Meld je gratis aan
Prime lenzen deel 3: de 35mm  © blog, tino, prime, 35mm

20 oktober 2018, 10:00

Lenzen zijn een heel belangrijk onderdeel van je eigen fotografie. Met een lens bepaal je voor een heel groot gedeelte je stijl en het idee van de foto. Fotograaf Tino van Dam laat in deze blogserie met vier delen zien welke prime lenzen (vast brandpunt) hij vaak gebruikt en waarom. In deel 1 is de 50mm besproken die ideaal is voor straatfotografie. In deel 2 is 85mm portretlens besproken en dit keer staat de 35mm ( 1: 1.4) in de spotlight.

'Impulsaankoop'

De aanschaf van de 35mm is bijna in een impuls gebeurd. Ik had de opdracht gekregen om de foto's te maken voor het programmaboek voor de theaterproductie Buziau. Een enorme leuke klus. Op de middenpagina moest de groepsfoto komen met 57 mensen erop. Dat kwam er op neer dat het hele toneel vol stond met acteurs en acrobaten. Ik durfde deze foto niet te maken met mijn 24-70 mm 2.8 Deze foto moest aan alle kanten scherp zijn. Speciaal voor deze foto heb ik de dag voor het maken van de foto de Samyang 35 mm 1.4 aangeschaft. Dit lijkt een impulsaankoop maar ik had deze lens al langer op het oog. De lens heeft geen AF (auto focus). Scherpstellen doe je dus met de hand. Twee driehoekjes en een bolletje bepalen in je zoekvenster of de foto scherp is. Dit werkt prima zolang je de tijd hebt om rustig je toestel in te stellen. Nog steeds ben ik heel tevreden over deze megafoto. De foto vertoont in de hoeken weinig vertekening. Een mooie heldere scherpe frisse foto.

Buziau, (F5,6; 1/100; 35mm)

Verhalenverteller

De waarde van de lens ben ik nog meer gaan inzien na een workshop van fotograaf Ronald Koster. Koster is een fenomeen op het gebied van strobistfotografie, werken met meerdere flitsers die op afstand worden aangestuurd. Hoewel het natuurlijk om de flitstechniek ging, werd ik mij bij het bestuderen van zijn foto's er steeds meer van bewust dat het verhaal in de foto het makkelijkst kon worden gemaakt met een 35mm. Ronald Koster maakt al zijn 'verhaalfoto's' met een 35 mm. Je hebt dan genoeg omgevingsruimte over in je beeld voor je verhaal terwijl je ook voldoende nadruk kan leggen op het model. Sindsdien ben ik de 35mm steeds gaan inzetten voor geënsceneerde foto's.

Al mijn foto's uit de 'Kale koppenserie' zijn gemaakt met de Samyang 35mm. De foto's zijn afgerukt op het formaat 90 x 60 voor een fototentoonstelling. Haarscherp zijn de foto's. Met zulke grote afdrukken bewijst een goede lens haar kwaliteit.

Ward Boehlee, Kale Koppenserie 2018 (F8; 1/100; 35 mm)

De fietser

Het werken met de Samyang 35mm eist heel veel precisie. Een foto moet scherp zijn. Ik kan heel boos worden op mensen die roepen over hoe mooi de foto is terwijl een foto onscherp is. In het programma 'Het perfecte plaatje' winnen soms foto's die onscherp zijn. Onacceptabel. De Samyang heeft geen AF. En dat is de valkuil van deze lens. Al lijkt een foto op de display van je toestel scherp, pas op de monitor van je computer zie je of een foto scherp is. Zo overkwam het mij dat de foto's van de racefietser in de Kale Koppenserie bijna allemaal onscherp waren. De foto's zijn gemaakt in de avondschemering. De lichtomstandigheden zijn wel mooi maar lastig om in te stellen. Bovendien beweegt de fietser en dat kan met de langzame sluitertijd bewegingsonscherpte teweeg brengen. Het was dus knap schrikken toen ik de resultaten na een avond fotograferen op mijn monitor zag: slechts twee foto's waren scherp! Nu heb ik er maar één goede foto nodig maar dit was toch hartslagverhogend!

Arno Zahradnik; F5,4; 1/50; 35mm

Door dit soort ervaringen werd het mij wel steeds duidelijker dat het ontbreken van een AF toch erg nadelig is.

De laatste grote geënsceneerde foto met de Samyang 35mm is een teamfoto van een dames volleybalteam in de kelder van een fabriek. Ook hier waren de lichtomstandigheden bijzonder zwak en is er heel veel zorg besteed aan de scherpstelling. Je zoekt naar een contrast sterk punt in je beeld en stelt daarop scherp. Dit kost tijd en vergt van een groep mensen geduld.

Kampioensfoto Dames 1 Inter Rijswijk; F8;1/60; 35mm

De foto is prachtig gelukt. Toch heb ik besloten de Samyang te verkopen en er een Sigma Art 35mm 1.4 voor terug te kopen. Op de Sigma zit wel een AF en de lens wordt in alle reviews als zeer goed beschreven.

Natuurlijk is het wel een behoorlijke investering. De Samyang kost zo'n € 380,- en de Sigma Art kost een kleine € 800,- Mijn ervaring is dat deze lens zich uiteindelijk weer vanzelf terug verdient. We zullen het zien.

In het laatste deel deel ik mijn ervaringen van de Irfix 15 mm met je. Een heel bijzondere lens met een mooi verhaal.

avatar

Tino van Dam (52) werkt vaak met meerdere flitsers (strobistfotografie). Favoriet bij hem zijn portretfoto’s op locatie. Niet alleen het model kun je mooi uitlichten, je kunt door iets extra te belichten een diepere dimensie aan de foto geven. Onlangs maakte hij voor een poster voor een festival gebruik van maar liefst vijf flitsers die vele tientallen meters uit elkaar stonden. Van de foto met het meisje met de bolhoed is ook een filmpje gemaakt. Dat filmpje kun je zien op YouTube: Fototip Tino (Strobist Magic) https://www.youtube.com/watch?v=gq_9hMz7RgA

Reacties

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn