Upload jouw foto's
Werken met een model op een urbexlocatie © Wil Crooymans

12 februari 2015, 09:00

Urbexfotografie is niet makkelijk en niet zonder gevaren. Toch zet Wil Crooymans een stapje verder en neemt modellen mee naar een urbexlocatie voor een spannende shoot. In deze tweede blog legt hij uit hoe hij samen met het model te werk gaat op een urbexlocatie.

Ik heb in mijn vorige blog uitgelegd hoe je veilig een urbexlocatie betreed. Nu heb je een of meerdere locaties gevonden, geschikt voor een fotoshoot met een fotomodel. Je hebt ook al een fotomodel bereid gevonden mee te doen. Hoe ga je vervolgens te werk?

Kennismakingsgesprek met het model

Een fotomodel loopt dezelfde risico's als de fotograaf bij het betreden van urbex locaties. Daarom is het van belang alle aspecten van urbexfotografie van te voren goed door te spreken met het model. Het model mag het best een beetje spannend vinden om zo'n locatie te betreden, maar na een tijdje is het belangrijk dat hij/zij zich op de locatie veilig en prettig voelt. Je kunt deze risico's eventueel vermelden in het modellencontract.
Vraag het model om kleding te dragen die vuil mag worden en schoenen aan te trekken met stevige zolen. Er kan namelijk van alles op de grond liggen.
Andere zaken die je het model kan vragen om mee te nemen zijn kleding of accessoires om te gebruiken bij de shoot. Als fotograaf zorg je voor de andere zaken die je bij urbexfotografie bij je moet hebben. Denk aan voldoende drinken, eten, zaklamp, multitool, WC-papier, tissues, etc.

Chateau Rouge. Een oud kasteel ergens in België waar we nog een paar mooie stoelen tegen kwamen.

De aankleding van het model

Een urbexlocatie straalt meestal een bepaalde sfeer uit, deels ontstaan door de bestemming(en) die het gebouw in het verleden heeft gehad. Als je deze sfeer wilt behouden, dient de aankleding van het model hierbij aan te sluiten. Je kunt het model vragen zo goed mogelijk passende kleding mee te nemen, maar je kunt er ook voor kiezen om bijvoorbeeld kostuums te huren.
Ikzelf kies voor artistiek naakt, omdat ik hou van het contrast tussen het naaktmodel en de ruwe en vervallen omgeving. Naakt heeft ook het voordeel dat er geen relatie gelegd wordt met een bepaalde cultuur en tijdsbeeld.

Alla Italia. Een oud badhuis ergens in België dat vergeefs wacht op badgasten (en blij is met af en toe een urbexfotograaf).

Alles tot in de puntjes voorbereiden of.....

Het is verstandig om de urbexlocaties van te voren te verkennen en vast te stellen of ze veilig en geschikt zijn voor het maken van foto's met een model. Mogelijk krijg je ter plaatse al ideeën over bepaalde composities. Een logische vervolgstap is om thuis, aan de hand van foto's die je op locatie hebt genomen, composities en belichting uit te werken, poses te bedenken en na te denken over eventuele kleding die het model kan dragen.
Ikzelf kies er echter voor om dit niet te doen! Ik wil de foto's liever ter plaatse laten ontstaan vanuit wat zowel het model als ik op dat moment zien en ervaren.
Ik laat het model wel van te voren weten welke locaties we bezoeken, geef achtergrondinformatie en mail ook een paar foto's, zodat het model zich een beetje kan inleven, maar daar blijft het bij.

Lycee V. Een prachtige locatie ergens midden in een mooie stad in België , welke dienst heeft gedaan als schoolgebouw.

Samen met het model op pad

Voor het fotograferen op urbexlocaties bereid ik me goed voor. Ik zoek een plek waar ik de auto onopvallend kan parkeren. Ik weet hoe ik het terrein op kan komen en eventueel via welke ingang het gebouw binnen te komen is (zonder iets te hoeven beschadigen). Toch blijft het altijd een beetje spannend, omdat je nooit weet wat je ter plaatse zult aantreffen. Die spanning hoort er ook bij en je moet je er prettig bij voelen Dat geldt natuurlijk ook voor het model. Praat hier onderweg ook over, zodat je samen kunt genieten van de voorpret!
Na het betreden van de urbexlocatie verken ik samen met het model alle ruimten en stellen we vast of het veilig is om foto's te gaan maken. We gaan naar de eerste ruimte waar we foto's willen gaan maken en dan ontstaat er een dynamisch proces. Ik kijk hoe het licht valt en bepaal samen met het model de mooiste plek om te poseren. Vervolgens gaat ieder aan de slag met zijn eigen taak. Als fotograaf zoek ik het beste standpunt, uitsnede en stel ik mijn toestel in. Het model gaat op zoek naar geschikte poses.
Als een pose er goed uit ziet, vraag ik het model om deze vast te houden. Ik corrigeer eventueel wat kleine aspecten, zoals de plaats van een hand en afdrukken maar. Op naar de volgende pose. Na een aantal poses kijk ik samen met het model of de foto's geslaagd zijn en eventueel maken we nog een paar aanvullende foto's. Voor je het weet heb je zo een schat aan opnames, die je van te voren nooit had kunnen bedenken! Deze werkwijze vraagt wel om een zelfstandig model dat ervaring heeft met poseren en niet wacht op instructies.

Villa Manoir de la Chapelle, een verlaten villa ergens in België, met tot de verbeelding sprekende meubels.

Natuurlijk licht

Een van de mooiste aspecten van urbex fotografie vind ik het gebruik van het natuurlijk aanwezige licht. Dit zorgt voor een foto die authentiek overkomt. Dat betekent meestal ook dat ik genoegen moet nemen met erg weinig licht. Zonder model niet echt een probleem; die sluiter kan rustig een paar seconden open blijven staan. Maar je kunt van een model niet verwachten dat ze seconden lang onbeweeglijk haar pose aanhoudt. Dan is het zoeken naar de balans tussen iso-waarde, diafragma en sluitertijd. Zorg dat je van je camera weet welke iso-waarde nog acceptabele resultaten geeft. Dit kun je zelf testen door proefopnamen te maken of door het nalezen van testen.
Als er erg weinig licht is, maak ik soms dubbele opnamen. Ik begin met de foto's met model, waarbij ik kies voor een iso-waarde en diafragma die leiden tot een acceptabele sluitertijd. Tot slot maak ik de foto's zonder model en dan met optimale camera instellingen. Tijdens al die opnamen is het de kunst om je camera niet te verplaatsen Achter de PC voeg ik de foto's met en zonder model samen, zodat de scherpe details van de ruimte behouden blijven in de definitieve foto.

Een bedrukkende sfeer op de zolder van Villa Manoir de la Chapelle, door het model vertaalt naar een passende pose.

avatar

Mijn naam is Wil Crooymans, hobbyfotograaf wonende in het Brabantse Nuenen. Als fotograaf heb ik een passie voor urbex gecombineerd met modelfotografie. Gewapend met mijn camera en statief probeer ik op verlaten locaties, vaak samen met een fotomodel, de restanten van een verleden tijd vast te leggen. De resultaten zijn te aanschouwen op mijn website www.abpictures.nl.

Reacties (3)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
henkklooster op 17 februari 2015 om 10:48

Ik vind de foto's mooi locatie en modellen het komt allemaal mooi tot z'n recht ondanks dat ik een amateur in een rolstoel ben en dit nooit zou kunnen doen. Mijn petje af zeker voor die in de badkuip en op zolder schitterend. Bedankt

dreamlogic op 12 februari 2015 om 11:49

De dame in het bad...want een mooie, vreemde en contrastrijke foto.

Wilcrooymans op 13 februari 2015 om 16:53

Dank je. We kwamen in dat badhuis een stel opgestapelde spiegels tegen en daar moesten we wat mee doen! Ik zie aan jou foto's dat jij wel van vreemd houdt! Dan ben ik nog 'braaf'