordt door hem teleurgesteld. Dat dualistische beeld komt ook terug in de gesprekken met familie en vrienden. Aan de ene kant was Eddy verwend, eigenzinnig, werkschuw, een enfant terrible die graag hulpeloos deed. Hij was onhandig, slordig, vergeetachtig en in zijn relaties ook vaak kwetsend. Eddy had een uitermate moeilijk karakter dat hem vaak in de weg zat, zowel privé als zakelijk. Maar aan de andere kant was hij een mooie man, charmeur, iemand die je aan het lachen maakte, flamboyant en een durfal. Hoe erg hij mensen ook tergde, ze vergaven het hem meestal wel. Al was het alleen al omdat hij als jood zijn hele familie, behalve neef Eddy, verloor. Een onderwerp waar hij nooit over wilde praten, maar waaraan velen zijn drankzucht en roekeloosheid weten. Een onderwerp dat trouwens in de film wel duidelijk aan bod komt.

Schizofreen

Hoewel Eddy de Jongh in de jaren zeventig en tachtig één van de meest vooraanstaande fotografen was en werkte voor bijvoorbeeld Vrij Nederland en het NOS journaal, vragen sommige geïnterviewden zich af of hij eigenlijk wel goed kon fotograferen. Zeker de portretten kunnen niet altijd de goedkeuring krijgen van hedendaagse fotografen en andere deskundigen op het gebied van (kunst)fotografie. Te vlak en statisch zijn zijn gepubliceerde foto's. Als pasfoto's. Maar wie in zijn archief duikt vindt een hele andere Eddy, de creatieve fotograaf. Iemand die beweging en dynamiek in zijn foto's voorop stelde. Mooie beelden die zich kunnen meten met iemand als Ed van der Elsken. Zo anders, bijna schizofreen. Omdat hij zijn zakelijke fotostijl niet kon veranderen, werd hij uiteindelijk voorbij gestreefd door een jonge generatie fotografen. Hij kreeg steeds minder opdrachten en raakte in verval. Daardoor ging hij steeds meer drinken en verloor de regie op zijn leven, ook in persoonlijke sfeer.

Prachtig portret

Het is niet alleen een persoonlijk portret, het eigen verhaal van David geworden. Duidelijk neergezet doordat David zijn interviews met kennissen en familie heeft laten filmen, wat heel betrokken werkt. Het is ook een heel beklemmend en hartverscheurend portret geworden van zijn vader, een dolende ziel. Met prachtig fotomateriaal van het na-oorlogse Nederland.


Photo Eddy - de negatieven van mijn vader (83 minuten) is vanaf 24 tot en met 1 december te zien in verschillende bioscopen in het centrum van Amsterdam. Voor meer informatie en ticketverkoop: www.idfa.nl

Geef je mening, schrijf een review

Ben je naar deze documentaire geweest? Laat ons dan weten wat jij er van vond.
Of ga naar één van de andere documentairefilms over fotografie en maak een korte review voor onze website. We zien het graag tegemoet!


Dit zijn de andere fotodocumentaires:


Hans Aarsman over 'Dust Breeding' (Nederland)
Moving Stills - Kadir van Lohuizen van Tinus Kramer (Nederland)
Monk with a Camera van Guido Santi (VS)
Impressions of Time van Nina Hedenius (Zweden)

avatar

Ik ben Judith Bakkers, journalist maar al mijn hele leven houd ik me bezig met het maken van plaatjes. De combinatie tekst en beeld heeft me altijd geïntrigeerd en naar mijn idee kan het één niet zonder het ander. Daarom heb ik naast mijn carrière als tekstschrijver ook altijd gefotografeerd. Op amateurniveau, maar ook soms professioneel voor de bladen waar ik voor werk (Residence, Thuis, Art of Living). Ik ben lid van fotoclub Perspectief te Hilversum. Mijn voorkeur gaat vooral uit naar portretfotografie (grote fan van Stephan Vanfleteren en Erwin Olaf), maar ook natuur-, reis- en architectuurfotografie geven me groot genot.

Reacties

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn