Meld je gratis aan
Het werk van de 112-fotograaf - Ramptoerist of journalist? © ongeval, avond, ambulance

22 oktober 2017, 10:00

Ze zijn razendsnel ter plaatse en mogen vaak dichter bij het ongeval komen dan alle andere omstanders. Dat geeft de 112-fotograaf de kans om zeer privacy gevoelige plaatjes te maken.

Hoe werkt de 112-fotograaf?

De meeste fotografen werken met een pieper. Ze worden opgepiept wanneer er een ongeval, brand of andere belangrijke melding is en moeten zich dan razendsnel naar die plek begeven. Daar zijn politie, brandweer en ambulance dan meestal al aanwezig, met daarbij ook de nodige omstanders. Vanwege hun politieperskaart mogen de fotografen in een met lint gecreëerd persvak werken, of zelfs binnen de afzetting fotograferen. Ze maken razendsnel een aantal foto's en een korte video en vertrekken weer naar huis. Onderweg delen ze hun foto's met hun opdrachtgevers. De foto's en video's moeten namelijk zo snel mogelijk in de online artikelen verschijnen. Als de fotograaf te langzaam werkt, valt er weinig te verdienen.

focusv

Ramptoerist?

De 112-fotograaf krijgt vaak veel kritiek. Men vindt het ongepast dat er foto's gemaakt worden van het leed van anderen. Mensen die al vanaf het eerste moment aanwezig zijn, zien een fotograaf aan komen snellen die direct begint met fotograferen. Wat men vervolgens niet meekrijgt, zijn de afwegingen die de fotograaf moet maken. Heel bewust wordt er nagedacht over wat men wel en niet in beeld kan brengen en ook vooral hoe die dingen vervolgens in beeld worden gebracht. Zo is het slachtoffer in de meeste gevallen nauwelijks, of onherkenbaar in beeld en focussen de meeste fotografen zich op de omvang van het ongeluk, in plaats van nare details. De politie en brandweer weten dat deze fotografen vakmensen zijn en respectvol omgaan met de situatie. Soms vragen zij om te wachten met publicatie, tot de familie van het slachtoffer is ingelicht. Een fotograaf hoeft maar één keer die grens te overschrijden en de volgende keer krijgt hij/zij geen toegang meer tot het persvak.

vandijkfotografie

De mobieltjes-schieters

Waar het tegenwoordig vaak mis gaat, is bij de groep mensen die toevallig getuige is van het ongeval. Zij zijn als eerste aanwezig, als er nog geen afzetting is gemaakt en er nog geen regie is door de politie. Je hebt dan de groep mensen die direct te hulp schiet, maar ook een groep die vervolgens klakkeloos met hun telefoon alles filmt en fotografeert. Hierbij houden ze geen rekening met de slachtoffers en maken ze geen zorgvuldige afweging hoe alles in beeld gebracht moet worden. Dit soort plaatjes verschijnen vervolgens ook online, waar de 112-fotografen vervolgens de dupe van zijn. Zij worden namelijk in verband gebracht met deze beelden. Er zijn gevallen bekend waarbij familieleden geconfronteerd werden met hele nare foto's van hun naasten, omdat deze simpelweg klakkeloos op het internet waren gegooid.

moneyfish

Waarom de 112-fotograaf?

Als men in de file staat, omdat er verderop een ongeluk is gebeurt, wordt er al snel gegoogled wat er zich verderop heeft afgespeeld. Onbewust heeft men altijd het verlangen om te zien wat er gebeurt, omdat we het dan pas echt kunnen geloven. Er ontstaat meer begrip voor de situatie. 112-fotografen helpen om het nieuws een beeld te geven. De afwegingen die ze daarbij maken zijn van essentieel belang. Door hun beelden te gebruiken in de algemene nieuwsartikelen, wordt voorkomen dat mensen al snel terechtkomen bij de beelden die door de impulsfotografen zijn genomen. Natuurlijk zijn er ook nog altijd 112-fotografen die echt de grens opzoeken en deze soms overschrijden, maar het gros probeert vooral respectvol om te gaan met deze nare situaties, die nu eenmaal een belangrijke nieuwswaarde hebben.

sjeffker

Reacties (12)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
charlesmallo op 24 oktober 2017 om 23:34

Het artikel geeft goed weer hoe de professionele incidentenfotograaf werkt. Maar omdat onze klanten snel foto's en informatie willen hebben levert dat soms een soort van probleem op. De "gouden" regel is slachtoffers niet herkenbaar in beeld, kentekens van auto's worden onherkenbaar gemaakt en soms vraagt de politie inderdaad om je foto's nog even achter te houden. De oplossing voor probleem 1 is een groothoek foto maken waarop alleen te zien is dat er een ongeval geweest is en er veel hulpdiensten aanwezig zijn de betere foto's komen dan later wel bij de klanten. De oplossing voor probleem 2 is foto's maken en de klanten informeren dat ze gezien de omstandigheden (dodelijk slachtoffer maar familie is nog niet geïnformeerd) pas later beeldmateriaal krijgen. En dan zijn er ook nog situaties waarbij we min of gelijk terug gaan naar huis. Denk dan aan aanrijding trein-persoon. Overzichtsplaatje voor het archief van de hulpdiensten en zodra duidelijk is dat het om een zelfdoding gaat, belletje naar de klanten dat het spoor gestremd is door een aanrijding. En ja, als we erg snel bij een ongeval zijn gaat hulpverlening aan slachtoffers voor en als het nodig is zijn we ook nog goed in het regelen van verkeer.

fredkok op 22 oktober 2017 om 19:40

Het is onmiskenbaar ook een vorm van fotografie, maar daar is voor mij alles mee gezegd. In veruit de meeste gevallen vind ik het ongepast en niet esthetisch. Ik zie het als een vorm - soms letterlijk -van lijkenpikkerij. Laat iedere fotograaf zijn eigen afweging maken, maar ook redacties. Wil je dit soort “gluurfoto’s” plaatsen?

marcel73 op 24 oktober 2017 om 00:28

Met alle respect, maar je vergeet jammer genoeg wel dat veel fotografen van ongelukken juist de slachtoffers helpen. Zij leggen het onheil vast die de slachtoffers en betrokkenen van zo'n onheil juist helpt om de zaken te verwerken. Dergelijke foto's worden meestal niet gepubliceerd maar aan de slachtoffers en betrokkenen verstrekt.

ronab op 22 oktober 2017 om 21:39

Met een reactie als dit heb ik de indruk dat je de tekst niet hebt gelezen...

PtR op 22 oktober 2017 om 19:02

Dit soort fotografie hoort zeker thuis in de wereld van de fotografie. Het echte leven, hoe triest ook, mogen we niet negeren. Nieuws is nu eenmaal nieuws en ik zie geen verschil tussen de hartverscheurende beelden van bootvluchtelingen of de ellende van een ongeluk. Als de beelden dan ook zo beschaafd en mooi zijn als de beelden hierboven dan doe ik mijn petje af voor die fotografen.

Hmpff op 25 oktober 2017 om 21:30

Het is en blijft een opgave om
Op zulke momenten het “perfecte plaatje” te schieten, nu zijn er gewoon richtlijnen waar ik me aan houd, zoals bovenstaand en nog wat meer.
Ik probeer altijd zelf een foto te schieten met zo minmogelijk gezichten en toch veel detail.

robertsteenbergen op 24 oktober 2017 om 20:51

Ramptoerist of journalist is de vraag begrijp ik. Wat mij betreft is het een journalist en ik sluit me aan bij PtR.

Beaumimi op 22 oktober 2017 om 15:37

Zitten wij hier op Zoom te wachten op zulke foto's? Ik niet in ieder geval.

Hmpff op 25 oktober 2017 om 21:26

Het grappige is meestal, dat als ik ergens ter plaatsen komt er ook zo word gereageerd, maar later op de avond als het online staat precies de zelfde mensen hun vrienden gaan taggen en dan blij vertellen hier was ik bij?

OscarBrak op 25 oktober 2017 om 09:33

Ik wel. Persfotografie wordt hier sowieso onderbelicht

PtR op 26 oktober 2017 om 10:18

Mee eens. Niet alleen persfotografie maar ook reportagewerk en sociale fotografie.

Beaumimi op 25 oktober 2017 om 10:44

Je hebt net vandaag een account aangemaakt, maar kennelijk weet je al precies van de hoed en de rand?