Upload jouw foto's
Reis naar Tsjernobyl © reizen, reisfotografie, inspiratie, tsjernobyl, blog

25 juli 2014, 12:21

Kimberly van Overmeeren heeft onlangs een fotografiereis ondernomen naar Tsjernobyl. In deze tweedelige blog deelt ze haar ervaringen. Deze week alles over de reis.

(lees het hier eerste deel van deze blog: Voorbereiding voor Tsjernobyl)

Van deze reis heeft Kimberly een fotoboek gemaakt, lees meer over het fotoboek "In The Zone".

Actie

Zodra alles was voorbereid voor de reis (ik ben een control-freak, dus was het bij mij tot in het vervelende voorbereid en doorgedacht) was de reis zelf aan de beurt. Dit was voor mij een hele uitdaging, want ikzelf én mijn vriend hadden nog nooit gevlogen. In deze moderne tijd heb ik het inderdaad kunnen presteren om voor mijn 25e nog niet te vliegen. Afijn, voor alles een eerste keer. Wat ik dus helemaal had uitgezocht, door te tweeten met KLM en de Douane, was dat het maximale gewicht van mijn handbagage, wat wel en niet door de douane moest. Wat ik wel en niet met handbagage mee mocht nemen. Het was ook geen verrassing dat alle beveiliging die we tegenkwamen in onze rugzakken wilde kijken. Ik had namelijk loodgelijnde tassen mee om mijn film en mijn harde schijf in te vervoeren. Ik heb al twee familieleden die na thuiskomen een corrupt SD-kaartje hebben, dus maximale voorzorg hier.

We hadden allebei een Lowepro Flipside met 15L inhoud. Deze rugzakken zijn absoluut briljant. Aangezien we geen apparatuur op de grond mochten zetten, was dit de enige keuze. Deze rugzakken kan je aan de heup ronddraaien zodat je ze aan de buik kan laten hangen om iets uit je tas te halen.


(foto: Google)

Bovendien zit er een regenzak bij die de tas beschermt tegen een flinke regenbui. Een reservoir voor een waterkruik met drinkslang en natuurlijk voldoende ruimte voor mijn camera's.

Inhoud rugzak 1 (5,8kg):
• Hasselblad 500C
• Twee loodgelijnde tassen met in totaal 30 120-film en 10 35mm film
• Pocketcamera Canon Powershot
• Canon EOS 300 analoge camera
• Lens Hasselblad
• 50mm lens Carl Zeiss voor Hasselblad
• 150 mm lens Carl Zeiss voor Hasselblad
• 16-55mm lens voor Canon
• Waterkruik 1 liter
• Kopieën paspoorten en tickets
• Buff

Inhoud rugzak 2 (6,2kg):

• Canon 40D
• 24-70mm Canon L-lens
• 16-35mm Canon L-lens
• Bacup HDD
• CF kaarten
• Foto-harnas
• iPad 2
• 2 rainsleeves
• Autolader en netstroomlader
• Reserve-accu
• Lonely Planet Oekraïne
• Kaart Kiev
• Tickets
• Waterkruik 1 liter
• Paspoorten
• Buff


(foto: Google)

We kwamen aan op vliegveld Boryspil, Kiev. Onze transfer stond netjes op ons te wachten en hij bracht ons naar het hotel. Onze reis zat natuurlijk middenin een tumultueuze periode voor Oekraïne - in januari waren er zware rellen in de hoofdstad, Kiev en terwijl we er waren werd er zwaar gevochten in het oosten van het land. Dit hield voor ons in dat we, voordat we de stad in kwamen, langs enkele militaire checkpoints moesten. Deze mochten niet gefotografeerd worden van onze chauffeur - zien de militairen dit, laten ze je stoppen en dan ben je nog niet zo snel weer op weg. Dit geldt eigenlijk voor ieder land hoor - militaire gebouwen, militairen zelf, of checkpoints zoals wij ze tegen kwamen, eigenlijk al het militaire, is een no-go voor fotografie. Als je er mee weg komt heb je geluk natuurlijk. Maar als ze het zien kan je vaak heel je CF-kaartje inleveren. Bovendien kan in sommige gevallen met terugwerkende kracht zelfs een spionage-claim bij je worden neergelegd. Denk aan landen als Noord-Korea en dergelijke. Wees op je hoede dus!

Na de checkpoints kwamen we in het prachtige, uitgestrekte Kiev. Het had net zwaar geonweerd dus was het heel warm en vochtig weer. We werden afgezet bij ons hotel, checkten in en gingen naar onze kamer. Ik had eerst een dag Kiev ingepland voordat we richting Tsjernobyl gingen, om even aan de locatie gewend te raken. Goede zet achteraf gezien. We hebben de maandag de stad verkend, wat gewend aan de taal en het eten om de dinsdagochtend af te reizen naar Tsjernobyl. De maandag hadden we trouwens ook een hele interessante locatie bezocht - het Maidan Plein, of Onafhankelijkheidsplein, in het centrum van Kiev.

"Maidan Square"



De dinsdag reisden we af naar Tsjernobyl, een kleine twee uur rijden tot het eerste checkpoint. We kregen een tweede gids die beter Engels kon en we gingen verder. Bij het volgende checkpoint moeten we onze papieren laten zien. Goed om altijd de paspoorten op een veilige plaats te bewaren, maar voor het grijpen. Waar ik geen rekening mee had gehouden was dat we zo snel in 'fotografeerbaar terrein' zaten. Ik had mijn harnas nog niet om, en mijn camera's nog niet voor het pakken. Dat moest dus even snel. Voor de rest ging alles heel soepel. Ik mat het licht met mijn Canon 40D om met dezelfde instelling op de Hasselblad een shot te maken. Ik wist dat er weinig licht zou zijn, aangezien veel locaties binnen zijn, en er is in alle verlaten gebouwen geen elektriciteit. Je moet het zien als een soort polaroid. De Hasselblads 120 film geeft me 12 foto's per film, dus ben ik zeer gericht gaan fotograferen. De privé-tour was daarom het beste idee ooit - we hadden alle tijd om even te blijven hangen zodat ik de beste compositie voor mezelf kon uitkiezen. Geen groep die door mijn beeld loopt of die me loopt op te jagen - pure rust. De verlaten plaatsten die we bezochten in Pripyat, waarin ik soms helemaal alleen was omdat mijn vriend en de gids een paar ruimtes verder waren, gaven me een heel speciaal gevoel. Het verleden echode alsof het nog steeds door alle ruimtes spookt. Alsof ik in de tachtiger jaren terecht kwam. Met een beetje verbeelding zie je de kinderen door de schoolgangen rennen en zie je mensen op het plein lopen. Een eng gevoel gaf dat wel, maar ik wist waarvoor ik het deed. Het is niet een onderwerp waar je 100% comfortgevoel krijgt. Maar ik was wel 100% in mijn comfort-zone. Ook al is de zone al vaak gefotografeerd, hebben naar mijn mening nog niet genoeg mensen écht gezien wat er is gebeurd.

De tweede dag zijn we naar de 'resettlers' geweest, zo noemt men de oorspronkelijke lokale bevolking die terug is getrokken naar de zone om daar weer te wonen. Deze mensen zijn keer op keer de zone uitgezet maar kwamen steeds terug - uiteindelijk werden ze maar getolereerd door lokale autoriteiten en voorzien van de basislevensbehoeften. Ik wilde graag wat portretten maken van een ouder koppel genaamd Ivan en Maria Semeniuk. Dat vonden ze oké, we namen wel wat boodschappen voor ze mee. Onze gids informeerde ons dat dat gebruikelijk is - wij wilden ze op de foto zetten dus wij nemen wat boodschappen voor ze mee als tegenprestatie. We werden achteraf nog naar binnen gevraagd voor een glas zelfgestookte rode wijn, die Ivan enkele jaren geleden zelf had gestookt. Afslaan is heel onbeleefd, dus dronken wij op het leven met Ivan, Igor en Maria een shotglas vol met rode wijn met 40% alcohol, om half elf 's ochtends. Hopelijk doodde de alcohol alle beestjes van de redelijk onreine glazen..

"Maria en haar boerderij die ze samen onderhoudt met Ivan" (gemaakt met de Hasselblad)



Later op de dag zijn we nog naar wat andere locaties in Pripyat gegaan. Aangezien we de tweede dag alleen de gids hadden van SoloEast en geen overheidsgids, konden we naar wat andere plaatsen waar we normaal niet naartoe hadden gemogen. Het meest spannende wat we hebben meegemaakt speelde zich hier af; in de derde school van het district kwamen we in de buurt van de gymzaal in de school, waar we een hoop lawaai hoorden verderop. Vreemd, want de regio is muisstil. Onze gids Igor stond plots doodstil: er stond een wilde hond in de deuropening van de gymzaal naar ons te grommen. Achter hem zagen we een tweede hond. Ik zag aan Igor dat hij niet wist wat hij moest doen; ik stond achter Igor en mijn vriend stond achter mij. Ik schrok me eerlijk waar kapot en ik stapte gelijk zachtjes terug. De eerste hond rende gelijk weg, alleen leek de tweede hond dat niet van plan te zijn. Gelukkig ging hij er ook vandoor zodra we volgens hem genoeg stappen achteruit hadden gedaan. Wat een opluchting. We hadden een groot probleem gehad als we gebeten waren geweest aangezien een heel groot deel van de honden en katten in de regio hondsdolheid met zich meedraagt.

"De gymzaal dat de twee wilde honden thuis noemden''


Met de gemaakte foto's en alle film volgeschoten terug in de loodgelijnde tassen reden we op het einde van de dag de zone uit. Wat een belevenis. Ik zal nooit vergeten wat we hebben meegemaakt en wat we hebben gezien. Gelukkig heb ik de foto's om het eeuwig leven in te blazen. Het eindproduct - een professioneel fotoboek - is in de maak, een soort tweede project waar ik mezelf helemaal in kwijt kan.

Wat had ik er veel voor gegeven om mijn vader dit ook te laten zien.

(gemaakt met de Hasselblad)
(gemaakt met de Hasselblad)
(gemaakt met de Hasselblad)
(gemaakt met de Hasselblad)



avatar

Mijn naam is Kimberly, ik ben afgestudeerd van de Fotovakschool in 2007. Ik fotografeer al vanaf mijn twaalfde, grotendeels analoog. Mijn voorliefde voor analoge fotografie zorgt ervoor dat ik graag met de Hasselblad fotografeer. Natuurlijk ontsnapt digitale fotografie mij niet - voor mij is het niet of/of. Ik gebruik beide graag voor hun sterke kant. Dit combineerde ik tijdens mijn reis naar Tsjernobyl. Een reis, waarover ik een fotografie-boek heb gemaakt. Op www.project-tsjernobyl.nl lees je allerlei anekdotes rond de reis en kan je het boek bestellen. (Foto: Fotostudio72)

Reacties (7)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
Ilkekok1993 op 13 mei 2016 om 00:55

Wat zijn de gevolgen als je zwanger wilt worden na een bezoek aan tsjernobyl kan dat gewoon?

Ilkekok1993 op 13 mei 2016 om 00:56

Wat zijn de gevolgen als je zwanger wilt worden na een bezoek aan tsjernobyl kan dat gewoon?

alexandrodavinci op 27 juli 2014 om 16:49

prachtig

Palex op 26 juli 2014 om 10:31

Mooie serie. Het programma Topgear reed een keer door tsjernobyl en meetten met stralingsapparatuur een dikke straling in het gebied van waar de ramp was. Ik hoop dat je daarbij stilgestaan hebt.

kimberlyovermeeren op 9 september 2014 om 13:17

Onze gids vertelde ook nog over het team van Topgear, die zijn namelijk met hetzelfde bedrijf de zone in gegaan als wij. Ze waren maar enkele uren in de zone zelf, ze hebben het stuk van Tsjernobyl gefilmd in net geen drie uur, en zijn daarna weer vertrokken. Het is vooral show hoor. Trust me

kimberlyovermeeren op 9 september 2014 om 13:15

Dat hebben we zeker. Ik heb op Amazon.com ook RadStickers besteld, voor enkele dollars. Wij hebben die constant op onze rugzak gedragen om de geabsorbeerde straling te meten. Ik denk dat in het programma wat wordt overdreven voor extra drama toe te voegen aan de show. Zoals het meten van hotspots. Wij hebben maar heel weinig radioactiviteit opgenomen namelijk. Zo'n radsticker verkleurd naar mate van opgenomen straling, en wij zagen de sticker niet eens verkleuren voorbij het eerste vak.

Palex op 9 september 2014 om 23:33

Bedankt voor het extra verhaaltje.