Upload jouw foto's
Lezersreis: Noorderlicht jagen in IJsland © IDG NL

6 januari 2016, 13:00

IJsland was dit jaar de bestemming van de Zoom-lezersreis. Albert Dros, Loes Derksen en Hans Jellema waren de gelukkigen. Zij wonnen de SNP Natuurreizen Fotowedstrijd Natuur op Zoom.nl en mochten op een verzorgde fotoreis naar IJsland. Zoom.nl reisde met ze mee, op zoek naar het perfecte licht.

'De voorspellingen voor het noorderlicht zien er goed uit.' In de rij voor het inchecken opent Albert nogmaals zijn app. Die laat geen bewolking zien en een 'verhoogde activiteit'. Hans spitst zijn oren. Hij won deze reis met een foto van de Melkweg, dus hij heeft redelijk wat ervaring met nachtfotografie. Het noorderlicht zou wel ultiem zijn. Meteen legt Albert de lat hoger. 'Ik ben wel erg fanatiek. Noorderlicht is natuurlijk prachtig, maar voor de foto is het belangrijk dat je ook een mooie voorgrond hebt. Bijvoorbeeld van een waterval of ijsberg. Dat maakt je foto dan net weer wat meer bijzonder.'


Door heel veel foto's over elkaar heen te leggen, filtert Albert de toeristen uit het beeld. Foto: Albert Dros

Leon Huijs, IJsland-specialist van SNP Natuurreizen en deze reis onze reisleider/chauffeur, lacht vriendelijk. Als Albert vertelt over instellingen, techniek en de perfecte voorgrond merkt hij het direct. Het begeleiden van een fotografiereis is duidelijk anders dan een wandelreis. Loes is nog onbekend met landschapsfotografie maar laat zich meevoeren in dit enthousiasme. 'Ik vind het super dat Zoom.nl en SNP dit organiseren en ga het gewoon proberen. Het zou toch geweldig zijn als we het noorderlicht zien.'


De zonnige dagen in IJsland leveren zelfs romantische macrofoto's op. Foto: Loes Derksen

Veilige afstand

Alle drie zijn ze nog nooit in IJsland geweest. Albert en Hans hebben veel ervaring met landschaps- en nachtfotografie. Loes weet als geen ander hoe je dieren moet fotograferen, van groot naar klein. Aangekomen in Keflavik passen alle tassen en fotografie-apparatuur precies in onze gehuurde Landrover Defender. Met een kleine omweg gaan we op pad naar ons guesthouse voor de komende drie nachten: Guesthouse Húsið in Hvolsvöllur. Het is stil in de auto. We turen naar het enorme lavalandschap alsof er op elk moment een maanwagen voorbij kan rijden. Het is licht bewolkt, niet de ideale omstandigheden voor spectaculaire landschapsfoto's. Daarvoor moet je juist op zonsondergang of -opgang op dit soort plekken zijn.


"We turen naar het enorme lavalandschap alsof er op elk moment een maanwagen voorbij kan rijden." Foto: Hans Jellema

We stoppen bij het geothermische veld Gunnahver. IJsland is vulkanisch zeer actief. Gloeiend magma komt tot vlak onder het oppervlak. Hierdoor kan water dat naar beneden sijpelt, sterk verhit worden en een flinke stoom opleveren. Op deze plekken ruik je vaak de zwavel. Loes maakt foto's van de personen verdwijnend in de stoom, een apart gezicht. We stappen snel weer in de auto naar een prachtige vuurtoren en klif bij Reykjanesviti. Terwijl de jongens direct naar het water lopen om met hun grijsfilters foto's maken met een heel lange sluitertijd, wacht Loes bij de auto om de enorme raaf op de foto te zetten. De camera's blijven ratelen. We zijn pas vier uur op IJsland en stoppen met fotograferen is geen optie.

Aan de kant van de weg stoppen we voor een zonsondergangs-shoot. De IJslandse landschappen zijn zo intens dat je in de berm van de snelweg al een prachtige foto kunt maken. We komen om negen uur aan bij het guesthouse waar gastheer Gunni klaar staat met een goede maaltijd. Moe van alle indrukken besluiten we vroeg ons bed op te zoeken. De heren lopen nog even naar buiten. 'Noorderlicht!' roept Leon direct. Hoog in de hemel zien we een soort halve ovaal, een lichte gloed die meer op wolken lijkt. Geen groen, blauw of paars. Geen dansen of vlammen. Je durft het bijna niet te zeggen: 'Het is toch iets anders dan ik gedacht had.'


Voor het noorderlicht hoefden de winnaars niet ver te reizen. Deze foto werd direct in de achtertuin van het guesthouse gemaakt. Foto: Albert Dros

Iso 102400

Albert en Hans verspillen geen seconde en zijn volop aan het fotograferen. Loes test wat met de instellingen en roept gelukkig. 'Ja, ik zie het! Het is helemaal groen.' Dat lijkt de truc: camera op statief en alles helemaal open. Diafragma op F 3,5 of groter, sluitertijd op 30 sec en iso 1600, maar dan zie je de knalgroene gloed van je scherm knallen. Met het scherpstellen hebben we nog wat moeite. Doordat het pikkedonker is, kan de camera niet automatisch scherpstellen. Handmatige focus dus. Maar ook door de zoeker zie je niets. Albert heeft een elektronische zoeker en kan met tot 102400 opgepompte iso-waarden toch scherpstellen. Voor het maken van de foto verlaagt hij de iso weer. Loes heeft op haar groothoekobjectief een scherptediepteschaal. Hans legt uit dat door deze op oneindig te zetten alles op de foto scherp wordt. De plaatjes worden steeds beter en het noorderlicht steeds sterker. Even vergeten we te fotograferen als we zien dat de gloed in de lucht kleur gaat krijgen. Je ziet nu duidelijk met het blote oog de groene vegen in de lucht. En ja, het gaat zelfs dansen en vlammen. Alle moeheid van de dag is vergeten en we rennen met ons statief door het veld om al deze natuurpracht goed op te foto te krijgen. 'We moeten nu naar een waterval', roept Albert. Leon wordt gegrepen door het enthousiasme en start zijn auto. Op tien minuten rijden is een waterval, een prachtige voorgrond. Daar aangekomen proberen we in het stikdonker onze weg te vinden. We horen een waterval, maar zien hem niet. We maken nog een paar foto's als we dan, met anderhalf uur vertraging, alsnog ons bed opzoeken.


Van links naar rechts: Leon, onze reisleider. Loes, Hans en Albert.

Geduld

We hebben namelijk een drukke dag voor de boeg, met bezoeken aan de Seljalandsfoss en Skógafoss, twee bekende watervallen in het zuiden. Het is regenachtig als we de Seljalandsfoss bereiken en Loes en Albert trekken uit voorzorg de regenhoes over hun camera. Hans loopt direct naar boven, achter de waterval. Het licht is niet spectaculair, maar zacht genoeg om een paar mooie platen te maken. We besluiten hier bij zonsondergang terug te komen. Onze volgende stop is de Sólheimajökullgletsjer, een enorme berg ijs, vermengd met zwart lavazand. De ijskap van de gletsjer bedekt een actieve vulkaan, de Katla, maar daar denken we niet aan als we zo dicht mogelijk bij het ijs proberen te komen. Loes pakt haar vertrouwde macro-objectief en fotografeert de ijsdruppels, precies op het moment dat ze vallen. Het vergt een hoop geduld, maar uiteindelijk heeft ze er een te pakken, een prachtig gezicht. Hans komt iets te dicht bij het ijs en zakt tot boven zijn enkels weg. Snel het statief omhoog en rennen naar een droog stukje.


De vuurtoren van Dyrhólaey is een prachtig punt om de statieven recht te duwen in de schots en scheve ondergrond. Foto: Hans Jellema

Onze volgende stop: de vuurtoren van Dyrhólaey, op het meest zuidelijke puntje van IJsland. Inmiddels is het droog en hangen er lange strepen wolken in de lucht. Het is een prachtig punt om het statief recht te duwen in de schots en scheve ondergrond. Een raaf vliegt over en raspt een paar keer diep voor het bekende knarsende geluid. We waarderen het landschap door de zoeker van onze camera en onze fullframe sensoren lijken veel te klein om al deze schoonheid vast te leggen. In de verte zien we Reynisdrangar liggen: drie grote zwarte basaltzuilen die fier boven de zee uitsteken.


Loes voelt zich het meest thuis met haar teleobjectief. De Seljalandsfoss waterval vormt zo een achtergrond in haar foto's. Foto: Loes Derksen

Trollen

Het verhaal van de Reynisdrangar is dat het trollen met een driemast zeilschip zijn versteend bij zien van het zonlicht. Veel IJslanders geloven in elfen en trollen en na twee dagen op IJsland klinkt dat bijna aannemelijk. De enorme lavavelden, gigantische rotsformaties maar ook de kleurrijke mosjes en kleine versteende mineralen, ze gaan erop lijken. We hebben al zo veel gezien en de dag is nog niet eens halverwege. Albert checkt de hele dag door zijn app Northern Eye. Zijn scherm slaat groen uit, zo hoog is de activiteit. Het belooft een spectaculaire nacht te worden. We zoeken dan ook een voorgrond die hierbij past. Vanuit het guesthouse krijgt Leon de tip van een neergestorte Dakota bij Sólheimasandur. Als we de spot overdag bezoeken, lijkt die perfect. Ook al is het 40 minuten rijden van ons guesthouse, dit is een voorgrond waar fanatieke Albert enthousiast van wordt.


Schijnwerpers van een andere fotograaf verlichten het wrak onder het noorderlicht. Foto: Albert Dros

Schijnwerpers

22.30 uur. Leon draait behendig van de parkeerplaats, het grote noorderlichtjagen is begonnen. De lichte strepen lijken onze auto te achtervolgen als we vaart maken naar het vliegtuig. Het is overal om ons heen te zien en zouden het liefst direct uit de auto stappen. Maar we hebben een doel: het vliegtuig met noorderlicht. Nu we er toch zijn, maken we eerst een korte stop bij Skógafoss waar we het licht prachtig in beeld kunnen brengen boven deze immense waterval van 60 meter. Het is goed dat we de waterval ook overdag gezien hebben, want hij lijkt nu verstoppertje te spelen met de nacht. Door onze opgeslagen gps-coördinatoren vinden we behendig de afslag voor de Dakota. Daar valt onze mond open van verbazing. We zijn niet de enigen met dit idee. Er staan een grote camper en twee tentjes opgesteld. Dat is niet het ergste, de enorme schijnwerpers die een fotograaf op het vliegtuig heeft gericht, verpesten het in onze gedachten ideale verlate plaatje. We slikken een keer en bedenken dan pas goed waar we zijn. Midden in de nacht. Het noorderlicht danst in allerlei kleuren en vormen boven ons hoofd. Een neergestort vliegtuig in het zwarte zand. Eigenlijk kan niets dit moment verpesten. We gaan direct aan de slag. De Dakota, onze Landrover, de Melkweg, de camper en tentjes; alles is zo mooi, met het felle noorderlicht als een persoonlijke lichtshow in de lucht. De sluiters blijven lang open en we sissen om de zaklampen te doven. Als we om half één verkleumd en voldaan zijn, zoekt Leon de weg terug. Leon heeft de smaak ook te pakken en zet de auto op de terugreis nog één keer aan de kant. Het noorderlicht blijft zichtbaar vanuit onze autoraampjes en schijnt zo fel dat we onze iso-waardes moeten verlagen.


Een neergestorte Dakota, zwart lavastrand, noorderlicht en de melkweg. Wat wil je nog meer? Foto: Hans Jellema

Zonsondergangsessie

Na een korte nacht zijn we op weg naar Leons favoriete locatie: Landmannalaugar. Dit indrukwekkende wandelgebied staat bekend om z'n geel-, rood-, bruin- en groengekleurde rhyolietbergen. Maar uiteraard niet voordat we onderweg gestopt zijn voor de IJslandse paarden. Loes heeft haar hele leven met paarden gewerkt en heeft een eigen paard. Dus zal ze IJsland niet verlaten zonder foto van deze lokale helden. IJslandse paarden worden gefokt op eigenschappen als kracht, doorzettingsvermogen en loop - niet op uiterlijke kenmerken. Daardoor zie je paarden in vele kleuren en maten. Loes maakt een paar mooie platen.


"Loes zal IJsland niet verlaten zonder foto van de lokale helden." Foto: Loes Derksen

Bij Landmannalaugar zoeken we een mooi plekje in het lavaveld. Albert en Hans kijken nog iets verder om ook hier de geothermische plekken mee te nemen in hun landschapsfoto's. Op de weg terug is het helder en droog, het lijkt een mooie zonsondergang te worden. Leon stopt de Landrover op een plek waar gele en rode mossen te zien zijn.


"Op de weg terug is het helder en droog, het lijkt een mooie zonsondergang te worden." Foto: Albert Dros

Het is een kunst om op deze locatie niet weggeblazen te worden door de snoeiharde en ijskoude wind. Tassen worden aan statieven gehangen. Hans gebruikt zijn lichaam om zijn camera een beetje uit de wind te houden.
Als we terugkomen in Guesthouse Húsið zijn we koud, moe en hongerig. De honger is snel weg na een stevige avondmaaltijd. En hoe krijg je de kou en moeheid snel weg? Door nog een avond noorderlicht! Het is ongelooflijk, maar weer worden we getrakteerd op de lichte stroken. Albert en Hans besluiten direct de cameraspullen te pakken en op zoek te gaan naar de besneeuwde berg die je ook overdag ziet. Loes en Leon zoeken hun bed op, die onvergetelijke nacht van gisteren kan niet overtroffen worden.


De zonnige dagen in IJsland leveren zelfs romantische macrofoto's op. Foto: Hans Jellema

Fotografische kwaliteiten

Vandaag vertrekken we naar de hoofdstad Reykjavik. Leon stelt voor om via de Golden Circle te rijden, een bekende dagtour vanuit Reykjavik. Daarbij bezoek je de Gullfoss waterval en de Strókur, een geiser die om de zoveel tijd een enorme hoeveelheid water opspuit. De laatste stop van de Golden Circle is het nationale park Thingvellir. Dit is geologisch en historisch een belangrijke plek. Maar voor deze prijswinnaars staat de fotografische kwaliteit bovenaan en de camera draait weer op volle toeren in het nationale park. De herfstige kleuren, de kloof Silfra gevuld met ijskoud en kraakhelder water en onze laatste waterval van deze trip waren zeker de moeite waard om filters en statieven uit te pakken en de laatste geheugenkaartjes vol te schieten.
Op onze laatste dag besluiten we het rustig aan te doen. We maken een halve dagtocht naar het schiereiland onder de hoofdstad. Veel mensen slaan dit over - onterecht. We stoppen bij het Kleifarvatn-meer. Misschien niet het perfecte licht, met de zon strak aan de hemel. Maar voor onze laatste uurtjes op IJsland is dit het mooiste licht.


Op de weg terug zetten we de auto nog één keer langs de kant. Het noorderlicht is zo vel dat we onze iso-waardes moeten verlagen. Foto: Loes Derksen

Nieuwsgierig?

Wil je nog meer beelden zien van de deelnemers aan de reis naar IJsland? Kijk dan op de Zoom.nl Gallery bij de volgende Zoomers:

Reacties (8)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
zoomhaasje op 13 januari 2016 om 19:46

Genoten van het artikel en de prachtige foto's. Groet.

kos op 7 januari 2016 om 14:59

Prachtige foto's en verslag! Vriendelijke groet, Kos

HeraldB op 7 januari 2016 om 12:19

Daar wil ik graag ook nog een keer heen. Prachtige foto's!

sdanckaarts op 6 januari 2016 om 20:40

Wow.. ik wilde al naar IJsland maar nu helemaal ! Jammer dat er niet bij gezet is wat voor gear er gebruikt is. Ik ben wel benieuwd naar de gebruikte objectieven/filters bv..

hns90 op 7 januari 2016 om 14:13

ik heb zelf voornamelijk gebruik gemaakt van mijn 5D3 en 16-35. verder had ik een filtersetje van LEE bij me met een bigstopper en een paar verloopfilters.

sdanckaarts op 8 januari 2016 om 22:05

Das flinke gear ! Thanks

albertdros op 6 januari 2016 om 15:33

het was erg leuk. Nogmaals bedankt Zoom en SNP voor deze onvergetelijke ervaring!

loesje2004 op 6 januari 2016 om 14:56

Heel leuk verslag geworden van deze onvergetelijke reis