Upload jouw foto's
Bijzonder fotografieproject over Den Haag en Rotterdam - Interview met Tino van Dam & Ivo Mosterd

2 mei 2019, 12:28

Wat begon als een werving voor een fotoclub, liep snel uit in Tino van Dam & Ivo Mosterd hun grootste project tot dusver. Samen werken ze met al hun ziel en zaligheid aan het project 100% Rotterdam en 100% Den Haag. Dit leidde tot een mooie foto-vriendschap.

Ieder leveren ze hiervoor vijftig foto's van hun favoriete stadje. Het enthousiasme ontstond nadat ze intensief elkaars foto's op ZOOM.nl volgden. Ze waren zo weg van elkaars foto's dat ze al snel contactgegevens uitwisselden en afspraken. Daar vloeide een prachtige foto-vriendschap uit voort. Tino: 'we zijn idioten die elkaar vinden in de passie voor het vak.'

Met enige regelmaat troffen familieleden een leeg bed aan. Door bizarre tijdstippen voor de foto uit te kiezen voorkomen zij dat ze het typische toeristenplaatjes krijgen. In het holst van de nacht zette ze al hun apparatuur buiten op. Regelmatig stonden ze in de vroege uurtjes te koukleumen om onder de perfecte lichtomstandigheden een foto te maken. Wanneer het niet lukte, gingen ze gerust de volgende ochtend weer naar exact dezelfde plek terug. "Alles voor het perfecte plaatje", aldus Ivo. Zo gaat het al een halfjaar lang, want de heren delen de passies om flink wat af te reizen voor mooi foto's. Binnenhof, Erasmusbrug, Hofvijver, Coolsingel. Je zou denken dat dit locaties zijn die iedereen kan vastleggen. Tino en Ivo willen die plekken zo vastleggen dat ze op een bijzondere manier worden uitgelicht. Met filters, lange sluitertijden en flitsers, componeerden ze het beeld.

Foto: Ivo Mosterd. Avondopname vanaf het dak van Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) 

Hoe is de passie voor fotografie ontstaan?
Ivo: 'Fotografie is er echt met de paplepel ingegoten. Mijn opa en mijn vader waren heel actief bezig met fotografie. De neef van mijn vader is beroepsfotograaf. De broer van mijn vader is beeldkunstenaar. Eigenlijk stak iedereen elkaar aan met enthousiasme voor het vak. Als klein jongetje ging ik al met mijn vader op pad. Ik keek dan met bewondering mee. Tijdens vakanties was fotografie nadrukkelijk in ons leven aanwezig. We legden alles vast. Ik keek altijd uit naar het moment dat het rolletje vol was. Ik hoopte dan stiekem dat mijn vader mijn foto's mooier vond.'

Tino: 'Familie, vrienden en de rest van je directe omgeving, beïnvloeden je enorm. Er hoeft maar één enthousiasteling tussen te zitten en je wordt met dezelfde passie besmet. Vroeger hadden we een tafeltennistafel waarop elk weekend werd getafeltennist. Mijn vader heeft ooit een foto van mij gemaakt, waarbij de foto precies op het moment is geschoten dat het balletje net voor het bedje stil leek te staan. Die foto hebben we ingezonden voor een fotowedstrijd. De foto won niet, en daar werd ik boos om. Waarom niet? Hij was toch goed? Maar daarmee ontstond wel de discussie: wat is een goede foto? Daardoor werd fotografie prominent op de agenda gezet.'

Wanneer zochten jullie contact?
Tino: 'Ivo plaatst veel op Zoom.nl en dan zie je dat elke keer voorbijkomen. Ik zag echt gave foto's waarbij ik versteld stond van zijn werken. Ik wilde weten hoe hij die prachtige plaatjes schoot. Daarnaast was het echt kicken om zo iemand te strikken voor onze fotoclub. Van een fotograaf zoals Ivo kun je ontzettend veel leren. Dat merkte ik toen we in Delft gingen fotograferen.'

Foto: Tino van Dam. Avondopname aan het randje van DE fontein van Rotterdam

Ivo: 'Toen ik daar met mijn bepakte tas aankwam, nam ik uitgebreid de tijd om alles uit te pakken en over onze passie te praten. Tino die kwam op locatie aan en die had zijn camera in de hand. Terwijl wij aan het praten waren, was hij al foto's aan het maken. Op een gegeven moment ging het regenen, maar Tino stopte maar niet met het maken van foto's. Dat was voor mij een eyeopener. Na een uur had hij al twintig toffe foto's gemaakt en ik nog helemaal niks. Ik kwam die avond ook zonder foto's thuis, terwijl hij er een heleboel had en bij al die foto's ook nog een leuk verhaal kon vertellen. Dat gaf mij een enorme hoeveelheid motivatie: yes, er zijn in mijn omgeving nog meer idioten die bij wijze van spreken met hun camera naast hun bed slapen. Dat is echt een passie die wij delen.'

Maar jullie gaan dus vaak samen op pad?
Tino: 'Nee.'

Waarom niet?
Ivo: 'Het is bijna niet mogelijk om het zo te plannen dat je altijd samen op pad gaat, omdat je voor mooie foto's een hele strakke planning aanhoudt. Het gebeurt nog wel eens dat ik denk: nu moet ik gaan, want dit is echt het perfecte licht voor een foto. Dan kun je wel op anderen wachten, maar dan mis jij je moment. Stel je voor dat je van ochtendfotografie houdt en dingen als mist erin wilt hebben. Dan moet je echt tot op de minuut goed de weerberichten in de gaten houden. Het zou een beetje zonde zijn als je om vier uur 's ochtends je bed uitgaat, naar het bos rijdt en dan een mooi helderblauwe lucht tegemoetkomt. Dat voldoet dan niet aan het plaatje in mijn hoofd."

Foto: Ivo Mosterd. Ochtendopname vanaf het dak van de historische Haagse Toren met uitzicht over de skyline van Den Haag. Eeuwenlang was de toren een vast herkenningspunt en bepaalde hij het silhouet van Den Haag.

Je kunt elkaar toch wakker bellen?
Tino: 'We werken op zulke onorthodoxe tijden dat wanneer ik naar de telefoon van Ivo bel, ik niet alleen Ivo wakker maak. Ik moet 's ochtends al zo stil mogelijk het huis verlaten. Mijn vrouw wordt al regelmatig wakker in een leeg bed, omdat ik het weer in mijn hoofd heb gehaald dat ik in het holst van de nacht naar buiten moet. Daar komt ook bij dat ik in veel gevallen alleen wil handelen op het moment dat ik écht een serieuze foto vastleg. Ik vind het lastig als er dan een andere fotograaf aanwezig is. Ja, met een groep weggaan is tof. Maar dan om gein te maken of te oefenen met fotograferen. Ik moet echt op een moment gaan dat het voor mijzelf het beste uitkomt. Dat kan op elk gek tijdstip zijn. Soms denk ik om vier uur s ochtends: 'ik ga gewoon, dag.' Het is dan niet dat ik Ivo uit zijn bed ga bellen. Mogelijk is hij al uit bed en staat hij elders prachtige plaatjes te schieten.'

Hoe zoeken jullie elkaar wel op?
Tino: 'Ondanks dat fotograferen vrij individualistisch is, zoek je elkaar op om elkaar te motiveren. We gaan als vrienden bij elkaar thuis op bezoek en praten. Niet alleen over fotografie. Je vraagt verder feedback op foto's of moedigt elkaar aan door over ideeën voor een goede fotolocatie te sparren. Je inspireert elkaar. Het gebeurt regelmatig dat Ivo dan verschillende foto's van hetzelfde onderwerp heeft geschoten, maar dat hij vervolgens twijfelt over welke foto er het meest uitspringt. Je weet dan hoe laat het is: tijd voor een nieuw appje met de vraag welke foto nu het beste is. Het afgelopen halfjaar kreeg ik dagelijks tientallen appjes binnen. Ik word daar blij van.'

Ivo: 'Andersom ook. Helemaal als Tino verteld heeft wat hij gaat schieten en er dan allemaal appjes aankomen met zijn naam erboven. Dit voelt hetzelfde als wanneer ik vroeger de rolletjes van mijzelf en mijn vader ging laten ontwikkelen om vervolgens te kijken wie de beste foto's had. Als je ziet dat een ander foto's heeft gemaakt, kom je plots tot het besef: ik had nu ook foto's moeten maken. Gemiste kans! Dan wil je op pad gaan. Als je een passie deelt, dan houd je elkaar daarin scherp."

Foto: Tino van Dam. Ochtendopname van een ontwakende Rotterdamse haven onder de rook van Pernis

Ivo, wat haal jij uit deze foto-vriendschap?
Ivo: 'In een vriendschap, besmet je elkaar met een goedaardig virus. Ik ben altijd ontzettend anti-flits geweest. Ik vond het afgrijselijk licht. Zonder Tino had ik die mening nog steeds gehad. Nu zie ik dat je best gave dingen met flitsers kunt maken. Ik zag foto's waarbij zonlicht mooi van achteren viel, terwijl ook de haren van voren heel mooi waren belicht. Ik begon te experimenteren met portretten en wilde ook zulk licht creëren. Tino leerde mij hoe fascinerend het spelen met licht kan zijn."

Tino: 'Ivo is er ook heel enthousiast mee aan de slag gegaan. Op de club hebben we een heel uitgebreide flitsverzameling. Ivo heeft deze set meegenomen en ging heel het weekend tekeer.'

Ivo: 'Je kunt de apparatuur echt als speelgoed zien. Volwassenen spelen ook, het speelgoed wordt alleen duurder. Je moet eerst tien, misschien wel meer, foto's maken. Dan pas zie je wat wel of niet werkt. Dat is ook mooi aan fotografie: je kunt direct het resultaat terugkijken en bij jezelf te rade gaan of dit is wat je voor ogen had. Je wilt het maximale in jezelf naar boven halen.''

Tino, wat geeft Ivo jou mee?
Tino: 'De laatste twee maanden komt steeds beter in beeld wat je met filters kunt bereiken. Dat komt voornamelijk doordat Ivo hier veel mee experimenteert. Daarnaast zie je in de foto's van Ivo dat hij veel speelt met sluitertijden. Dit blijft terugkeren in de diverse foto's die hij schoot terwijl wij aan onze serie 100% Rotterdam en 100% Den Haag werkten. Ik heb er erg veel bewondering voor, want hij gebruikt hiervoor écht hele lange sluitertijden om prachtige plaatjes te maken.'

Ivo: 'Denk niet aan dertig seconden, maar zo lang als maar mogelijk is. Mensen gaan dan anders naar plaatsen kijken. Is dit Kerkduin, of is dit Noordwijk? Ze herkennen het niet gelijk. Dat effect wil je bereiken. Ik combineer hiervoor sluitertijd met filters. Denk aan polarisatiefilters, ND-filters, dan weer een grijsverloopfilter of een reverse filter. Je verdiept jezelf erin en blijft telkens nieuwe filters kopen. Als ik dan met mijn grote verzameling aankom, denken mensen dat er een groot prehistorisch beest aan komt lopen. Ik laat dat dan gaan, omdat het ontzettend veel toevoegt.'

Foto: Ivo Mosterd. Avondopname van de Hofvijver te Den Haag. Deze opname is gemaakt tijdens het bijzondere weerfenomeen van de parelmourwolken. Hofvijver-gebied is de plek waar Den Haag is ontstaan. Eens een duinmeertje met een kasteel van de Hollandse graaf, nu het centrum van de macht in Nederland.

Tino: 'Ivo brengt mij in aanraking met filters waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Wat dat betreft helpt dat iemand je op de mogelijkheden wijst. Al snel kom je waanzinnige dingen tegen."

Wat is jullie handtekening?
Tino: "Onze foto's moeten zo puur mogelijk zijn. We willen niet nog uren in Photoshop of Lightroom aan foto's sleutelen. Liever helemaal niet. Het is niet nodig. Natuurlijk bewerken we onze foto's soms achteraf nog een beetje, maar in principe wil je de standaard al keigoed hebben op het moment dat je een foto maakt. Het plaatje moet gewoon goed zijn. Van rommel kun je niets maken.'

Ivo: 'Om een uniek plaatje te schieten, zoeken we naar extremen. Dat levert wel eens discussie op of een foto nu wel of niet is bewerkt. Onderling, maar voornamelijk met andere mensen die wij onze foto's laten zien. Mensen geloven niet dat het mos op een foto echt zo groen was, of dat de lucht echt zo paars was als dat de foto doet geloven. Wij weten beter. Dat de foto's er anders uitziet dan je gewend bent, komt omdat we extreme tijdstippen opzoeken. 's Ochtends vroeg en 's avonds laat. Net wanneer het licht perfect valt. Wij vinden dat je dan prachtige foto's kunt maken. Soms krijg je dan wel van iemand de feedback dat de lucht wel erg paars was, maar daar kan ik niet zoveel mee. Die lucht was namelijk echt zo paars op het moment dat de een foto werd geschoten.'

Foto: Tino van Dam. Ochtendopname waarbij het ochtendrood maar heel even aanwezig was. Beeld van de havenarbeider in silhouet.

Tino: 'Om gave foto's te maken let je goed op de tijd en de het licht van dat moment. Zo zijn wij regelmatig tijdens zonsondergang of zonsopkomst buiten, het zogenaamde gouden uurtje. In onze serie zie je dat constant terugkomen, omdat het unieke foto's oplevert van locaties. Het gaat namelijk allemaal om het licht van dat moment. Het licht is tijden deze momenten het mooi van kleur en ook veel zachter. Idioten als ons zie je op die momenten buiten fotograferen..'

Jullie dragen jullie passie ook over?
Ivo: 'Ik besmet mijn vriendin ook met mijn passie. Zij vindt het ook ontzettend leuk wat ik doe. Ze wordt zelf ook gekieteld om aan de slag te gaan met fotografie. Ze begrijpt volledig wat ik doe en motiveert mij daar ook heel erg in. Ze is gewend dat het bed 's ochtends leeg is als ze wakker is en vind het eerder gek als ik er wel lig. Soms schiet ze ook foto's, maar niet op de orthodoxe tijden die ik en Tino aanhouden natuurlijk. Daarnaast staat ze op dit moment graag model. Daar geniet ze van, want ze krijgt er weer leuk fotomateriaal voor terug. Mijn vriendin is ondertussen, net als mijn huisdier, het meest geliefd object voor het oefenen van portretfotografie geworden.'

Tino: 'Thuis merk ik ook weer hoe belangrijk het is om mensen om je heen te hebben die je passie delen. Mijn zoon heeft veel bewondering voor wat ik doe en heeft zelf ook de charmes van fotografie ontdekt. Ik geef hem nog wel eens mijn oude apparatuur, dus heeft best wel wat leuke spulletjes om uit de voeten mee te kunnen. Ik word blij als ik zie hoe hij hier mee bezig is. Ik zie hem soms foto's maken waarbij hij duidelijk door mijn werk is geïnspireerd. Het blijft tof om te zien dat je iemand anders kan motiveren om ook een hobby op te pakken. Ik ben echt trots op mijn zoon.'

Reacties (4)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
tvdam op 8 mei 2019 om 09:57

Dank redactie van ZOOM voor het plaatsen van dit artikel. Ik hoop dat het meer fotografen stimuleert om met elkaar kennis te delen. Zoals PtR schrijft in zijn reactie: passie is hoog en we lachen heel wat af!

artmen op 7 mei 2019 om 21:46

Mooie foto's en leuk interview van twee foto freaken. Passie op hoog niveau. Het kan alleen nog maar leuker en mooier worden.

Original Mostert op 7 mei 2019 om 19:14

Heel gaaf dit stuk. Nogmaals dank Zoom.nl!

PtR op 3 mei 2019 om 14:06

Passie delen, wat ik lees in dit arikel. Zo herkenbaar. Zo'n 2 jaar geleden begon ik een, besloten, straatfotogroep op Facebook en heb nu circa 85 leden. Het niveau is hoog, de passie is hoog en we lachen bij de paar keer per jaar dat we samen zijn, heel wat af.

Kan iedereen zoiets aanraden.