Upload jouw foto's
De allerlaatste expositie in het NRW-Forum © museum, NRW Düsseldorf, inspiratie, blog, Erik Keulers, afb 3

13 november 2013, 16:30

Het bezoeken van foto-exposities helpt om je zelf te verbreden als fotograaf. Door het werk van meesters van de fotografie te bekijken doe je inspiratie en energie op. Erik Keulers bespreekt de allerlaatste tentoonstelling in het toonaangevende NRW-Forum.

Op 25 oktober jongstleden bezocht ik met mijn collega's van Fotogroep Gotcha een heel bijzondere expositie. De tentoonstelling Foto A-Z in het NRW-Forum te Düsseldorf vormt het slotakkoord van een toonaangevende instelling als het gaat om fotografie.

Ambitieus

Wie arriveert bij het NRW-Forum kan niet vermoeden dat hier in de afgelopen jaren de grootste fotografen, zoals Albert Watson, Peter Lindbergh, Helmut Newton, Rankin en recent nog Bryan Adams, hebben geëxposeerd. De grauwe, bunkerachtige buitenkant van het gebouw verbergt vakkundig het fotografische hart dat aan de binnenzijde volop klopt. Nu de stad Düsseldorf, na 15 jaar, heeft besloten de subsidiekraan dicht te draaien gaat een unieke locatie voor de fotografie verloren. Reden voor het museum om nog een keer uit te pakken met de expositie Foto A-Z, een overzicht van de fotografen die er geëxposeerd hebben én diegenen die men graag nog had laten exposeren. Een prententieuze uitspraak en onze verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.


Guy Bourdin, Charles Jourdan, Autumn 1977 © The Estate of Guy Bourdin

De moeilijke weg

Wie het Forum binnenloopt wordt opgevangen door de warmte van het centraal gelegen restaurant (volop voorzien van fotoboeken), terwijl beide vleugels de fototentoonstelling herbergen. Wij bezochten de tentoonstelling op vrijdagavond, wanneer de deuren van het museum pas om middernacht sluiten. Na wat gegeten te hebben was het tijd om te ondervinden of onze verwachtingen waar werden gemaakt.
Indruk maakt de expositie zeker, al is het de vraag of de eerste fotograaf, Araki, inderdaad beginnend met een A, met zijn extreem expliciete bondagefoto's, nu indruk op ons maakt of ons juist afstoot. We besluiten unaniem dat laatste en laten de openingswand dan ook gauw achter ons. Waar we vervolgens op getrakteerd worden is daadwerkelijk een potpourri aan fotografen én fotostijlen. Van topfotografen tot opkomende fotografen, van de portretten van Anton Corbijn tot stillevens van takken en schoonmaakmiddelen van Jeff Wall, van bloemen tot tijdschriften, alles passeert deze avond. Daarbij schuwt het museum niet om de moeilijke weg te pakken. Niet de alom bekende grootse foto's van Helmut Newton komen aan bod, maar originele polaroids. Ook van Anton Corbijn hangen niet de bekende meesterwerken aan de muur. En de serie iDubai houdt het midden tussen vakantiefoto's en een documentaire.

Verloren

De fotografie van A-Z benaderen is een enorme klus en dat ondervinden we letterlijk tijdens onze tocht door de expositieruimtes. Juist als je enigszins bent ingespeeld op de stijl van een fotograaf wordt je al weer opgevangen door de volgende fotograaf die een compleet ander onderwerp onder de loep neemt. Het maakt dat we ons deze avond wat verloren voelen, blijven zitten met de vraag wat de tentoonstelling nu echt wil laten zien. We zien prachtige beelden, zeker de beelden van Inez van Lamsweerde maken indruk, maar de interieurfoto's van Candida Höfer doen ons dan weer helemaal niets. Wel bijzonder zijn dan weer de foto's uit het begin van de 20e eeuw die verrassend scherp en gedetailleerd blijken.

Raden

De drie foto's van Jeff Wall omvatten een volledige subruimte, zien er prachtig uit door het gebruik van lichtbakken, maar niemand van ons kan enige uitleg geven aan de foto van een vieze emmer met poetsmop. En daar zit misschien wel de gemiste kans van deze tentoonstelling. We voelen ons in een sneltrein van fotografen zitten maar komen niets te weten over de achtergrond van een serie. Dat betekent raden, wat op zich mag tijdens een expositie, maar in dit geval werkt het voor ons contraproductief. Zowel inspelen op wisselende fotografen als raden naar de achtergronden van een serie is wel heel veel gevraagd. Daarmee schiet de tentoonstelling voor ons gevoel zijn doel een beetje voorbij. Ze laat ons verward achter aan het einde van de avond en nu, een weekje later, merk ik dat er ook weinig beelden zijn blijven hangen. En dat is jammer, want hoe mooi en divers de tentoonstelling ook is, het is niet het vuurwerk dat het NRW-Forum verdiende als afscheid. Tegelijkertijd verdient het Forum wel je afscheidsbezoekje, mocht je voor 4 januari in Düsseldorf zijn, bijvoorbeeld om de kerstmarkt te bezoeken.


De tentoonstelling in het NRW-Forum is nog te zien t/m 4 januari 2014. Meer info vind je op www.nrw-forum.de



Philip Lorca DiCorcia, Gerald Hughes (a. k. a. Savage Fantasy); about 25 years old; Southern California; $ 50, 1990/1992 © Philip Lorca DiCorcia





David LaChapelle: "Amanda as Liz (purple)", 2007, Courtesy Jablonka Galerie © David LaChapelle

avatar

Mijn naam is Erik Keulers. Sinds 2005 ben ik mij meer en meer gaan verdiepen in de fotografie. In 2008 stond ik aan de basis van de oprichting van Fotogroep Gotcha. In de modelfotografie intrigeert me vooral de interactie en communicatie die nodig is om dé foto te maken. Naast modelfotografie hou ik me met portret-, reis-, wildlife-, natuur en straatfotografie. Het vastleggen van pure beelden spreekt mij steeds meer aan. Daarom zie ik mijn interesse steeds meer verschuiven naar portretfotografie en documentaire fotografie. Ik vind het leuk onbekende gebieden van de fotografie te ontdekken en te experimenteren. Ik werk met de A7-series van Sony. Op ErikKeulersPhotography en Facebook ben ik actief als @ErikKeulersPhotography.

Reacties (1)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
evbart op 12 november 2013 om 18:42

Super man. Doe je goed.