Meld je gratis aan
Het onbekende genre: Horrorfotografie © Madness

30 juli 2013, 09:30

In deze blogserie blijven de bekende fotografiegenres voor een keer onbesproken. De prachtige macrofoto's, scherpe portretten en uitgestrekte landschappen laat ik voor wat ze zijn en zet een heel ander genre in de spotlight. Ik dompel mij deze keer onder in de wereld van de horrorfotografie.

Wat is horrorfotografie

Een echte definitie en afbakening van de term horrorfotografie bestaat eigenlijk niet. Het is, zoals de naam doet vermoeden, een genre dat vaak angst bij mensen oproept. Eigenlijk hetzelfde als horrorfilms en horrorboeken dus, maar dan op een heel andere manier.
Roderique Arisiaman (Dracorubio) is veel bezig met de horrorfotografie. 'Horrorfotografie is een vorm van angst en gruwel tentoonstellen, waarbij de kijker een gevoel van ongemak krijgt. Dat kan door middel van monsters en wezens of door het weergeven van gruwelijke taferelen. Zelf zie ik het als een ontdekkingstocht door de duistere spinsels van de mens en een onderzoek naar het gevoel van angst. Ondanks dat de beelden gruwelen voorstellen, worden ze door kunstenaars wel met alle zorg en uitgemeten weergegeven, van schilders tot schrijvers, filmmakers en fotografen. De Nederlandse Hieronymus Bosch (geboren in 1405) bijvoorbeeld. Hij kon de helse taferelen prachtig weergeven'


Dit beeld is een deel van het driedelige kunstwerk van Hieronymus Bosch genaamd: The Temptation of St. Anthony.

'Het is de fascinatie en emotie die met horrorfoto's gepaard gaan die ervoor zorgen dat mensen naar het beeld blijven kijken en het tot zich nemen. De emotionele werking op de kijker is bij horrorfotografie bijna gelijk aan het zien van erotische fotografie. De kijker wordt geprikkeld en heeft de behoefte om te blijven kijken. Juist omdat beide vaak weergaves zijn van taferelen die we niet vaak (en soms hopelijk nooit) te zien krijgen.'

Waarom horrorfotografie

'Het grappige is, ik ben verder absoluut een watje wat betreft bloed, heb een hekel aan zombies en kan nachten niet slapen van films als Paranormal Activity. Juist door het maken van dit soort beelden kan ik grip krijgen op mijn eigen angsten en ze onderzoeken. Daarnaast is het een leuk genre, omdat je er iets meer werk aan hebt om een goed beeld te realiseren dan bij andere genres. Het bewerken van een model met een mes is namelijk geen goed plan! Maar met een beetje grime werk en wat nepbloed kom je een aardig eind. De vrijheid die je hebt, is dat het allemaal niet zo strak en gelikt hoeft te zijn. Verder zijn de "regels" als verhaal, compositie, licht en kleur natuurlijk wel belangrijk om er een mooie plaat van te maken. Je kan je helemaal uitleven in je eigen fantasiewereld.'

Reacties van anderen

'Wat ik vaak hoor is dat mensen het beeld gruwelijk en vreselijk vinden... maar wel veel respect hebben voor de uitwerking! Hun gruwel zie ik zelf vooral als positief, want dan hebben ze toch mooi de rillingen over hun rug gevoeld en blijft het beeld nog lang op hun netvlies gebrand.'


Een erg uniek zelfportret van Roderique.

'Eén van mijn laatste werken genaamd Madness (bovenstaande foto) is erg divers ontvangen door het publiek. Van gaaf tot gruwelijk, maar wel met respect voor de uitvoering. Ik heb er zelfs een prijs mee gewonnen. Het was voor een zelfportret wedstrijd, met als enige voorwaarde dat het een zelfportret moest zijn. Er werd veel kritiek geuit over het feit dat het geen foto was, terwijl de foto een montage is van 5 verschillende foto's, samen gemonteerd tot 1 foto met wat kleurbewerking en toevoeging van Photoshop bloed. Iedereen heeft wel ergens een afkeer of hekel aan. Het is niet mijn taak om mijn foto's uit de buurt te houden van mensen die deze niet willen zien.'

Perfectieklusje?

'Ik werk aan iedere foto net zolang door totdat ik er zelf een gevoel bij krijg. Vooral in de huidige tijd waarin beeld door iedereen snel geconsumeerd en vergeten wordt, streef ik toch naar het moment waarbij iemand kijkt, een reactie heeft, nog eens kijkt en blijft kijken. Maar ik vind het wel belangrijk dat mijn werk, hoe schokkend dan ook, een bepaalde esthetische waarde heeft. Verhaal, compositie en kleur moeten wel samenkomen en een kloppend geheel vormen.
Mijn grootse voorbeeld van horror in beeld is dan ook H.R. Giger, hij is een airbrush artiest die prachtige composities creëert. Hij heeft onder andere de Alien uit de gelijknamige film ontworpen. En dat is toch een gruwelijk eng wezen, maar wel ontzettend prachtig vormgegeven. Er zijn naast mij maar weinig fotografen die zich horror fotograaf noemen, maar Joshua Hoffine is ook zeker een voorbeeld van een meester in het genre. Zijn sets zijn echt fantastisch.'


De horror fotograaf Joshua Hoffine werkt niet met Photoshop. Hij is weken bezig met het in scène zetten van één foto. Deze foto, genaamd Last Stand, is een van Joshua zijn laatste creaties. © Joshua Hoffine

Zelf aan de slag

'Mocht je nu zelf eens aan de slag willen gaan met horrorfotografie, dan heb je in eerste instantie niet veel nodig. In ieder geval om te beginnen een levendige fantasie. Een trip langs de lokale feestwinkel is ook nooit weg. Je kan er allerlei grime halen om op je gezicht te smeren. Wit, zwart en rood zijn wel de basis kleuren. Verder verkopen ze daar ook nep bloed. Handig, maar let hierbij wel op dat het een enorm plakkerig goedje is en niet makkelijk uit je kleding gaat. Vergeet ook de neptanden, nepwonden, attributen en kostuums niet. Wil je je echt verder uitleven, dan is er ook huidkleurige klei (Putty) verkrijgbaar en een flesje huidlijm om van alles aan je gezicht te plakken.
Uiteraard kun je je ook uitleven in Photoshop. Ik probeer altijd een beetje te balanceren tussen fotografie, analoge effecten en de hoeveelheid Photoshop. Maar dat is natuurlijk een persoonlijke keuze. Bij mijn serie Le Lapin Sauvage heb ik een heel goedkoop masker van een konijn en een groot keukenmes gebruikt, al het bloed is verder in Photoshop gemaakt. Ik geef later in het jaar ook nog een leuke workshop genaamd zombies in Photoshop voor Halloween.
Neem het vooral allemaal niet te serieus, maar probeer gewoon veel lol te hebben met de fotografie. Kijk wel uit met scherpe messen natuurlijk!'


Roderique's serie genaamd Le Lapin Sauvage is vrij simpel in elkaar gezet, maar wel erg sprekend.


De volgende blog van de serie Het Onbekende Genre gaat over rouwfotografie, lees 'm hier!

avatar

Mij noemen ze nou Afra de Leeuw. Ik ben een schrijfster in hart en nieren en heb mijn Canon altijd bij de hand. Op het gebied van schrijven voor online en tijdschrift en reportagefotografie ben ik het meest actief, maar experimenteren in andere genres doe ik regelmatig. Op mijn portfoliowebsite kun je ontdekken wat ik zoal nog meer doe!

Reacties (7)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
screaminrubba op 18 augustus 2013 om 17:00

Toch wel prettig dat er nu een naam aan gegeven aan deze stijl van fotografie.
Ik noemde het al gothic fotografie, bij gebrek aan beter.
Nog even geduld en dan ga ik er ook aan beginnen.

auxiliary op 30 juli 2013 om 17:02

Roderique, zijn er nog meer data dat je deze workshop geeft? Ik zit dan namelijk in Amerika voor een foto reisje maar ik zou de workshop graag bijwonen!

adeleeuw op 30 juli 2013 om 13:11

Inderdaad, gewoon doen!

konami op 30 juli 2013 om 11:20

Super! Bedankt voor dit stukje. Inspirerend.

Ik zit al jaren met een serie horrorfoto's in mijn gedachten, helaas tot nu toe niks bijna mee gedaan.
Misschien word het toch eens hoog tijd.

dracorubio op 30 juli 2013 om 12:50

doe het! het is hartstikke leuk!

konami op 31 juli 2013 om 21:12

Een van de foto's die ik heb gemaakt: http://metinfotografie.nl/making_of_inspiratie/images/_mg_0387.jpg

fotomiepie op 30 juli 2013 om 10:52

Gruwelijk goed..