Meld je gratis aan

Onbekende camera

Ze stond te demonstreren op de Dam, samen met een groepje landgenoten. Opweg naar democratie in haar vaderland. Bijzonder kleinschalig, maar niet minder gedreven. Hun beschreven kartonnen demonstratieborden waren al even bescheiden. De laagstaande namiddagzon was net even doorgebroken en er werd een gele paraplu voor de dag gehaald tegen het licht. Toen ik haar vroeg of ik een portretfoto van haar mocht maken stemde ze meteen in en begon de ene aantrekkelijke glimlach na de andere leuke pose aan te nemen. Niet lachen ging gelukkig ook uitstekend.

Pylon Portraits

Afgelopen zaterdagmiddag nogal wat kilometers afgelegd door hartje Amsterdam. Pasen. Veel buitenlanders. Arnold vanuit de verte gefotografeerd, in een drukke winkelstraat. Wat loop je daar de godganse dag langs grote hoeveelheden vreemdelingen. Schouder aan schouder. Massa’s. Zijn het buitenlanders, ingeburgerde Amsterdammers of misschien zelfs mensen uit mijn eigen woonplaats, of daar in de buurt ? Mensen met een heel eigen en persoonlijk levensverhaal, met prachtige sociaal maatschappelijke en culturele achtergronden. Middenin de huiselijke of zelfs politieke onrust ? Gevlucht om even hier te zijn ? Of zij die net weer even wat kalmte ervaren en het genoegen van democratie en vrede. Allen opzoek naar liefde, begrip en erkenning.
Ik voelde de behoefte om sommigen van deze vreemdelingen aan te spreken en hun karakters en geschiedenissen te proeven. Maar wat zeggen dan enkele korte woordenwisselingen of vlotte conversaties? Er is zoveel te vertellen. Zoveel te zeggen. Waar begin je ? Ik heb dus maar besloten om de woorden te laten voor wat ze zijn. Liever nog vraag ik, of ik een portret van ze mag maken. Opzoek naar mensen, die vermoedelijk een heel boekwerk kunnen schrijven over zichzelf. Markante karakters. Ogenschijnlijk met ervaring en overtuiging. Misschien zelfs een beetje mystiek. Een doorlopend persoonlijk project, waarin ik karaktervolle schoonheid probeer te laten zien. De geportretteerden hoeven niet knap te zijn volgens Westerse maatstaven. Hun schoonheid zit in hun kracht en uitstraling. Leeftijd, geslacht en afkomst zijn onbelangrijk.

De vreemdelingen ontvangen hun foto per email. Hoewel ik afkomst en naam dus vaak te horen krijg, is het niet nodig ze te noemen. Taiwan of China, Peru of Luxemburg, wat maakt het uit, met betrekking tot hun vitaliteit ? De plaats waar ik ze vraag te gaan staan, het opstapje vóór de Pyloon van het Nationaal Monument op de Dam, is ons poreuze symbool voor verzet , bevrijding, vrede en een nieuw leven.


Reacties (12)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
botafriko op 6 mei 2017 om 07:39

Prachtig portret. Mooie dromerige en vastberaden blik. Heel mooi!

Groeten Roy

Joshua181 op 19 april 2017 om 19:50

Wat gaaf dat je bezig gaat met een serie portretten! Zowel deze eerste foto als het idee vind ik erg boeiend. Ik heb al zin om de rest van de serie te zien, ben onder de indruk!
Gr. Joshua

PNCO op 19 april 2017 om 19:39

Prachtig portret.. heel mooi de paar haren over haar gezicht heen en erg mooi ook het thema.. gewoon kijken is hier genoeg

hartelijke groet Pieter

HennieHeij op 19 april 2017 om 19:11

Mooi vastgelegd, prachtig gekozen diafragma , ik vind dit een echte karakter foto van een vrouw met ballen +1

Puck101259 op 19 april 2017 om 16:38

prachtig verhaal en dito portret
De ziel is duidelijk blootgelegd en de mysterieuze lag doet je vragen waar ze op dat moment aan dacht
Groetjes,
Brigitte

kb op 19 april 2017 om 14:45

Glenn prachtig verhaal en waanzinnig portret waar leven en protest in zit. Vroeg aan Arnold
met de beroemde Frans en hij zei ja dit nav de foto die jij van hem had gemaakt
=

TommyDijkwel op 19 april 2017 om 14:03

Fraai portret met een mooi verhaal Glenn!

Een mooi portret, de geringe scherptediepte maakt het tot een prachtige sfeer.
Het geringe vignet voegt zeker wat toe aan de beleving.
Prachtig diep 'analoog' ZW!

Fraai, zeker, maar toch niet heel onderscheidend...
Er is wel enige onderscheiding, maar dat zit meer in de toegepaste techniek dan in de artistieke kant.
Ook zie je dat het model zich op haar gemak voelt, dat komt het geheel zeer ten goede.
Lees je verhaal over 'karakter', ik zie dat niet als kijker, wel een karaktervolle beleving, zeker, maar dat is het voor mij; ik was er niet bij. Toch meer 'een portret' daardoor.

Ik hoop nog meer zulks een werk te gaan zien, maar zeker hoop ik ook op progressie; het is nu een relatief nieuw gebeuren waar je vast wel je draai in zou kunnen vinden.

Waarom deze 'negatieve' woorden? Welnu, das juist positief bedoeld: het is een mooie start maar laat je niet misleiden door alle enthousiaste reacties; goed kijken en veel proberen, vooral qua compositie.
Deze plaat is qua compositie dik in orde, voldoet aan alle regels der schoonheid (verhoudingen, positie, ogen scherp, oogwit het witst in het gezicht, enz), maar meer ook niet; de compositie komt op mij wat 'saai' over.
Geen minpunt, zo bedoel ik het beslist niet! Maar er is naar mijn idee veel meer uit te halen voor een ervaren fotograaf als jij, iemand die 'het oog' heeft!
Met 'meer' bedoel ik dat de compositie, anders dan 'klassiek', 'karakter' in de foto van het model juist kan benadrukken.

Over hoe je met je model omging, uitermate respectvol, daar kan ik (en vele anderen) nog wat van leren...

Groetjes, Tom

BADL op 20 april 2017 om 00:07

Ik reageer zelden op andermans reacties, maar nu kan ik het toch niet laten, omdat ik het bijna in het geheel oneens ben...

Even beginnend met een nieuwsgierige vraag: Je gebruikt regelmatig de term "analoog zwart-wit"... Maar wat bedoel je daar steeds mee ? Wat maakt een foto "analoog" qua beleving ?
Ik denk te begrijpen wat je bedoelt, maar het komt op mij vooral over als een verlangen naar "hoe het ooit was"...

En wat maakt een portret voor jou onderscheidend ?
In mijn ogen is een portret onderscheidend als het karakter "gevangen" wordt, als een expressie je raakt of intrigeert... Een ware kunst om dat voor elkaar te krijgen...
Je geeft aan dat een portret voor jou geen "karakter" kan hebben, omdat je er niet bij was... Eigenlijk geef je jezelf daarmee een brevet van onvermogen om je open te stellen voor de interactie met een portret en het je te laten raken... En dat is geen verwijt, dat is voor iedereen weer anders, maar als het criterium "je had er bij moeten zijn om karakter te zien" voor jou geldt, hoe kan een portret je dan ooit echt puur raken ?
Flauwe grappen over paspoppen zal ik verder achterwege laten...

Verder vind ik het er totaal niet toe doen of een fotograaf meer of minder ervaren is in een bepaalde discipline... Sterker nog, onervarenheid kan juist voor verfrissende resultaten zorgen...
Ik vind dat een foto op zichzelf beoordeeld moet worden en absoluut niet om de vlieguren van een fotograaf in een bepaalde discipline...
Erg benieuwd naar je beoordeling van deze foto als je niet had geweten wie de foto had gemaakt of nog leuker, als er een naam onder had gestaan van een prijswinnend portretfotograaf...

Het betoog over compositie kan ik me ook niet in vinden. In portretfotografie zijn er zaken die vele malen belangrijker zijn dan het zoeken naar een "niet saaie" compositie... En daarbij is mijn eigen beoordeling dat deze foto totaal niet saai is qua compositie... Ik vind de gekozen uitsnede krachtig en puur, in combinatie met haar expressie een intense keuze die goed uitpakt...

In alle eerlijkheid (en ik weet dat jij daar tegen kan) vind ik je reactie erg "belerend" en "alwetend" overkomen en zo ken ik je niet...
Teksten als "laat je niet misleiden door alle enthousiaste reacties" is ook nog eens een sneer naar de kijkers die oprecht enthousiast zijn, en die je op deze manier om wat voor reden dan ook niet op waarde schat...
Ook "nieuw gebeuren waar je vast wel je draai in zou kunnen vinden" vind ik alsof de zichzelf benoemde grootmeester aan het woord is.... Nogmaals, zo bedoel je het vast niet, maar op mij komt het wel zo over....

Waarom deze "negatieve" woorden ? Welnu, dat is juist positief bedoeld: Niet alleen fotograferen, maar ook opbouwende kritiek op een positief kritische manier overbrengen is een kunst op zich .... Dus dit keer maar eens geen uitgebreide reactie van mijn kant op een foto, maar een uitgebreide reactie op een commentaar...

Gr.,
Arnold

TommyDijkwel op 20 april 2017 om 03:07

Had eigenlijk op een reactie van Glenn willen reageren; natuurlijk weet ik dat mijn schrijven een reactie zal uitlokken; pas nadat duidelijk is wat wel en niet begrepen is kan ik dan toelichten om aldus een boodschap over te brengen.
Heb er alle vertrouwen in dat Glenn de boodschap wel zal vatten…
Maar goed, nu voel ik me gedwongen op jouw reactie te reageren terwijl het aan Glenn gericht is, ben daar niet blij mee, maar iedereen is uiteraard vrij om te zeggen en te schrijven wat ie wil…

Wil beginnen met op te merken dat je mijn reactie in stukken deelt, terwijl het een geheel is; mijn schrijven is geen wiskundeformule Arnold!
Het gaat over ‘compositie’, als versterking van het uitbeelden van het karakter van een model.
Dus niets over of de foto wel of geen karakter heeft (dat heeft ie wel, zie mijn tekst)…

Paspoppen? Zeer flauw, je noemt het toch… is gewoon een nutteloze opmerking die verre van opbouwend werkt; eerder tegenovergesteld…

Ik ben beslist geen topfotograaf, schrijf ook nergens dat ik het ‘beter’ kan, maar desondanks ben ik wel in staat om foto’s te bekijken, te beoordelen op zowel inhoud, emotie als techniek. Daar ben ik best ervaren in en kan dat redelijk goed wat ook blijkt uit jarenlange doorgaans positieve reacties op mijn schrijven; er zijn vast vele anderen die dat ook kunnen en beter.

Ook vind ik dat Glenn door velen (zeker niet allen!) op een voetstuk geplaatst wordt, dat idee heb ik bij jou ook (begrijp dat wel, jullie hebben veel gemeen en zijn vrienden). Daar bedoel ik mijn ‘waarschuwing’ mee; als ‘iedereen’ lyrisch over de foto schrijft (ook op FB ) dan is dat naar mijn idee de opmerking waard daar een afgewogen waarde aan te hechten. Hoe is aan Glenn, of hij negeert het, is allemaal niet aan mij maar zou iets zeer fout doen als ik het niet zou opmerken terwijl ik dat wel ferm ervaar; we schrijven best op diep niveau aan elkaar, dan kan dat naar mijn idee; doe dat zeker niet bij iedereen. Daarnaast ga ik ervanuit dat Glenn het wel begrijpt, het schrijven is aan hem gericht.
Voor mij staat Glenn trouwens (ook) op een enorm voetstuk; zijn landschapsfotografie is van extreem hoog niveau, zijn ervarenheid, expressie, ‘rust’ en trefzekerheid bij het nemen van de foto straalt uit al zijn werk. Dat ervaar ik bij het kijken naar zijn werk, een en al emotie en zeer verhalend; lokt mij steeds reacties uit vanuit mijn fantasie en emoties, naast technische opmerkingen. Een vakman en een waar kunstenaar!

Het is een goede foto (gaf ook een stem), ervaar zeker ‘karakter’ in de plaat (of dat haar karakter is kan ik inderdaad pas alleen beoordelen als ik haar ken) dat schrijf ik ook zo; mis alleen een karakterversterkende compositie. En eigenlijk mis ik die niet eens, maar denk dat een andere compositie dan klassiek (want dat is het, puur klassiek, rechttoerechtaan; persoon in het midden, ogen op 1/3, niets van het gezicht doorsneden) het echte karakter van de dame zou kunnen versterken. En dat is iets wat veel ervaring kost (uitproberen, kijken, leren); ervaring die ik nu nog niet zie. Niet belerend of uit de hoogte, ik mis dat hier; denkende dat dat wel had gekund!
Voel dat ‘belerend’ trouwens wel, maar is ‘lerend’; een heeeeel andere betekenis! Ja, ik ben nu eenmaal leraar en heb ook (ooit) fotografieles gegeven aan leerlingen van de kunstacademie.

Maar is zo’n versterkende compositie nodig? Dat is niet aan mij, kan best zo zijn dat Glenn al ferme overwegingen gemaakt heeft voordat hij op deze klassieke weergave uitkwam. Ik heb er wel een mening over…

Een plaat kan zich op meerdere gebieden onderscheiden; qua inhoud en qua uitvoering. Uiteraard is dat wel verbonden.
Deze foto onderscheidt zich zeker qua ‘karakter’ (staat er ook), maar naar mijn beleving niet qua uitvoering; ‘klassiek’ is immers nogal gewoontjes, noem het saai; dat was misschien niet de juiste woordkeus; en op zich heb ik niets tegen klassiek als zodanig.
Maar nu de kern van mijn schrijven: Glenn plaatst steeds foto’s van zo’n hoog niveau, dat als ik een foto als deze zie (die dus naar mijn idee meer potentie in zich heeft) het gevoel krijg dat ie veel meer kan bereiken. Dat heb je zelf meermaals ook bij mijn foto’s geschreven; als foto’s steeds onderscheidend en/of ‘eigen’ zijn, dan valt het zeer op als er een keer een tussen zit die dat niet is… (“moet je maar niet steeds zulke goede foto’s plaatsen” of woorden van gelijke strekking). Precies dat is wat ik hier ervaar; een mooie foto, zeker met karakter, maar voel aan dat er veel meer in zit! Daar zit een leerproces wat ik graag bij Glenn ga zien en ervaren, progressie; maar dan is het belangrijk niet het idee te hebben dat dat al bereikt is! Hij zegt dat zelf trouwens helemaal nergens, maar met al die naar mijn beleving wat ‘overdreven’ lyrische reacties lijkt het me zeer nuttig dit te noemen, van fotograaf tot fotograaf.
Of mijn eigen foto’s al dan niet goed zijn doet er totaal niet toe; het fenomeen bij vrienden op Zoom en FB enthousiaster te zijn dan logisch zie je overal en steeds weer opduiken; dat mag ook wel eens gezegd worden, en dat doe ik hier... Dat men dat niet leuk zou vinden was te voorzien…
Dat is wat ik probeer te zeggen Arnold, meer niet!
Aan Glenn of hij er wat mee kan!

Dat jij daar een onvermogen van mij in ziet leg ik naast me neer; dat zegt eerder iets over jou dan over mij. Jij leest dat erin, terwijl het er niet staat en zeker niet zo bedoeld is… We hebben een goed contact, ook over en weer over onze foto’s, en dan zou je toch moeten weten dat ik niet doorgaans onvermogend beoordeel… Doet me zeker pijn te lezen dat je me nu zo afvalt!
Zal trouwens best allerlei onvermogens hebben, maar dat valt nu naar mijn idee niet uit mijn tekst op te maken.

Verbaast me dat je zo fel reageert Arnold; als je mijn beleving en ‘advies’ probeert objectief te lezen, als geheel, zal je zien dat het allemaal reuze meevalt en dat je het hele verhaal ook kan zien als niet meer dan een uitvoerig toegelichte tip.
Ja, iets proberen op een positief kritische manier over te brengen is een kunst op zich; ik doe mijn best, meer kan ik niet, en bemerk dat jij hier naar mijn idee net zo goed niet kan lezen als ik kan schrijven… Jammer dat je blijkbaar niet uitgaat van goede bedoeling, je schrijft van wel, maar in de tussentijd draag je naar mijn idee het tegenovergestelde uit.
Zo kan ik haast niet anders denken dat je met een gekleurde bril leest die niets ‘negatiefs’ over Glenn wil lezen, terwijl mijn reactie juist positief en opbouwend bedoeld en geschreven is.
Mijn boodschap komt jammer genoeg niet bij je over, dat spijt me zeer; ik ga ervanuit dat dat bij Glenn wel zo zal zijn…

Over ‘analoog ZW’; ik heb dat Glenn al maanden geleden uitgelegd als antwoord op een vraag daarover. Onnodig dat steeds weer te doen bij hem…
Kijk eens hier bij Jeff: Twins
Analoog ZW dus…
Geen drang naar vroeger, maar een enorm objectief technisch (dynamisch) verschil tussen digitaal en analoog.
Kijk bij die foto ook eens bij mijn reactie…
Misschien verstandig niet uit te gaan van vooronderstellingen Arnold (hoewel ik daar ook niet altijd vrij van ben, eerlijkheidshalve)!

Tot slot over dat compositie karakter KAN versterken (let wel: het karakter van de persoon; van het model!!; want daar gaat mijn reactie aan Glenn over): Nyushaglenn
Een fantastisch en inmiddels ervaren portretfotograaf die me qua werkwijze zeer aan ‘onze’ Glenn doet denken, zijn portretten en de landschappen van Glenn.
Ik heb Nyushaglenn zien groeien en leren, precies zoals ik dat bij Glenn ook hoop te gaan zien, als portretfotograaf!

Vriendelijke groet, Tom

Blackdog op 20 april 2017 om 21:09

Tjonge jonge, waar heb ik deze eer aan te danken ?? Had van te voren nooit kunnen bedenken dat er zoveel los zou komen n.a.v. deze karakterfoto.
Er zijn een hoop bijzondere dingen over en weer door jullie gezegd en om niet heel erg op ieder detail in te hoeven gaan het volgende:

-Bovenaan mijn pagina staat: Blackdog. Niveau: beginner. Dat heb ik daar niet voor niets
zo neergezet.
- Natuurlijk ben ik bijzonder blij, vooral bij jullie twee, met jullie lofbetuigingen.
- Kritiek is bij mij altijd van harte welkom, sterker nog, ik ben er bijzonder blij mee. Ben
dol op het Doyota principe en kom graag van het wankele voetstuk dat door mijzelf en
anderen is gemaakt.
- Jullie zijn beiden schitterende mensen en fotografen. Arnold jij voelt voor mij
intussen en al heel snel als een goede vriend en ben daarom erg blij met zijn bemoeienis
alhier; en jij Tom bent een regelrechte kanjer met al je mooie inzichten en daarnaast al
je opbouwende en goede bedoelingen.
- Tom, jij bent zo ongelooflijk consciëntieus in je antwoorden, dat het aantal "benodigde"
reacties op jouw bewoordingen zich vaak als een wortelstelsel lijkt uit te breiden,
terwijl de antwoordbalken inderdaad telkens smaller worden Je bent daarnaast
analytisch erg sterk en ik meen dingen bij jou te herkennen die ik zelf ook wel eens heb:
lang doorgaan, maar de betrekkelijkheid vergeten. Thuis wordt mij ook wel eens
gevraagd waarom ik geen leraar ben geworden. Relativeren is een grote kunst, daar is
Arnold in mijn ogen beter in.

Nog even over de inhoud:

- Ik begrijp heel goed wat je bedoelt Tom met de ontwikkeling van creativiteit bij
portretten. De speelsheid waarmee je de compositie van verschillende foto's in een serie
varieert maakt het prettiger om te kijken. Variatie werkt altijd. Of de compositie (zonder
gebruik van persoonlijke attributen) ook daadwerkelijk het karakter van het model zoveel
verbetert betwijfel ik ten zeerste. Sterker nog, ik overweeg serieus om alle mensen die ik
vraag, op de voor jou en voor mij saaie, klassieke paspoortfoto-achtige manier vast te
leggen. Met maar een doel: het gaat me écht alléén maar om de aantrekkelijkheid van de
karakters van hun gelaat en niet om de aantrekkelijkheid van de fotoserie. De karakters,
die ik gevonden en gekozen heb. Een ander zou hele andere mensen kiezen. Als jij dit zou
doen, zou ik zien wat jíj karaktervol vindt. Ik zou het verschil zien en jij net zo goed,
behalve als we daarin teveel op elkaar lijken. Alleen dat mag meespelen, en het
onderscheid maken. Ik overweeg zelfs om de lege ruimtes op
de millimeter identiek te laten zijn net als het daglicht, door telkens te fotograferen met
bewolking. Helaas hebben mensen een verschillende schedelomtrek. Misschien moet ik ze
zelfs uitknippen en ophangen.
- Ik vind je voorbeeld van Nyushaglenn (grappig en toevallig ) heel goed (gekozen). Maar
tegelijkertijd niet te vergelijken. Hij werkt met vaste, geschikte en goed gekozen
modellen, heeft veel tijd, bouwt een relatie met ze op, werkt voornamelijk in de een
studio, met schitterende lichtexperimenten. En hij is beroepsmodelfotograaf.
- Ik heb absoluut niet de intentie om portret- of fashionfotograaf te worden. Vind juist het
vluchtige en het enorme beperkende van wat ik ga doen een grote uitdaging. Mensen
die niet fotogeniek blijken te zijn of niet erg goed meewerken. Ook dat is hun aard. Voel
tegelijkertijd de enorme mogelijkheden die daarin liggen. De straat telkens weer op,
opzoek naar wildvreemde mensen die me qua "uitstralend" karakter aantrekken en die me
zomaar dierbaar zouden kunnen gaan worden, zeker na het maken van hun foto. In
verband met deze inhoud overweeg ik de uitvoering dus "belachelijk" strak te houden, wat
je er ook van vindt en of het nu onder straat- portret of conceptuele fotografie valt. Het
interzijn; weet je nog ? Wat doen we hier samen ?


Hartelijke groet, Glenn

TommyDijkwel op 27 april 2017 om 16:09

Een mooie uitleg van hoe je dit project gaat benaderen Glenn, en dan begrijp ik juist heel goed dat je voor de klassieke compositie gaat, om zo ‘uniformiteit van omgeving’ te gebruiken waardoor alleen nog de personen en hun uitstraling de wisselende factor zijn. Inderdaad komt zo daar de nadruk te liggen. Een mooie keus!

In mijn enthousiasme een goed bedoeld advies gegeven, maar dat zou voor deze serie inderdaad juist ‘fout’ zijn; onvoldoende over nagedacht, te spontaan.
Voor portretfotografie zoals van Glenn Cornelisse is ‘compositie als versterking’ juist wel van belang; je versterkt dan met compositie ‘het verhaal’ in de foto. Zo denk ik, ben zelfs van overtuigd, dat ‘compositie’ een belangrijke rol heeft, ook bij portretfotografie.
Ook in jouw serie, maar dan is juist de ‘uniforme compositie’ wat je doel versterkt; toch een zeer belangrijke rol voor ‘compositie’…
Ik begrijp nu dat hier geen sprake is van een serie van verhalende foto’s, maar een verhalende serie….
Ik kijk er naar uit Glenn!

Ik ben heel blij dat je ingaat op de inhoud van mijn reactie, anders dan de ‘manier’, ‘het hoe’ van mijn reactie. Over ‘het hoe’ valt vast van alles over te zeggen, maar het ging uiteindelijk om de boodschap en intentie…
Ik leer zeker van reacties, ook hier bij die van Arnold, maar probeer toch mezelf te blijven, spontaan vaak, ook al hebben sommigen er moeite mee. Gelukkig heb ik steeds weer het idee dat dat door jou juist gewaardeerd wordt en ben ik zeer blij mee! Voor mijn gevoel is er altijd wat aan de hand bij jouw foto’s waardoor er steeds weer van alles geprikkeld wordt in mij; bij slechts weinigen gebeurd dat en weet niet waar dat nou in zit.
Dat jouw beelden mij vrijwel altijd enorm aanspreken, ferm binnenkomen, zal daar vast mee te maken hebben. Zal wel iets spiritueels zijn ofzo…

Het ‘Doyota principe’ heb ik niet kunnen vinden op internet; wel het ‘Toyota principe’ en verkoop van auto’s… Weet niet of je dat nog wilt verduidelijken, hoeft niet, mag wel…

Hartelijke groet, Tom

BADL op 20 april 2017 om 21:55

Hoi Tom,

dank je wel voor je uitgebreide reactie / uitleg / toelichting naar aanleiding van mijn reactie.
Spijtig genoeg komt mijn reactie blijkbaar heel fel bij je over. Mogelijk nóg lastiger dan het interpreteren van een foto is het interpreteren van geschreven tekst, en dat geldt voor iedereen, dus dat is niet persoonlijk naar jou toe... Lang leve het digitale tijdperk waarbij discussies door aannames en (onterechte) interpretaties snel uit kunnen monden in een negatieve sfeer...
Je weet hoe ik over je kennis en kunde denk, dus vanuit mijn kant hou ik het hier bij, want ik wil het graag positief houden en niet verzanden in ellenlange discussies...

Enige punt dat ik nog wel aan wil geven is dat ik je punt over mijn vriendschap met Glenn totaal niet relevant vind voor de discussie.
Ik probeer onpartijdig en zo neutraal mogelijk te analyseren en te reageren. Bovendien heeft Glenn mij helemaal niet nodig als "verdediger".
Mijn reactie is op persoonlijke titel, zo simpel is het, en mensen op een voetstuk plaatsen doe ik niet aan... Ik zoek liever de relativering...

Tot slot: Let's agree to disagree.... En wat mij betreft even goede Zoom-vrienden...

Gr.,
Arnold

TommyDijkwel op 26 april 2017 om 17:11

Ik ga je via Facebook Chat antwoorden Arnold...

Blackdog op 21 april 2017 om 07:07

Overigens, Bert Murk museumdirecteur in IJsselstein heeft deze foto gedeeld op zijn facebookpagina. Leuk toch ?

BADL op 21 april 2017 om 11:39

Ik zag het inderdaad... Top ...

BADL op 19 april 2017 om 00:57

Prachtige tekst... En een portret die je tekst op sublieme wijze nog meer zeggingskracht geeft...
Wat een expressie, wat een karakter in één beeld...
Daarbij grote complimenten voor je integere en respectvolle werkwijze naar de mensen die je gevraagd hebt te poseren... Een diepe buiging voor je open houding en subtiele drang om nieuwe wegen te bewandelen... En het gaat je fantastisch af.... Smaakt naar (veel) meer en zou gaaf zijn als ik je vaker kan vergezellen....

Blackdog op 19 april 2017 om 22:18

Ja prachtig inderdaad, haar expressie.
Fijn dat je zo'n respectvolle houding waardeert. En natuurlijk een heel goed idee om het hier absoluut niet bij te laten. Zeker voor herhalingen vatbaar !

Jorien.Z. op 18 april 2017 om 22:58

Mooi portret, mooi verhaal over je ervaring in Amsterdam en het fotograferen van mensen op straat. Groetjes Jorien

janpijper op 18 april 2017 om 22:42

Ik heb eerst je verhaal gelezen. Mijn waardering hoe jij mensen benadert. Dat is niet mijn ding, bedoel portretfotografie. Ik doe het stiekem, slap misschien. Soms merken ze het, soms niet. Meestal zijn het bekenden, buren, of dorpsgenoten, die er een beetje "anders" uitzien. Vaak doe ik het niet. Het verhaal achter iemand is wel boeiend, dat maakt de foto.
De foto van de dame is mooi. De ogen vlijmscherp en sprekend, geen gemaakte lach.

Gr......Jan.

jeff60bird op 18 april 2017 om 21:51

Geweldig mooi portret,gave uitstraling.Om jalours op te zijn.
En wat een verhaal hoe je de mensen massa ervaart en gewoon
met de stroom mee loopt en door straatfotografie iets van de personen
in de foto tracht te vangen.,wat bij dit portret zeker is gelukt,een glimp
persoonlijkheid in z/w.
gr Jeff

Loes-J op 18 april 2017 om 21:50

Prachtige foto. Portretten gaat je heel goed af, ga vooral door

12

Stemmen

Bekeken:188

Favoriet:4

Blackdog

Niveau:gevorderde
Lid sinds: 30-06-2016

Meer foto's uit de categorie Straatfotografie

  • amsterdam
  • Groenplaats...
  • 20180127_134805
  • de vallende avondmist
Datum:
18 apr. 2017 21:23:35
Camera:
Onbekende camera
Iso:
Onbekend
Sluitertijd:
Onbekend
Diafragma:
Onbekend
Brandpuntsafstand:
Onbekend
Meer foto informatie Exif informatie
Rapporteer deze foto als ongepast