Meld je gratis aan
BredaPhoto: Songs From the Heart © blog, fotoweek, BredaPhoto, inspiratie

29 september 2014, 14:15

De zesde editie van het fotofestival BredaPhoto heeft als thema Songs from the Heart. Breda staat zeven weken in het teken van de fotografie. Blogger Judith Bakkers doet verslag.

De (nieuwe) romantiek, met kernwaarden als authenticiteit, oprechtheid en uniciteit, is de kapstok waaraan de fotografische uitingen van dit BredaPhoto festival zijn opgehangen. Met onder meer tentoonstellingen van 54 fotografen (gratis te bezichtigen) en tientallen lezingen, boekpresentaties, masterreviews en andere activiteiten is het moeilijk om alles in één dag te bekijken en beluisteren. Het festival is uitgegroeid van een kleine intieme expositie tot een festival van naam en faam, waar bekende en nog onbekende talenten exposeren.


Taichi Gondaira laat traditionele culturen herleven met foto's van Japanse in kimono's.

Verspreid

De eerste kennismaking met het festival is de buitenexpositie in het Chassépark. Vol verwondering kijk je naar de levensgrote beelden. Inspirerend, vragen oproepend, prikkelend. De zin om meer foto's te kijken wordt hier opgewekt. Het festival strekt zich echter verder uit. Locaties als MOTI, Stadsarchief, Breda's Museum, Stadsgalerij, SBK Breda, de Bredase Singels, Belcrum Beach, Chassé Theater, Galerie Ecker, Club Solo en de Nieuwe Veste huisvesten topwerk van gevestigde en opkomende fotografen.

Er zijn verrassende plekken bij. Foto's van de Spaanse fotograaf Oscar Monzón hangen levensgroot onder bruggen. Deze zijn alleen per veerboot te bewonderen. En een fantastische fotografe als An-Sofie Kesteleyn met haar foto's over het Burning Man festival is te zien op Belcrum Beach. En het houdt niet op bij fotokunst, ook verschillende andere kunstvormen zoals de installatie Romantic act of reason van Ola Lanko in het Stadsarchief verbeeldt het grensgebied tussen romantiek en rationaliteit.


An-Sofie Kesteleyn met haar foto's van het Burning Man festival

Overzee

Dit Bredase festival wordt steeds internationaler. Het is niet verwonderlijk dat onze zuiderburen in grote getalen aanwezig waren. Neem Kris Verveake met zijn serie over Aziatische waarzeggers of de imponerende serie Ideal City van Stéphanie Roland (hoe beeldig is het witte paard!). Ook waren er een aantal Scandinavische exposanten waaronder Jakub Karwowski, die met zijn sterke beeldentaal en onopvallende enscenering een warme uitstraling aan zijn foto's geeft.

Stéphanie Roland - the white horse.

Opvallend was echter de grote belangstelling van fotografen van overzee. Amerikanen als Alec Soth met zijn vervreemde beelden van huwelijksreis gerelateerde beelden nabij de Niagara watervallen en de extreme tegenstrijdigheden in de ogenschijnlijk vrolijke foto's van Gregory Halpern. De trend dat veel Japanners graag naar Nederlandse festivals komen is ook hier te zien. Hal die stelletjes in plastic zuigt en ze dan snel fotografeert of Taichi Gondaira die de romantiek van de traditionele culturen laat herleven in zijn foto's van bevallige Japanse in kimono's. Hier valt het nonchalante blote borstje op. En zelfs de Chinese Chen Bojian waagde de overtocht en verrast ons met een prachtige serie van dynamische portretten.


Alex Soth maakt vervreemde beelden van de huwelijksreis

Opvallend

Als ik het festival heb gezien realiseer ik me dat ik vooral vier fotografen en hun series op mijn netvlies houd. Allereerst het verbrande ouderlijk huis van Karin Borghouts. Een heel persoonlijke registratie van een drama. Met name die prachtige foto van planken vol zwartgeblakerde parafernalia zal me nog lang bij blijven. Een andere uiting van een persoonlijk verhaal zijn de bewerkte beelden uit films en series van de Belgische Turk Emre Celikan. De serie Gay, islam & family laat de frustratie zien van een Turkse homoseksueel. In films zitten mannen voortdurend aan elkaar, maar voor een homoseksuele islamitische man is het een taboe.

Het verbrande ouderlijk huis van Karin Borghouts

Typisch het moderne Japan wordt geschetst in de serie van de Japanner Yoichi Nagata. Yamanba, vrouwen die zwaar opgemaakt en kleurrijk uitgedost zijn, worden op een bijzondere manier geportretteerd. De serie waar ik, als woonjournalist, blij door verrast werd, was de serie van Henny van Belcom. De interieurfotograaf vraagt zich in zijn Motive or Motif af of de decoraties de persoonlijkheid van de bewoner weergeven of clichés zijn van de tijd. Ik houd van dit soort foto's!


De serie van de Japanner Yoichi Nagata

Ga voor meer info naar: www.bredaphoto.nl

avatar

Ik ben Judith Bakkers, journalist maar al mijn hele leven houd ik me bezig met het maken van plaatjes. De combinatie tekst en beeld heeft me altijd geïntrigeerd en naar mijn idee kan het één niet zonder het ander. Daarom heb ik naast mijn carrière als tekstschrijver ook altijd gefotografeerd. Op amateurniveau, maar ook soms professioneel voor de bladen waar ik voor werk (Residence, Thuis, Art of Living). Ik ben lid van fotoclub Perspectief te Hilversum. Mijn voorkeur gaat vooral uit naar portretfotografie (grote fan van Stephan Vanfleteren en Erwin Olaf), maar ook natuur-, reis- en architectuurfotografie geven me groot genot.

Reacties

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn