Meld je gratis aan
De SIGMA 12-24mm F4 DG HSM Art in je fototas  © blog, dave, zuuring

4 november 2017, 10:00

Dave Zuuring kreeg de kans om op pad te gaan met de Sigma 12-24mm F4 DG HSM Art. Zijn foto's en ervaring vind je terug in deze blog.

Meer lezen over de Sigma Art-lijn? Je vindt alle info hier!
Na mijn eerste kennismaking met de Sigma Art lijn, de majestueuze 50 mm. f/1.4, kreeg ik via CameraNU de kans om van SIGMA Benelux de gloednieuwe SIGMA 12-24mm F4 DG HSM Art te gebruiken die pas sinds eind 2016 op de markt is. Een hands-on review doorspekt met wat recente foto's genomen met de 5DMKIII en deze grootse lens is dan een logisch vervolg.

Groots

De SIGMA 12-24mm F4 DG HSM Art arriveert in een serieuze verpakking, want zoals al eerder met de 50 mm. wordt ook deze fraai afgeleverd in een stevige kwalitatief afgewerkte etui. Als je de 12-24 uit deze etui haalt valt je direct de grote en het gewicht (>1 kg) van deze lens op. Zeker als ik deze vergelijk met mijn eigen Canon 16-35 mm. f/4 L IS USM. Deze lijkt dan wel een kitlens ;-) Deze grote en het gewicht maakt het niet direct een lens om een fotowalk mee te ondernemen. Nee je voelt aan alles dat je een lens voor professionele doeleinden en doordacht gebruik in handen hebt.

Wat dus opvalt is groots. Maar ook dat standaard filterhouders niet passen, mede dankzij de gefixeerde zonnekap en bol lopend lens element. Dus bij grote contrastverschillen had ik al bedacht gebruik te maken van brackets en de expose too the right technieken. Praktijk leert echter al snel dat je filters niet direct hoeft te missen met deze lens. De coatings doen hun werk en er is ook prima te werken met brackets.



Net als andere SIGMA Art lenzen, straalt de kwaliteit ervan af. Mede dankzij de moderne look, feel en afwerking. De lens is stof en spat waterdicht. Alles werkt subliem en nauwkeurig, precies wat je van een pro lens verwacht. In de periode dat ik de Sigma 12-24 mm. f/4 in mijn bezit had, heb ik amper naar mijn Canon 16-35 mm gegrepen.

Toepassing

Ik moet eerlijk toegeven, ook al ben ik redelijk bedreven met een ultra groothoek zoals de Canon 16-35 mm. f/4 L USM of de SamYang 14 mm. De Sigma met zijn bereik van 12-24 mm. is andere koek. Mijn eerste ervaring met deze lens was op het strand van Texel. Je ziet hier viertal foto's. Kortom je krijgt nogal veel meer in je beeld vanaf een bepaald standpunt. Gaaf.


Anderzijds als je landschappen fotografeert met een ultra wijde lens, dan wordt juist die voorgrond enorm belangrijk. Anders worden de foto's al snel saai en leeg. Op een zeker moment 'schrok' ik ervan dat objecten door de zoeker verderaf leken dan ze in werkelijkheid zijn. Bij onderstaande foto bij paal 28 in Texel was ik letterlijk nog geen meter van de voorste paal af.



Mooie dan wel aan een mega groothoek zoals deze is dat je landschappen wijds kunt fotograferen en vooral als de lucht meewerkt en je onderwerp er zich ook voor leent, je dan een wijds dynamisch perspectief kan vastleggen. Dit vraagt in het begin wel wat gewenning, maar al snel herinner je je, dat een interessante voorgrond wonderen doet. Dit merkt ik ook op Texel bij het maken van een foto van een 'boetje'.
'

Opletten geblazen

Je kunt dus dichter op je onderwerp kruipen wat vooral in interieurfotografie een uitkomst kan zijn. Zeker als je een kleinere ruimte van een schoonheidssalon mag fotograferen. Je vangt al snel veel in je beeld en juist dan vraagt de SIGMA 12-24 je aandacht. Vooral hoe als je de camera te hoog hebt staan of ook maar iets voorwaarts of neerwaarts buigt dan gaan de lijnen enorm vervormen. Hier hebben de meeste groothoeklenzen mee te maken.

Bij de SIGMA kan dit serieuze aspecten opleveren, tenzij je de digitale horizon van je camera benut in combinatie met de waterpas. Mijn camera heeft deze functie, maar omdat ik een clean Live View beeld wil zien, gebruik ik een waterpasje die ik eenvoudig op mijn flitsschoen plaats. Kortom, besef dat vervorming op 12 mm. er bij hoort en ken dus de beperkingen van deze lens of benut je kennis van Lightroom en Photoshop om perspectief correcties toe te passen.

Focus

Bij normale omstandigheden en ook in het interieur wat ik vastlegde ging dat vanzelfsprekend soepel, geruisloos en snel. Aangezien ik ook veelvuldig een groothoeklens gebruik tijdens het blauwe uur kan het soms uitdagend zijn om in deze laatste condities scherp te stellen middels AF. Hier kun je razendsnel terugvallen op de grote soepele autofocusring. Zelf heb ik geen enkele moeite met manual focus, immers als je landschappen fotografeert is haastige spoed zelden goed. Mocht je wel snel de AF willen omwisselen naar MF dan is de goed geplaatste schakelaar snel te gebruiken. Kortom probleemloze bediening.

Scherpte

Als je dan toch een lens als deze in je bezit hebt, dan wil je ook weten hoe het zit met de beeldkwaliteit. En dat zie ik dan vrij snel bij het inladen in Lightroom. Dan valt op 'vervorming, scherpte of onscherpte in de hoeken al vrij snel op zeker als je op een groot 5K beeldscherm kijkt. Ik heb geen testen gedaan met open diafragma's of een bakstenen muur gefotografeerd. Nee, ik heb de lens gebruikt zoals ik mijn andere groothoeklens ook zou gebruiken. Veelal op f/8 en f/11, want met groothoeklenzen weet je nu eenmaal dat je altijd al een enorme scherptediepte hebt. En dat is precies wat je in een landschap, architectuur of interieurfoto's wilt. En voor die zaken heb ik de lens dan ook getest.


Over de beeldkwaliteit optisch ben ik zeer tevreden, heb wel het idee dat mijn Canon 16-35 mm. f/4 een fractie scherper is en als ik de analytische site DxOmark bestudeer klopt dit ook. Ook op de testbank bij Chipclean blijkt dat de lens open nogal zacht rondom is, maar vanaf f/8 is dit goed onder controle. In de praktijk is mij dit amper opgevallen. Want met de verschillende beelden die ik recentelijk ermee maakte, ben ik meer dan tevreden over de scherpte en de totale beeldkwaliteit. Ook de zo kenmerkende sterren die je kunt krijgen met een groothoeklens, iets waar ik zelf een enorme fan van ben, zijn al bij mooie geknepen diafragma's van f/8 en hoger en een ietwat langere sluitertijd fraai te krijgen in je foto's. Zoals in onderstaande twee foto's van de John Frostbrug in Arnhem te zien is.



Samenvattend durf ik te stellen dat als je weidse foto's wilt maken, nu en dan een interieur of architectuur fotografeert, dan is de Sigma Art 12-24 mm. f/4 een zeer interessante lens voor je. En ik kan zeggen na een leuke periode gewerkt te hebben met een brandpuntsafstand van 12 mm.: 'Het werk verslavend, zeer verslavend!'.

Eerder ging Dave Zuuring de uitdaging aan om 50 dagen met een 50mm objectief te fotograferen!

Reacties

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn