Upload jouw foto's
Fotograferen voor een goed doel © IDG NL

19 mei 2015, 13:00

Stichting EarlyBirds Fotografie verzorgt een fotograaf aan ouders van een prematuur oftewel te vroeg geboren kindje. Zo hebben de ouders met fysieke foto's een tastbare herinnering aan een hectische tijd. Fotograaf en vrijwilliger Léonie de Koning legt uit hoe ze bij de stichting terecht is gekomen.

Even voorstellen

Ik was meteen enthousiast toen ik hoorde over Stichting EarlyBirds maar toch heeft het even geduurd voordat ik de stap durfde te nemen om te solliciteren. Ik wilde er goed over na denken, en vooraf bedenken of ik me honderd procent kon geven. Zelf heb ik een 17 jaar jonger zusje die te vroeg werd geboren en een lange tijd op de NICU heeft gelegen, dus wist ik ongeveer wat ik kon verwachten. Het bleef me bezighouden, en als ik foto's voorbij zag komen werd het me steeds duidelijker dat ik ook iets voor ouders wilde betekenen. Ik solliciteerde en werd aangenomen.

Geborgenheid bij elkaar. ISO 800, F3.2, 1/80sec

Eerste keer

Zenuwachtig was ik voor mijn eerste reportage. Maar eenmaal aangekomen vloeide dat meteen weg. De aardige verpleegkundigen bereidde mij voor wat ik ongeveer kon verwachten, hoe het met de ouders ging en met de kindjes. Aangekomen op het kamertje van tweeling maakte ik kennis met hun ouders. Een prachtig gezinnetje om te zien en de onvoorwaardelijke liefde en warmte straalde van de ouders af. Ondertussen pakte ik mijn camera uit en begon ik met het vastleggen van alle details in het kamertje zoals de naamkaartjes, alle gekregen kaartjes en tekeningen, dagboeken, monitoren ect. Daarna begon ik met het fotograferen van het verzorgen en knuffelen van de kindjes. In ware kijk ik door de lens mee naar dit proces en leg ik dit fotografisch vast. Na een klein uurtje neem ik afscheid van de ouders en fiets ik weer richting huis. Wat een mooie en waardevolle ervaring.

Momentje voor het wakker maken voor de voeding. ISO 800, F 3.5, 1/80sec

Bijzondere momenten

Tijdens het fotograferen heb ik al meerdere mooie en bijzondere momenten meegemaakt. Zo heb ik een tweeling Sam en Luca mogen fotograferen. Sam was deed het erg goed, maar zijn broertje Luca had het moeilijker. Hun moeder had ze maanden lang samen gedragen en gevoeld, maar na de bevalling, nooit meer samen vast gehad of de jongens bij elkaar gehad. Ondanks dat Luca deze dag wat dipjes had, vond de verpleegsters het tijd worden dat de moeder haar kindjes samen vast hield en de jongens elkaar weer bij elkaar gebracht werden. Wat volgde was een heel mooi, emotioneel en indrukwekkend moment.

Voor het eerst samen vasthouden en de broertjes weer bij elkaar. ISO 800, F4.0, 1/80sec

Verdrietige momenten

Ik zou liegen als ik zeg dat ik alleen maar mooie dingen meemaak. Helaas maak ik ook mindere momenten mee. Af en toe wordt je met je neus op de feiten gedrukt. Zo heb ik een tweeling gefotografeerd, waarvan één van de kindjes was overleden. Geluk en verdriet liepen door de kamer als een rode draad. Of het kindje dat met 42 weken nog steeds op de NICU lag en naar de PICU (intensive Care voor kinderen van 0 t/m 18 jaar) moest omdat hij hulp nodig bleef houden bij het ademen. Ik denk dat het trouwens qua reportage en licht één van de moeilijkste reportages was. Of het meisje dat zuurstoftekort heeft gehad tijdens haar geboorte. Al deze kindjes blijven me bij.

Reportage zonder daglicht, geheel op kunstlicht. ISO 3200, F2.8, 1/125 sec

Emoties

Ik krijg vaak te horen: Knap dat je dat kan. Ik zou het niet kunnen. Vind je het niet eng? Ik besef me heel goed dat iedereen anders om gaat met situaties en wat voor mij niet eng is voor een ander heel eng en spannend is. Maar nee, ik vind het niet eng en kan na een reportage gemakkelijk de indrukken van me af laten glijden. Ik ben dit werk gaan doen omdat ik heel graag iets voor mensen wil betekenen. Hun tijd in het ziekenhuis wil verlichten, een lichtpuntje wil zijn en een stukje verwerking wil aanbieden. Ik hoef er niets voor terug, de ervaring en hun verhaal die de ouders met mij delen vind ik heel waardevol en mooi. Veel ouders houden me op de hoogte van de ontwikkeling van hun kindje. Dat vind ik prachtig. Mocht er ooit wel een situatie voor doen wat me misschien moeilijker af zal gaan qua emoties, dan heb ik thuis een lieve man die me opvangt, maar ook heel veel lieve Earlybird collega's. De Earlybird collega's zijn een hele warme en hechte groep, waar je altijd je verhaal aan kwijt kan en steun kan vinden.

Reportage zonder daglicht, familiemoment. ISO 3200, F2.8, 1/80sec

Fotograferen in het ziekenhuis

In het ziekenhuis fotograferen kan een uitdaging zijn. In het MMC Veldhoven liggen de kindjes tegenwoordig niet meer op een zaal maar hebben zij hun eigen kamertje. Tijdens mijn eerste reportage kwam ik in het MMC Veldhoven in een tweelingkamer terecht met veel daglicht. Later zou ik ook andere ruimtes leren kennen. Kamers met weinig ruimte, weinig daglicht, geen daglicht of zelfs met tegenlicht. Als fotograaf moet je goed weten hoe je met deze situaties moet om gaan en daarnaast een goed portie kennis in huis hebben qua belichting en bewerking van de foto's om zo alle uitdagingen zo goed mogelijk tegemoet te treden. Lichtsterke apparatuur is een vereiste. In moeilijke lichtsituaties moet je durven je iso omhoog te gooien. Mijn diafragma probeer ik zo klein mogelijk te houden. Kindjes probeer ik rond een diafragma van F3.2 te fotograferen en de gezinnen zelfs rond een diafragma van F4.0. Maar mocht dit niet lukken, stel ik dit bij naar een grotere difragma. Qua sluitertijden probeer ik altijd rond 1/80 sec of hoger uit te komen. Dit om beweging in de foto te voorkomen. Mijn foto's schiet ik in raw, zodat ik achteraf de foto's in Lightroom kan finetunen op witbalans, contrast enz.

Reportage met tegenlicht. ISO 1600, F3.2, 1/80sec

Tijd

Meestal ben ik een klein uurtje aanwezig in het ziekenhuis. Vaak praat ik wat na met de ouders of de verpleegsters. Thuis aangekomen maak ik een back-up, om vaak 's avonds pas de foto's te bekijken en een selectie te maken in Lightroom. De geselecteerde foto's worden daarna bewerkt in Lightroom om alles uit de foto te halen wat erin zit. Eventueel haal ik de foto nog even door Photoshop heen, om kleine aanpassingen te doen (dit probeer ik zo min mogelijk te doen). Als laatste maak ik de blogfoto in orde en schrijf ik een blog. Dit gaat allemaal in samenspraak met de ouders. Uiteindelijk als de ouders dat willen, maak ik ook nog een album die ze krijgen tegen de productiekosten (de kosten van een album bedragen €50,-). Al met al gaat er zo'n 3 tot 4 uur aan tijd inzitten, maar het eindresultaat is goud waard. Weer een waardevolle herinnering vastgelegd.
Ik hoop de komende jaren nog heel veel herinneringen vast te mogen leggen voor ouders en hun kinderen namens Stichting Earlybirds Fotografie. Zodat zij achteraf kunnen terugkijken op deze bijzondere en vaak moeilijke periode in hun leven.

avatar

Stichting Earlybirds Fotografie maakt belangeloos fotoreportages van te vroeg geboren kindjes die nog in het ziekenhuis verblijven. Een liefdevolle herinnering aan de vaak heftige periode van de geboorte van een te vroeg geboren kindje. De stichting heeft fotografen door heel Nederland en België die zich vrijwillig inzetten om ouders een mooie herinnering te geven. Op Zoom.nl zullen verschillende fotografen van deze stichting uitleg geven bij een gemaakte fotoreportage.

Reacties (4)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
Bijke172 op 6 juni 2015 om 17:58

Hele mooie foto's waarin de emoties goed overkomen
Gr Sacha

ko3ntje op 21 mei 2015 om 08:10

Heel mooi artikel, heb er wel wat aan met deze informatie. Ik heb zelf namelijk gesolliciteerd een tijd terug maar mijn foto's bleken niet goed (genoeg) helaas . Dus ik ben me nu echt aan het focussen op dit soort foto's om daar mee te oefenen. Ik zie idd dat je heel vaak de ISO echt flink opschroeft, dat moet je idd durven. Maar ik zeg altijd maar als je niet heel veel zwart in je foto hebt (nacht enz) dan zie je de ruis ook minder goed. En uiteraard kan je altijd zaken nog bewerken achteraf.

Sinds ik zelf 2 kids heb ben ik meer oog beginnen te krijgen voor kinderen, vooral babytjes , en ben in mijn omgeving ook bezig met baby-shoots.

Zijn er nog meer tips die je zou willen delen? Ik zal zeker nog eens gaan solliciteren in de toekomst.
Via een kennis-fotograaf ben ik op de hoogte gekomen van de stichting: http://www.makeamemory.nl

Deze doen hetzelfde echter dan voor kinderen, baby, en volwassenen waarmee het minder goed gaat.
Maar ook zeker dit moet je durven.

momentgeluk op 20 mei 2015 om 17:08

Ook ik ben blij dat ik deel uit maak van dit bijzondere team van fotografen...

Prachtige blog!

Tonnekeholslag op 20 mei 2015 om 14:36

Leuk om dit te lezen van een collega fotograaf. Het is erg dankbaar werk en ven trots dan ik dit kan doen voor de stichting