Meld je gratis aan
Tamron 100-400mm getest: review van Patrick Reymer © Tamron, hondenfotografie, Patrick 2

3 augustus 2018, 14:00

Vier Zoomers mochten onlangs de 100-400mm F4.5-6.3 Di VC USD van Tamron testen. Onder leiding van ervaren hondenfotograaf Rick Letterboer maakten zij spectaculaire actiefoto's van honden. Hieronder deelt Patrick zijn ervaringen van de dag en vertelt hij hoe het objectief hem is bevallen.

Dit is een partnerbijdrage. Lees hier wat dit betekent.

Als hondenfotograaf wilde ik toch wel heel graag bij deze workshop hondenfotografie en het testen van de "Tamron AF 100-400mm f/4.5-6.3 Di VC USD" aanwezig zijn. Ik was dus ook blij verast dat ik de uitnodiging kreeg van Zoom.nl. In het prachtige Berezerveld bij Hondenschool Happy Tails krijgen we eerst de nodige uitleg over de lens van Wilfred Hamelink, importeur Tamron, en maken we kennis met de dames van de hondenschool en hondenfotograaf Rick Letteboer. Na een stukje rijden komen op een prachtige plek in het bos waar wij kennis maken met meerdere Australian Shepherds en een Duitse Herder. Door de dreigende lucht en het donkere bos zijn het moeilijke maar prachtige omstandigheden om deze lens eens goed aan de tand te voelen. Door de hoge snelheid van de honden tijdens het frisbee gooien, is het zowel voor mij als voor de lens, een pittige uitdaging.




De bouw

Mijn eerste indruk is dat de lens lekker compact en licht in gewicht is. Zeer degelijke en professionele bouwkwaliteit en een mooie afwerking. Knoppen werken goed en zitten op de juiste plek. Geen speling in de scherpstel- en de zoomring en een goede communicatie met mijn Nikon D610. Er zitten twee beeldstabilisatie standen op en van beide merk ik tijdens het fotograferen niet veel. Dat lijkt mij een teken dat deze functie zijn werk prima doet. Aangezien het een regenachtige middag is, kunnen we de fluorine coating en de
waterafstotende afdichtingen goed uitproberen. Ik heb ondanks de regenval geen technische storingen gehad. Deze lens is compatibel met Tamron TC-X 1.4 en 2.0 Teleconverter. Deze zijn niet getest, maar de mogelijkheid is er wel. Daarnaast is er nog de mogelijkheid van een Tamron TAP-in Console om de AF of beeldstabilisatie afstellen. Ik heb zelf niet het idee dat dit bij mijn camera nodig is.




In de praktijk

Voordat ik aan de prestaties van de lens toe kom, wil ik eerst genieten van de geweldig capriolen die de honden uithalen om de frisbee te vangen. Het prachtige samenspel van hond en mens is echt super gaaf om te zien. Al snel moet ik hoog in de iso om de hoge sluitertijd die nodig is, te kunnen halen. Niet alleen mede door het donkere weer maar ook door de lens, die bij een beetje zoomen al over de F/5.6 heen schiet. Dat vindt persoonlijk echt een nadeel aangezien je toch behoorlijk wordt beperkt door de donkere omstandigheden, laat staan als je binnen fotografeert. Daarnaast is het niet prettig dat de lens steeds verandert van diafragma als je inzoomt. Bij de acties van de honden is het daardoor best lastig om de hond goed te kunnen blijven volgen. Dit komt mede door mijn onervarenheid op dit gebied, maar ook omdat ik toch de indruk heb dat de lens de snelheid van de honden niet altijd goed kan volgen. Dit betekent echter niet dat de AF niet snel is, maar bij zeer snelle onderwerpen heeft de lens toch wat moeite.




Beeldkwaliteit

Bij het openen van de RAW bestanden, word ik verrast door de scherpte van de beelden. Zelfs bij de grootste opening en in alle zoom standen is het beeld in het midden scherp. De hoeken heb ik echter niet goed kunnen testen omdat dit onderwerp zich daar niet goed voor leent. Bij volle opening in RAW is er geen sprake van een zichtbare lichtafval (vignettering) en chromatische aberratie. Door de 9 diafragmabladen krijg je een fraaie bokeh.







Conclusie

Al met al een prachtige lens met een degelijke bouw en een mooi bereik. Makkelijk mee te nemen door zijn lage gewicht. Hou er rekening mee dat de lens niet zo lichtsterk is en geen vast diafragma heeft, waardoor gebruiksmogelijkheden vooral bij donkere omstandigheden en binnenshuis, beperkt zijn. Ik heb soms de indruk dat men eerder kiest voor veel mm dan voor lichtsterkte. Met de huidige moderne camera's met veel megapixels zou mijn voorkeur toch gaan naar een lichtsterkte lens. Niet alleen vanwege de Iso die omhoog moet maar ook omdat je sneller een fraaie dieptescherpte kan creëren en je onderwerp nog mooier kan isoleren van de achtergrond.


Over de fotograaf



Patrick Reymer is 48 jaar. Zijn interesse voor fotografie gaat terug naar zijn tienerjaren, mede door de hobby van zijn vader. Rond zijn 14e kocht hij zijn eerste spiegelreflexcamera en bouwde een zwart/wit doka op zolder. Later heeft hij als grafisch vormgever veel met fotografie te maken gehad, maar als hobby kwam het op een laag pitje te staan. In 2010 kocht Patrick zijn eerste digitale spiegelreflexcamera, omdat hij graag mooiere foto's van mijn eigen honden wilde maken. Inmiddels heeft hij een complete studio waar hij met veel plezier ook andermans honden kan fotograferen. Naast hondenfotografie ligt zijn passie ook bij wildlife fotografie.



Wil je meer foto's zien van Patrick? Neem dan een kijkje op zijn Zoom.nl profiel

[/box]

Reacties (2)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
Walter71 op 5 augustus 2018 om 10:20

Hoi Patrick, goed verhaal en mooie foto's! Kan me helemaal vinden in je ervaring met deze lens. Was erg leuk om te doen.

EyesOnPat op 6 augustus 2018 om 10:40

Hoi Walter. Dank je wel voor je compliment. Grappig dat wij de zelfde visie hebben over deze lens. Gr. Patrick