Meld je gratis aan
Het onbekende genre: Militaire fotografie © blog, onbekend fotografiegenre, militaire fotografie, defensie

31 maart 2014, 14:14

In deze blogserie blijven de bekende fotografiegenres eens onbesproken. De prachtige macrofoto's, scherpe portretten en uitgestrekte landschappen laat Afra voor wat ze zijn en zet een heel ander genre in de spotlight. Deze keer ontdekt Zoomer Afra de Leeuw de wereld van de militaire fotografie.

Wat is militaire fotografie?

Fotograaf Hille Hillinga is al een aantal jaar actief als militaire fotograaf. Toch was zijn jongensdroom niet om fotograaf te worden, maar om het leger in te gaan. Hille volgde zijn droom en kwam terecht bij de snel inzetbare gevechtseenheid de Rode Baretten. Hier zat hij goed op zijn plek, totdat het in 2008 mis ging in Afghanistan. "Tijdens een uitzending naar Afghanistan ben ik met mijn groep op een bermbom gereden. Eén van mij buddy's en ik zijn toen lichtgewond geraakt en voor een week in het ziekenhuis beland. Daar konden wij er achteraf nog wel een beetje om lachen, maar toen ik terug kwam in Nederland bleek toch dat ik last had van nachtmerries en eigenlijk niet goed meer kon functioneren. Toen heb ik kort een functie gedraaid als medic, omdat ik zag hoe belangrijk dat was in Afghanistan. Helaas ging ook dat niet helemaal lekker. Ik zat gewoon niet lekker in mijn vel. Daarom heb ik mijn hobby weer opgepakt en ben ik gaan fotograferen. Niet veel later kwam er een functie vrij als fotograaf bij de luchtmobiele brigade, de Rode Baretten. Ik dacht: dat deed ik vroeger altijd en heb daarom gelijk gesolliciteerd en werd aangenomen. Zo kon ik rustig aan doen, omdat ik niet meer bij de infanterie zat, maar ging toch mee met de jongens en het leventje dat ik niet kon loslaten. Bij de Rode Baretten ben ik toch als het ware gevormd."

Oefeningen fotograferen

"Als fotograaf ga ik mee met alle oefeningen van de Rode Baretten om deze te fotograferen. De oefeningen zijn niet alleen in Nederland, maar ook in landen als Noorwegen, Afrika en Spanje. De brigade is natuurlijk gespecialiseerd in optreden overal ter wereld. In vochtige jungles moeten de militairen weken kunnen overleven, maar ook in koude, besneeuwde bergen. Met al deze oefeningen ga ik mee en daar maak ik dan reportages van."

Apparatuur

"Ik heb twee Canon 5D Mark II body's en vanuit mijn werk een 16-35mm F2.8L USM, 24-70mm F2.8L USM en een 70-200mm F2.8L IS USM. Ook ben ik erg fan van lichtsterke objectieven als de 85mm F1.8 en de 50mm F1.4, dit zijn mijn eigen lenzen en deze neem ik soms ook mee als ik ga fotograferen. Heel af en toe gebruik ik een flitser om meer details naar voren te halen. De foto's die ik maak worden uiteindelijk gebruikt ter promotie van de brigade. Ze worden bijvoorbeeld gepubliceerd op de Facebookpagina van de luchtmobiele brigade, in folders en in boekjes. Ik vind het vooral heel erg mooi om tijdens een rustmoment in een actie de emotie van de militairen te fotograferen. Ook vind ik het mooi om de drie fases, zoals ik het zelf altijd noem, te fotograferen. Fotograferen voor, tijdens en na de actie. De spanning op de gezichten, in de actie zelf, het zweten en schreeuwen tegen elkaar en daarna de rust. Soms maak ik ook filmpjes van oefeningen. Dit is nooit een verplichte opdracht vanuit defensie, maar als ik tijd en motivatie heb, vind ik het wel erg leuk om ook bewegend beeld vast te leggen."



Alle vrijheid

"Wat ik zo geweldig vind aan de militaire fotografie is dat ik alle vrijheid heb. Naast de militaire fotografie doe ik ook trouwreportages, maar daar heb je altijd wel bepaalde beperkingen. Bij militaire fotografie kan ik echt bezig zijn met mijn passie zonder dat er een grote druk op mijn schouders ligt. De trouwreportages doe ik overigens, omdat ik het erg mooi vind om oprechte emoties en gevoelens vast te leggen. Niet alleen van militairen, maar ook van andere personen. Ik ben in hart en nieren een militair, maar ik ben ook een gevoelig mens. Ik vind het belangrijk dat mensen de emoties in mijn foto's echt kunnen voelen en dat ze de foto's zo ook gaan snappen. Er moet iets spelen in de foto en er moet gevoel in zitten, niet alleen een mooie plaat zijn."



"Een oefening kan één dag duren, maar ook een week. Ik ben erbij als de militairen opstaan, als ze op pad gaan, ik ben eigenlijk overal bij. Het zijn natuurlijk mijn oude maten, dus dat voelt allemaal erg vertrouwd. Het is alleen dat ik mijn wapen heb ingeruild voor een camera. Als ik thuis kom, begin ik direct met de foto's bewerken in Adobe Photoshop. Hoe moe ik ook ben en zelfs als ik een paar dagen niet heb geslapen. Daar kijk ik naar uit en daar heb ik de foto's ook voor gemaakt. Hoe ik de foto's bewerk verschilt meestal. Soms haal ik er wat kleur uit of soms versterk ik de kleur. Het is maar net wat goed bij de foto past. Ik denk terug aan de emotie die ik voelde bij het maken van de foto en dat gevoel probeer ik terug te brengen. Ik ben zelf trouwens niet snel tevreden over mijn foto's, maar gelukkig krijg ik veel complimenten over mijn werk. Dat is echt een motivatie om door te gaan. De waardering die ik voor mijn foto's krijg, voelt gewoon erg goed. Laatst heeft een Amerikaanse pagina nog één van mijn foto's via Facebook gedeeld."

De gevaren

"Ik ga natuurlijk embedded mee als fotograaf. Ik zit als het ware op een groep geplakt en kijk mee over de schouders van de militairen. Ik sta niet vanaf de zijlijn te fotograferen. Daarnaast heb ik zelf heel lang bij de Rode Baretten gezeten als militair. Ik weet wat er kan en gaat gebeuren tijdens een oefening en breng mijzelf niet in gevaar. In Noorwegen kun je uitglijden van een rots en meegaan in de helikopter tijdens een oefening is ook nooit zonder risico, maar voor de rest zitten er voor mij niet echt gevaren verbonden aan het fotograferen van de oefeningen."

Toekomstdroom

"Ik fotografeer met heel veel plezier en liefde. Ik durf niet te zeggen wat ik precies over dertig jaar doe, maar tot nu toe vind ik militaire fotografie geweldig. Mijn droombaan in de fotografie heb ik eigenlijk al wel een beetje gevonden trouwens. Tot nu toe fotografeerde ik alleen oefeningen van de Rode Baretten, maar niet zo lang geleden ben ik na een sollicitatie aangenomen als defensiefotograaf. Vanaf nu word ik niet alleen ingezet bij de Rode Baretten, maar ben ik de algemene fotograaf van het Media Centrum Defensie (MCD) in Den Haag. Dat dekt eigenlijk heel defensie af, dus voor de hele krijgsmacht zal ik worden ingezet als fotograaf. De marine, de luchtmacht, de landmacht, eigenlijk overal waar militairen zijn, zal ik ook zijn. Toch leer ik op elke missie en tijdens iedere oefening weer nieuwe dingen en heb ik het gevoel dat ik beter word. Ik wil komende jaren bijzondere platen blijven maken, dat is mijn streven."

Zelf aan de slag

"Militaire fotografie is vaak een interne functie, je moet al bij de infanterie gezeten hebben om aangenomen te worden. Ze nemen niet zomaar een burgerfotograaf aan. Wel kan ik alle fotografen aanraden om gewoon lekker naar buiten te gaan met je camera en te gaan experimenteren in de extreemste omstandigheden. Bijvoorbeeld midden in de nacht. Zo ontdek je ook de grenzen van je camera. Heel erg veel uitproberen dus!"

Onbekende genre

De vorige blog uit de serie het onbekende genre gaat over interieurfotografie. Houd Zoom.nl volgende maand in de gaten voor een nieuwe blog over een ander onbekende genre.

avatar

Mij noemen ze nou Afra de Leeuw. Ik ben een schrijfster in hart en nieren en heb mijn Canon altijd bij de hand. Op het gebied van schrijven voor online en tijdschrift en reportagefotografie ben ik het meest actief, maar experimenteren in andere genres doe ik regelmatig. Op mijn portfoliowebsite kun je ontdekken wat ik zoal nog meer doe!

Reacties (5)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
amdijkstra op 28 december 2014 om 19:35

Helemaal geweldig! jammer dat je als burger er niet tussen komt.. ik ben lichamelijk niet in orde anders was ik ook in dienst geweest. de foto's die jij maakt bezorgd mij echt kippenvel.. WAUW!

fap op 4 juli 2014 om 20:38

Zeer fraai complimenten & groet

JvDoren op 1 april 2014 om 21:40

Ik heb ook in dienst gezeten en zelfs mijn amo in assen gehad. Als ik zo iets was tegen gekomen toen ,had ik waarschijnlijk de zelfde droom achter na gegaan. Super kickuh foto's (jaloers)

havdwater op 31 maart 2014 om 23:31

Je moet het maar kunnen, mijn waardering voor het verhaal en de mooie foto's van de acties.

Panzer op 31 maart 2014 om 19:23

Geweldig dit. Ik heb in 93/94 bij het 42ste Limburgse Jagers gezeten. En continue een Canon eos 500 bij me. Helaas wist ik toen nog helemaal niks van fotograferen.