Upload jouw foto's
Een dag op pad als professioneel autosportfotograaf met fotograaf Peter van Egmond

12 april 2013, 13:49

Een korte oproep op Zoom.nl deed tientallen enthousiaste e-mails binnenstromen van (auto)sportfotografen. De vraag was wie meewilde naar het Circuit van Zandvoort om hier een dag lang samen met professionele autosportfotograaf Peter van Egmond te fotograferen en zo de fijne kneepjes van het vak te leren.

Autosportfotografie

Winanda van Zwamen (winanda), Raymond Friederichs (raym) en Edwin Dekker (ed71) zijn geselecteerd en uitgenodigd voor de State of Art Grand Prix Classic, een evenement vol legendarische bolides uit de GT en toerwagenseries van de jaren '60, '70 en 80. Als we ons in de ochtend melden op het Circuit van Zandvoort, worden we verwelkomd door gebrul van Porsches 944. Dit doet ons bloed direct harder stromen terwijl we richting starttoren lopen. Hier krijgen we de veiligheidshesjes die ons toegang verschaffen tot de pitstraat en de fotolocaties direct achter de vangrail. Het programma is vandaag volgepland met races, dus we hoeven ons geen zorgen te maken of we op tijd bij een race gaan komen.

Wie is Peter van Egmond?
Peter is begonnen als coureur en maakte in die tijd wel eens foto's met een Agfa Click. Op het circuit van Zandvoort ontmoette hij een Belgische fotograaf die zijn foto's aan coureurs verkocht. Peter heeft toen tien foto's afgedrukt en het lukte ook hem met gemak deze aan coureurs te verkopen. Later tijdens een workshop is hij in contact gekomen met een andere autosportfotograaf en Autovisie, waarin hij zijn eerste foto in 1985 publiceerde. Tegenwoordig werkt hij onder meer voor het AD, Autoweek, Formule1.nl, Panorama en Autosport.nl.


Bochten

Als voorbereiding geeft Peter onder de koffie een enthousiaste en leerzame presentatie. Dit is ook het moment om nog even in alle rust vragen te stellen en tips los te peuteren. Peter neemt ons op zijn laptop mee over het circuit en bespreekt een voor een de bochten. Bij elke bocht geeft hij ons uitleg aan de hand van foto's die hij zelf ter plekke maakte. Dat zijn onze opdrachten voor vandaag.
Winanda, Raymond en Edwin hangen aan z'n lippen. Het lastigst van deze tak van fotografie is het meetrekken: dat heb je niet zomaar onder de knie. De eerste bocht van het circuit is de Tarzanbocht, die eigenlijk de meeste eenvoudige is, gewoon 180 graden, een halve cirkel. Onze positie in het midden van de bocht is ideaal om het meetrekken te oefenen. De auto's zullen met gelijke snelheid en op gelijke afstand van onze camera aan ons voorbij trekken. Een stabiele hand zou voldoende moeten zijn om de auto scherp in beeld te krijgen. We zullen het straks merken.
Na de Tarzanbocht komen de coureurs direct uit in de Gerlachbocht. Dit is de perfecte locatie om de auto´s vol van voren te fotograferen wanneer ze op je af komen rijden. Zo tegen de heuvel op krijg je mooie beelden met de baan op de achtergrond. De autofocus kun je hier prima gebruiken. Als het daarvoor te snel gaat, kun je ook handmatig scherpstellen op een punt op de baan en wachten tot de auto daar passeert.
In de daaropvolgende Hugenholzbocht gaan we straks opnieuw oefenen met meetrekken, maar dan voor gevorderden. Doordat je hier aan de buitenkant van de bocht staat, komen de auto's eerst op je af en rijden dan weer van je af, een extra uitdaging voor de scherpstelling. Daarnaast komen ze daardoor ook nog eens eerst langzaam, dan snel en dan weer langzaam in beeld voorbij. Iedereen is nu toch wel erg benieuwd naar de beelden die aan het eind van de dag op de geheugenkaartjes zullen staan.

Van voren

Iets verderop in de Slotemakerbocht gaan we auto's van voren fotograferen, maar dan als ze net over de heuvel komen en dus met lucht en eventuele wolken op de achtergrond. De dag zal eindigen bij de Nissanbocht of S-bocht, waar de auto's een lang recht stuk ingaan, wat ook weer mooie beelden kan opleveren. Hier komt een flink teleobjectief goed van pas. Op andere momenten gebruikt Peter ook een kort brandpunt en zelfs een fisheye.
Ter inspiratie laat Peter ook prachtige foto's zien van andere circuits, zoals dat van Monaco waar hij een foto maakte van hoog boven het circuit met een fisheye, erg fraai. Deze unieke foto kon hij maken, omdat hij in het vliegtuig ernaartoe een man ontmoette wiens oma in een flatje langs dit circuit woonde. De jaren daarop ging Peter daar telkens even langs.
Voordat we aan de slag gaan, laat Peter nog even op de plattegrond zien hoe de zon vandaag over het circuit beweegt. Aan de hand daarvan kun je vooraf je plan voor de dag trekken. De koffie is inmiddels op, de Zoomers zijn enorm enthousiast geworden door het verhaal van Peter en het wordt nu echt tijd om ons naar buiten te begeven.

Meetrekken

Lenzen vast, camera´s aan en op naar het asfalt. Het eerste hek blijkt op slot. Gelukkig kent Peter het circuit en alle medewerkers goed en loopt zonder twijfel naar de volgende deur in het hek, ook dicht. Dan proberen we het bij de pitstraat tegenover de publiekstribune. Uiteraard, ook dicht. Uiteindelijk komen we via een garagebox en een medewerker direct op de pitstraat terecht. We positioneren ons in het midden van de Tarzanbocht. Er rijden mooie oldtimers langs, sommige aardig rap, sommige op een slakkengangetje. Genoeg keuze dus om het meetrekken te oefenen. Bij een flink brandpunt of te snelle auto kun je terugvallen op minder millimeters en tragere bolides. Op de kleine lcd-schermpjes lijken de eerste opnames helemaal zo slecht nog niet. Peter zelf gebruikt een één-beenstatief of monopod, wat prima van pas komt bij het meetrekken.
Bij het meetrekken, zo leren we van Peter, moet je zowel voordat je afdrukt als daarna meebewegen met de auto. Dan heb je de grootste kans op een scherpe auto in beeld. De eerste ronde van de huidige race liggen alle auto's nog dicht bij elkaar, maar na een ronde of twee zijn ze zo verspreid dat we achter elkaar door kunnen schieten.
Nog lang niet uitgeoefend, verplaatsen we ons een stukje richting Gerlachbocht. Hier maken Raymond en Winanda handig gebruik van de vangrail, een prima vervanger voor een statief dat ook nog eens een mooi laag standpunt oplevert. Zo lijkt het, althans. Peter legt uit dat de vangrail veilig lijkt, maar dat wanneer een auto er tien meter verderop in rijdt, de klap zo hard is dat je in het gras belandt. Een stapje terug dus, zelfs niet je tas er tegenaan zetten. Het zou niet voor het eerst zijn dat een autosportfotograaf een auto binnen minimale scherpstelafstand ziet komen. De positie die we nu hebben, levert prachtige plaatjes op. We schieten vrolijk door en als deze race ten einde lijkt, is het tijd voor de lunch.

500 mm

In het circuitcafé bespreken we onder een broodje en sapje de eerste ervaringen. Het meetrekken vergt geduld en vooral veel oefening. We bespreken ook welke instelling en objectief het beste is. Een dikke 500 mm levert uiteraard prachtige beelden op, met beeldvullende onderwerpen. Toch is dat volgens Peter niet noodzakelijk. Ook een 70-200 mm kunnen we vandaag goed gebruiken. We staan immers dicht langs de baan en met wat minder auto in beeld moet je goed op de rest van je beeld, zoals het publiek, letten. Ook een cropframe camera zorgt natuurlijk voor een kleinere uitsnede.
Met gevulde magen wurmen we ons weer tussen het publiek. We staan in de Hugenholzbocht, achter betonnen blokken en rubber banden. De auto's komen hier halverwege de bocht heel dichtbij en je moet heel snel meetrekken om de auto's bij te houden. Peter legt uit dat een scherpe foto met een korte sluitertijd natuurlijk snel is gemaakt. Met een sluitertijd van 1/1000 hoef je geen volleerd meetrekker te zijn om de auto scherp te krijgen. Maar je krijgt dan wel óók de wielen van de auto en wellicht zelfs de achtergrond scherp. Alle beweging is eruit. Mooier is het om een langere sluitertijd te kiezen, waardoor de wielen en achtergrond vervagen. Zo zie je op de foto terug dat hier snelheid in het spel is geweest. Lukt het niet bij 1/60 sec, begin dan gerust met een wat kortere tijd. De stand sluitertijdvoorkeuze raadt Peter dan ook aan.

Puchjes

Terwijl we de duinen oplopen naar de Slotemakersbocht, horen we het geknor van oude Puchjes en andere brommertjes. Op deze dag is er ook een moment vrijgehouden om hiermee over het circuit te rijden. Het ziet er grappig uit. Als we niet veel later onze positie hebben ingenomen, horen we overduidelijk dat er zojuist snelle wagens zijn gestart, de Dantuma NK GT en Touring cars zijn onderweg richting onze plek. Pas op het laatste moment komen ze in beeld wanneer ze over het duin duiken. Een mooi gezicht en de camera´s klikken achter elkaar door. Dit is het echte werk.
De laatste locatie vandaag is de S-bocht. Na deze bocht rijden de auto´s van ons af een lang recht stuk op, zodat er veel diepte in beeld is. De millimeters komen hier uiteraard wel van pas en iedereen heeft wel even met de kostbare 500 mm van Peter geschoten, wat een heel bijzondere ervaring is. Wanneer we teruglopen naar de pitstraat zijn we nog net op tijd om de start van een van de laatste races van die dag mee te maken. Alle wagens staan weer gereed voor de start en wij zijn net op tijd op het juiste punt om dit vast te leggen. Prachtig tegenlicht en wolkenlucht tekenen deze beelden. Wanneer deze race van start gaat, eindigt voor ons een indrukwekkende dag vol snelheid, tips en prachtige beelden.

Even voorstellen

Edwin Dekker (ed71)
In het verleden bezocht IT-architect Edwin (41) regelmatig Formule 1 in onze buurlanden. Hij is regelmatig te vinden op Circuit Park Zandvoort bij evenementen als de DTM en Masters of Formula 3. 'Deze mogelijkheid te leren van de ervaring van Peter van Egmond, een grootheid als je het hebt over autosportfotografie, is voor mij de kers op de taart. Door deze dag heb ik het meetrekken beter in mijn vingers gekregen en nog belangrijker, ben ik het gaan waarderen.'


Raymond Friederichs (raym)
Raymond had nog niet echt een achtergrond in de sportfotografie totdat hij wat foto's van motorcrossers en mountainbikers maakte. Dat beviel zo goed dat hij er meer mee wilde doen, zoals schaatsers vastleggen, en deze leuke mogelijkheid via Zoom.nl aangreep.
'Deze dag was wat bewolkt, maar ik merkte dat je van auto's eigenlijk spannendere foto`s krijgt met slechter weer. Toen ik de voorbeelden van Peter zag met regen, had ik al snel in de gaten dat mooi weer helemaal niet zo spectaculair is.'


Winanda van Zwamen (winanda)
Sinds een jaar of twee fotografeert ambulant begeleider Winanda (45) vooral sport. Dit omdat ze van de snelheid houdt en van de uitdaging om op het juiste moment af te drukken.
'Bij de presentatie leek de tijd erg snel te gaan. Toen Peter eenmaal aan het vertellen was en zijn verhalen illustreerde met foto`s, vloog de tijd. Peter is een man met veel ervaring en prachtige verhalen, erg boeiend.'

Reacties

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn