Upload jouw foto's
In the picture: Peter Kemp

21 juni 2010, 16:10

Tot in de puntjes uitgedacht, perfect geënsceneerd en zorgvuldig uitgevoerd. De foto's van Peter Kemp, alias Cousteau, zijn ware beeldverhalen. Hoe bokst hij dat voor elkaar en met welk doel? We vragen het Peter zelf in deze editie van In the picture.

Tekst Jasper de Weerd - Foto's Peter Kemp

Even voorstellen

Peter Kemp (49) pakt iedere uitdaging met beide handen aan. Na vijftien jaar topbasketbal - 'Ik was nét niet goed genoeg voor de eredivisie' - ging Peter fanatiek duiken. Onder water kwam de eerste echte ervaring met fotografie. Boven de waterspiegel maakte de Delftenaar echter kennis met het 'fotografielicht'. Dieren werden zijn eerste onderwerp. Vervolgens stapte hij over op geënsceneerd werk met modellen en allerlei extra attributen. Peter werkt drie dagen in de week als zorgcoördinator/projectleider bij een integratieproject voor gehandicapte kinderen in het basisonderwijs. Met zijn vriendin Jacqueline heeft hij twee kinderen: Sven van 7 en Kaj van 9. Zie voor meer informatie en foto's www.peterkemp.nl & cousteau.zoom.nl.

Op tafel ligt een boek met het fotowerk van Peter Kemp uit 2009. De kwaliteit druipt er van af. Dat is meer mensen opgevallen. Zo had hij recentelijk een ontmoeting met Hans van Ommeren, die een Hasselblad-workshop verzorgde. En die ontmoeting gaf Peters fotografiecarrière een nieuwe boost. Op de vraag waar dit op uitloopt, antwoordt Peter met glimmende ogen: 'Ik weet het niet ...'

Jij wilt een Hasselblad?

Uiteraard! Die is nog ver weg, maar zo'n workshop brengt hem tijdelijk dichterbij. Daarom ging ik er ook naartoe. Na afloop van de workshop liep ik weg. Hans sprak me aan. Of ik het leuk had gevonden. We raakten aan de praat en ik liet hem mijn boek zien. Hij vroeg hoe lang ik nog bleef. Op mijn wedervraag 'Hoezo?' luidde zijn reactie: 'Dit werk moet niet op je computer blijven staan.' Blijkt dat Hans niet alleen professioneel fotograaf is, maar ook allerlei printworkshops geeft en zijn werk afdrukt op meer dan anderhalve meter in het vierkant. We gaan nu kijken of mijn bestanden daar ook voor geschikt zijn. Heel misschien leidt dat tot een expositie.

Toe maar! Heb je al een zaakwaarnemer?

Nee, die heb ik niet. Geld interesseert me eigenlijk niet. Je krijgt er alleen maar gedoe door. Ik ben creatief. Ruilhandel past veel beter bij mij ... via via op weg raken. Een muziekwinkel wilde graag een serie van me ophangen. Hoeveel moet je daarvoor vragen ..? Dus bedacht ik het volgende: zij betalen de prints en mogen de foto's een half jaar lang ophangen, maar ze blijven wel mijn eigendom. Na afloop van die periode haal ik ze weer op. Zo pak ik het een beetje aan. Niet alleen in de fotografie, maar ook in het dagelijks leven. Ik leer een bevriend loodgieter duiken, en bij een lekkage krijg ik korting. Verdien ik geld met fotografie? Laatst won ik een fotowedstrijd met een aardig bedrag als prijzengeld. Dan kan ik mooi een weekje met mijn kinderen naar Turkije.


Een foto met een ironische kijk op de fotografie ... Zo druk met het ene detail dat het belangrijkste uit het oog wordt verloren.

Maar een expositie is een ander verhaal.

Ik moet daar goed over nadenken. Ik wil wel dat het netjes uitgewerkt wordt, maar ik heb een goed gevoel bij Hans. Bovendien: als het alleen maar om geld verdienen gaat, is de creativiteit weg.

Voor dit interview vroeg ik vergeefs om een cd met hi-res foto's.

Ik zie op Russische sites soms rar-bestanden met mijn foto's opduiken. Lo-res weliswaar, maar het is natuurlijk niet de bedoeling. Er zijn nog meer incidenten geweest waar ik niet zo blij van werd. Ik ben dus niet meer zo scheutig met cd'tjes met mijn foto's in hoge resolutie.

Maar het zegt iets over je werk. Het is zó gewild dat het zelfs gestolen wordt.

(Zacht) Dat klopt ...

Je foto's zijn enorm geënsceneerd, tekeningen haast. Hoe werk je dat allemaal uit?

Ik werk graag in series. De beelden zitten al helemaal in mijn hoofd. Deze werk ik uit in mijn schrift. De uitstraling van het model, wat de achtergrond wordt ... tot in de puntjes. Mijn modellen krijgen die briefing ook. Zo weet iedereen wat hij of zij moet doen. Ideeën genoeg. Als ik alles uitwerk wat in dit schriftje staat, kan ik beter stoppen met mijn gezin. En dan ben ik nóg honderd jaar bezig.


Het begrip 'High Tea' letterlijk vormgegeven. Model en modeontwerpster Linda Friessen showt één van haar eigen creaties.

En al die unieke spullen, hoe kom je daaraan?

Via via. Mijn buurvrouw is antiquair, dus ik vraag haar regelmatig wat te leen. Ik heb ook een goede kennis die in een heel groot herenhuis woont. Zelfs de duif heeft een eigen kamer ... Die vrouw heeft prachtige spullen.
(Peter bladert snel door zijn boek en laat een jurk zien) Dit is bijvoorbeeld een echte jurk van Mathilde Willink (de tweede vrouw van schilder Carel Willink en een bekende societydame, red.). Die hééft zij gewoon. Geweldig!

En de inrichting op je foto's?

Als ik een mooi en niet te duur vloertje op de kop kan tikken bij de Gamma, dan doe ik dat. Dat werkt perfect. Wat de achtergrond betreft: de ene keer ben ik met een vriendin van de kunstacademie karton aan het schilderen, en de andere keer hang ik een behangetje op. Het is allemaal niet erg stevig, maar het voldoet voor de foto.

En Photoshop natuurlijk...

Dat denken veel mensen. Ik gebruik het programma zeker voor nabewerking, maar alle attributen zijn gewoon echt en worden ook zo gefotografeerd. Voorbeeldje: de foto 'High Tea', waarbij uit de muur thee wordt geschonken, is niet 'geshopt' maar in het echt zo gerealiseerd. De hele tijd passen en meten of de thee ook echt in het kopje terechtkomt ... Bovendien ben ik een slordige Photoshopper. Daarom heb ik ook veel aan mijn mede-Zoomers. Die zien die foutjes, waardoor ik ze snel kan verbeteren.

Wat is voor jou de lol van fotografie?

Het uitdenken. En het resultaat. Ik ben geen techneut. Natuurlijk weet ik inmiddels meer over lichtinstellingen en softboxen, maar op het knopje van de camera drukken is niet het belangrijkste. Vroeger tekende ik altijd. Maar als ik mijn foto's zou moeten uittekenen, ben ik erg lang bezig. Wat ik ook heel leuk vind, zijn de ontmoetingen met mensen. Vandaar ook dat mijn fotoboek 'Ontmoetingen na sluitertijd' heet.

Om wat voor ontmoetingen gaat het?

Tijdens een fotocursus ontmoette ik Ron Meijer. Hij heeft een studio en woont in Rotterdam. We hielden contact en ik ging daar eens fotograferen. Dat doe ik nog steeds en we zijn goede vrienden geworden. Ik ben Ron enorm dankbaar: ik kan altijd bij hem terecht. Maar ook ontmoetingen met modellen zijn bijzonder. Een ontwerpster van de modeacademie nam onlangs contact met me op. We hebben een jurk van haar op de plaat gezet, en nu wil ze haar nieuwe collectie jurken door mij laten fotograferen. Ze gaat zelf model staan. Dat soort dingen geeft me nog meer energie.

Via onderwater- en dierenfotografie ben je uitgekomen bij 'storytelling pictures'. Waarom ontwikkel je je niet breder?

Een bruidsreportage maken ..? Niets voor mij! Ook portretten, waarvoor ik wel eens gevraagd word, passen niet echt bij me. Andere fotografen vinden dat veel leuker om te doen, en zijn er daarnaast ook veel beter in. Natuurlijk hebben de modellen met wie ik werk een portret nodig. Dat maak ik dan ook, maar het is niet mijn ding. Er wordt me ook wel eens gevraagd of ik cursussen geef, maar wát wil je dan van mij leren ..? Ik kan niet andermans foto regisseren. Fotografen zullen hun eigen stijl moeten ontwikkelen. Zoiets is een kwestie van tijd en oefening.


Eén van de jurken van Mathilde Willink, met de duinen bij Den Haag als decor.

De stijl van de fifties en de sixties, waar komt die vandaan?

Ik ben geboren in 1960. Een klein deel van die periode kan ik me herinneren, maar een deel ook niet. Ik vind het wel een prachtige tijd. Je kunt echt beelden maken die een verhaal vertellen.

En je ouders? Die weten er vast meer van ...

Natuurlijk. De jaren zestig zijn de tijd van mijn ouders, voor wie ik veel respect heb. Vandaar ook wel de interesse in deze periode: een zoektocht naar die tijd van toen. Mijn vader is mijn maatje. Hij is inmiddels 82, en mijn beste vriend. Mijn moeder is na een lange periode van dementie helaas te jong overleden.

Komende zondag ben je weer druk aan het fotograferen. Wat vindt je vriendin daarvan?

Ze vindt het leuk, zolang ik het ook leuk blijf vinden. Zij is zelf erg met glaskralen branden in de weer. Dus als we samen in Venetië zijn, ga ik het carnaval fotograferen terwijl zij een cursus over glaskralen volgt. Verder werk ik drie dagen in de week. Dus op woensdag en vrijdag ben ik thuis, zorg ik voor onze knullen en doe ik boodschappen. Als iedereen de deur uit is, kan ik even mijn taak in huis doen. Ik wil ook veel tijd met mijn kids doorbrengen. Ik heb mijn gezin niet voor niets!

Wat wordt je volgende project?

Een levend schaakbord, met de jurken van de modeontwerpster. Ik broed ook op een serie met een tandartsstoel. De stoel die ik zoek, heb ik echter nog niet gevonden. Misschien levert dit interview wel de gouden tip op.


Uit mijn serie 'The Wife of ...'.


Uit de serie 'Happy Loving Couples' met een cynische knipoog naar relaties.

Reacties (3)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
crabcocktail op 25 juni 2010 om 14:50

Heel leuk artikel, Peter. Eindelijk eens wat nadrukkelijker aandacht op je mooie werk. Als voornamelijk fotosjopper toch nog steeds benieuwd of je het Nik filtertje erbij gebruikt of in de lagen iets toevoegt .
Tot ziens op IC-FB or anywhere.
Grtz. Ton

jankorffdegidts op 22 juni 2010 om 16:48

WOOW wat een bijzondere stijl en leuk dat ik op deze manier een kijkje kan nemen in de keuken van een topfotograaf. Dank jullie wel, want dit vind ik echt heel inspirerend om te lezen en dan die foto's..... het zijn bijna schilderijen, echt heel mooi en geen wonder dat deze gestolen worden!