Upload jouw foto's
Interview Foto van het Jaar: Ines van Megen-Thijssen  © canon, Fotowedstrijd, winnaar, foto van het jaar

12 februari 2015, 11:30

Ines won met haar prachtige zwart-wit giraffenfoto de Zoom.nl Canon Foto van het Jaar 2014. Deze eer en de hoofdprijs Canon EOS 6D + EF 24-70mm F4L IS USM t.w.v. € 2.600,- geeft haar weer hoop voor de toekomst. Lees in dit persoonlijke interview waarom.

Halverwege oktober kwam de jury bijeen op het kantoor van Zoom.nl. Hoofdredacteur en juryvoorzitter Robert Theunissen, artdirector Aico Turba en Fotograaf des Vaderlands Koen Hauser stonden voor de moeilijke taak om de Zoom.nl Canon Foto van het Jaar te kiezen. In vijf categorieën waren bijna negenduizend foto's ingezonden en maar één kon de winnaar zijn.

Foto van het Jaar

Na veel discussiëren en schuiven kwam de jury unaniem tot de hoofdprijswinnaar. In de categorie Dieren stuurde Ines van Megen-Thijssen (vanmegen) haar prachtige girafgezin in. 'De omzetting naar zwart-wit is hier heel sterk gedaan. Het haalt alle afleiding uit de foto en je komt direct tot de kern', vindt Koen Hauser. De jury roemt het hele plaatje waar je zelf een verhaal bij kan vertellen. 'Het voelt als een vader, moeder en het kindje beschermend in het midden. De fotograaf heeft precies afgewacht totdat het kleintje zo stond en toen afgedrukt. Dat moet je als fotograaf zien', zegt Robert Theunissen.

Vakantiebeurs

Pas op de Vakantiebeurs 2015 kon de winnaar onthuld worden. Tijdens een speciale uitreiking op ons eigen fotografiepaviljoen kreeg Ines de Canon EOS 6D uit handen van Robert Theunissen. Ze was overrompeld door de prijs. 'Het feit dat mijn foto "Foto van het jaar" is geworden, geeft me weer hoop voor de toekomst.' Dat klinkt zwaar, maar Ines heeft dan ook een moeilijke tijd achter de rug. We spraken haar na de uitreiking.


Foto's: Connie Sinteur

Ode aan Henri Cartier-Bresson.

"Alles wat ik wilde, laat deze foto zien. Het is moeilijk om me goed te verwoorden in wat ik zie en wat ik voel bij het nemen van beelden. Dat kon Henri Cartier-Bresson wel heel goed. Ik zal dan ook enkele uitspraken van hem willen gebruiken. Zijn woorden en beelden waren het die er voor zorgden dat ik weer ging fotograferen en weer leerde 'zien'. Alles begon met een filmpje van Canon The world Through The EF Lens (2009) dat ik in het Duits (mijn moedertaal) had bekeken en begon met Henri Cartier Bresson's woorden 'Es gibt nichts auf dieser Welt, das keinen entscheidenden Augenblick hat'. Een beslissend moment voor mij. Ik herinnerde me weer waarom ik beelden zo boeiend vond, waarom ik al als klein kind, gefascineerd, uren kon vertoeven in de wereld van de fotoalbums van mijn vader en opa."

As far as I am concerned, taking photographs is a means of understanding which cannot be separated from other means of visual expression. It is a way of shouting, of freeing oneself, not of proving or asserting one's own originality. It is a way of life.
Henri Cartier-Bresson

Mijn manier van leven

"Mijn foto Safe is meer dan een foto van het juiste moment en in de juiste compositie. Dat zal de jury waarschijnlijk ook hebben gezien. Het gezin, de hoeksteen van onze samenleving. Hier ligt de essentie van mijn verhaal en de symboliek van deze foto. Ik ben geboren in 1958, in een militair ziekenhuis in de toenmalige DDR. Het eerste wat mijn ogen 'zagen', was de camera van mijn vader en die hield me ook de komende negen jaar tot de scheiding van mijn ouders, in haar vizier. Op mijn twaalfde besefte ik het gemis en spaarde voor mijn eerste eigen camera. Misschien was het ook het gemis van mijn fotograferende vader die ik sinds de scheiding niet meer mocht zien. In ieder geval overleefde deze 6x6 rolfilm camera mijn drang naar kennis niet en werd door mij geheel gedemonteerd. Sindsdien alleen nog een museumstuk. Op mijn zestiende had ik dan eindelijk het geld bij elkaar voor mijn eerste spiegelreflex, een Praktica LTL3."


Foto's: Connie Sinteur

I'm not responsible for my photographs. Photography is not documentary, but intuition, a poetic experience. It's drowning yourself, dissolving yourself, and then sniff, sniff, sniff - being sensitive to coincidence. You can't go looking for it; you can't want it, or you want get it. First you must lose your self. Then it happens. -
Henri Cartier-Bresson

Cultuurshock

"In 1976 verhuisde ik naar Nederland, het land van mijn stiefvader. Een cultuurshock kun je het wel noemen. Om een lang verhaal (van bijna 40 jaar) kort te maken, mijn droom van een leven als fotografe of cameravrouw moest worden uitgesteld. Ik koos voor het gezin en de keuze voor mijn rol erin was heel bewust, een traditionele. Mijn definitie van emancipatie is het recht van een keuze en deze keuze was het antwoord op mijn jeugd in crèches (vanaf zes weken oud) en buitenschoolse opvang in een land waar bijna alle vaders en moeders fulltime werkten."

Rijk

"Drie jaar geleden verloor ik mijn man. Boven het verdriet kwamen ook de financiële zogen omdat in Nederland geen Nabestaandenuitkering meer word uitgekeerd als het jongste kind achttien jaar is. Resten me de rechten en plichten van iemand die vierentwintig jaar werkeloos was met alle gevolgen van dien. Maar niemand kan me de gelukkige jaren meer afnemen en ik heb mijn kids en de fotografie...hoe rijk kun je zijn?!
Het feit dat mijn foto 'Foto van het jaar' werd op Zoom.nl geeft me weer hoop voor de toekomst. Het is ook een stuk erkenning voor mijn fotografie. Ik blijf erin geloven dat er een dag komt waarin ik, met de fotografie, voor een groot deel zelf in mijn onderhoud kan voorzien. Inmiddels heb ik een vakdiploma Fotografie met specialisatie Portretfotografie en alles is gereed, dus laat de opdrachten maar komen."


Foto's: Connie Sinteur

You are asking me what makes a good picture. For me, it is the harmony between subject and form that leads each one of those elements to its maximum of expression and vigor. -
Henri Cartier-Bresson

Hoe is de Foto van het Jaar gemaakt?.

"Het werd hoog tijd dat ik ook eens foto's ging nemen van dieren. Hoe kan ik ze op mijn eigen manier boeiend in beeld brengen? Ik ben niet het type dat uren in de wei kan gaan zitten, wachtend op een fraai moment. Dus een dierentuin lag wel voor de hand. Gelukkig had de NS net een mooie actie voor de Diergaarde Blijdorp in Rotterdam.

Vaak lukt het niet en het duurt ook een tijd. Doordat je je gedurende langere tijd geheel gaat fixeren op moment, compositie en licht, geraken je ogen in een soort trance, je verliest grotendeels ook het besef van je omgeving. Het is een beetje te vergelijken met het wennen van je ogen als je een beeld wilt herkennen in een 3D-Stereogram.

Je voelt het licht en de sfeer, ziet het motief, checkt de instellingen van de camera, verandert van standpunt, zoekt, wacht op een goed moment...Wow...en dan zie je het in een fractie van een seconde, met de camera in de hand, je hart staat stil met de angst dat je te laat bent...maar dit keer was deze foto...'Safe"

Reacties (8)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
mphvanhoof op 17 februari 2015 om 11:44

Het is een prachtige plaat van een mooi kwetsbaar moment en ook nog eens anders dan anders in beeld gebracht. Vandaar dat het ook meer dan verdiend is. Proficiat en geniet van het moment en je prijs. Gr MArcel.

trix1666 op 17 februari 2015 om 10:40

Dikke proficiat ! prachtige foto

rklijnhout op 16 februari 2015 om 17:47

Van harte ines je hebt het verdiend Grt rudy

gerhard11 op 16 februari 2015 om 13:17

Wat leuk om je buiten Flickr ook hier tegen te komen Ines. En dan nog wel met de Foto van het Jaar! Ik wens je toe dat je je doelen bereikt in de (professionele) fotografie. Dit is in elk geval een heel mooie stimulans. Veel succes!
Groeten, Gerhard

marka op 12 februari 2015 om 21:26

Hoi.
Mooi verhaal .
Ik wens je heel veel fotogeluk toe.
Van harte fefeliciteerd met je prijs voor je schitterrende foto.
Gr marian

cverhoeks op 12 februari 2015 om 19:01

Prachtig verhaal en foto! Gefeliciteerd!

Groetjes Chantal

PtR op 12 februari 2015 om 14:43

Een fotografe met een verhaal en een mooi beeld. Het verhaal boeit me en de foto raakt me. Veel succes met je fotografie en het weer overeind krabbelen.

Groet
Peter

unleashed op 12 februari 2015 om 13:15

Mooi verhaal! Nogmaals van harte gefeliciteerd!