Meld je gratis aan
A Night at the Concert: wanneer je opeens Queen+Adam Lambert mag fotograferen © blog, erik, queen, a9, sony, concertfotografie, 20

6 januari 2018, 15:00

Soms zijn er dromen waarvan je altijd denkt dat het dromen zullen blijven. Blogger Erik Keulers merkte dat dat toch niet zo hoeft te zijn. Hij vroeg om de mogelijkheid om het concert van Queen+Adam Lambert in de Ziggo Dome te mogen fotograferen. Minder dan een maand later stond hij in een zinderende concertzaal. In dit deel van de duoblog neemt Erik je mee in zijn persoonlijke ervaringen, van het moment van het verzoek tot het uitpuffen na het concert.

Op weg naar huis

We zijn op 10 oktober op weg van naar huis vanaf onze vakantiebestemming naar huis. Montreux is onze laatste overnachting op de route. Die middag bezoeken we de tentoonstelling "Mountain Men" van Steve McCurry in het Forte di Bard, in het Italiaanse Val d'Aoste. Ik vertrek er met een warm gevoel, wetende hoeveel schoonheid er is om met de fotocamera vast te leggen. 's Avonds bezoeken we in Montreux het Casino Barrière de Montreux. Niet om te gokken, maar om het rijke muziekverleden, met name dankzij het Jazz-festival van Montreux. De brand, die het casino in de as legde in 1971 tijdens een concert van Frank Zappa, vormde zelfs de inspiratie voor het lied "Smoke on the Water" van Deep Purple. Maar ik ben hier voor één band in het bijzonder.


iso 1000, 108 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Mountain Studios

Het casino was ook de locatie van de Mountain Studios, die van 1978 tot 1995 in bezit waren van Queen. Hier trokken Freddy Mercury, Brian May, Roger Taylor en John Deacon zich terug om zeven van hun albums te voltooien, inclusief het na de dood van Freddy voltooide "Made in Heaven". De Mountain Studios zijn niet meer op deze plek gevestigd, maar wat er voor in de plaats is gekomen op de plaats van de studios is Queen: The Studio Experience, een gratis te bezoeken expositie ten gunste van de Mercury Phoenix Trust voor onderzoek naar HIV en Aids.


iso 800, 24 mm, Sony A7rII met 24-70GM (foto: Erik Keulers)


iso 200, 200 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


Queen is de band die mij in mijn jeugd wist te raken, en de bewondering voor hun muziek is nooit meer weggegaan. Wat voor mij begon met nummers als I want it all, Scandal en Invisible man van het album "The Miracle", en snel gevolgd werd door het album "Innuendo", is nooit meer weggegaan. In de loop van de tijd is het aantal albums in mijn kast gegroeid en misschien was het juist ook wel de dood van Freddy Mercury in 1991, net nadat ik mijn eerste CD's van Queen had gekocht, dat er voor zorgde dat de bewondering en interesse groeide.

iso 100, 70 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


Ik heb de band nooit in de originele samenstelling zien optreden, maar woonde de afgelopen jaren wel een concert van Paul Rodgers + Queen bij en, in 2015, het concert van Queen + Adam Lambert in Keulen. Vooral aan dat laatste concert, in de stromende regen, bewaar ik warme herinneringen.

iso 100, 164 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


iso 100, 70 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Queen: The Studio Experience

Terwijl ik door de Studio Experience loop, komt de bewondering voor Queen weer helemaal terug. En terwijl ik achter de mengtafel kruip om mijn eigen versie van "Made in Heaven" te mixen, ga ik helemaal op in de wereld van Queen. Het is daar dat een zaadje wordt gepland voor een bijzondere gebeurtenis die me nog te wachten staat. Zittend achter de tafel besef ik mij hoe mooi het zou zijn als ik de twee passies die ik vandaag zo mooi heb gevoeld, fotografie en Queen, zou kunnen combineren. Tegelijkertijd lijkt het me een ondoenlijke opgave. Toch blijft de gedachte in mijn hoofd zweven en wanneer het idee er een week later nog is, besluit ik de stoute schoenen aan te trekken. Wat als ik een van de overgebleven bandleden zou vragen of ik, als niet professioneel fotograaf, hen één keer zou mogen fotograferen? Na lang zoeken op internet vind ik geen contactgegevens van Brian May of Roger Taylor, maar wel van het Queen Management. Ik besluit de gok te wagen en stuur hen het verhaal, dat je zojuist hebt gelezen. Ik heb de stap gezet en besluit verder geen verwachtingen te hebben.


Achter de mengtafel in Queen: The Studio Experience komt het idee om fotografie en Queen te combineren tot leven. (foto: Edmée Keulers-Wijnands)


Groot is mijn verbazing als binnen twee uur na het verzenden van mijn mail het nodige op gang komt. Binnen een uur ontvang ik een kort mailtje van het management, dat mijn mail is doorgestuurd naar de promotor van het concert in Amsterdam, om weer een uur later van promotor Mojo een mail te ontvangen dat ik op de lijst ben toegevoegd en dat ik ongeveer een week van te voren een definitieve bericht ontvang inclusief restricties.

iso 400, 197 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


iso 100, 136 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Met stomheid geslagen

De boodschap in de mail durf ik eigenlijk nog niet te geloven. Mag ik daadwerkelijk bij een concert van Queen+Adam Lambert fotograferen? Zonder ervaring aan de slag gaan in de Ziggo Dome? Ik hou mezelf voor dat alles pas zeker is als ik de week van te voren meer hoor. Maar kan het ook niet laten om aan de slag te gaan. Welke tips voor concertfotografie vindt ik op internet? Welke apparatuur heb ik nodig? Waar bevindt zich de Photography Pit tijdens het concert? Ik kom er al snel achter dat het normaal is dat fotografen de eerste drie nummers mogen fotograferen, dus besef me dat het in één keer goed moet.


iso 500, 200 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


Al lezend besef ik mij dat concerten donker kunnen zijn en dat ik lichtsterke lenzen nodig heb. Zoomlenzen het liefste om niet te veel te hoeven wisselen. Ik vraag collega-fotografen Johan Horst en Antoine Bongers, twee fervente concertfotografen, en oud-collega's van fotogroep Gotcha, om hun adviezen en besluit via de Zoom-redactie (Hans en Julia) Sony te vragen of ik de 70-200GM lens mag gebruiken tijdens het concert.

iso 640, 154 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Als alles op zijn plaats valt

De definitieve bevestiging laat langer op zich duren dan verwacht, maar vijf dagen voor het concert is deze er! Ik sta op de lijst en mag de eerste drie nummers van het concert vastleggen. En twee dagen later heeft Julia van Zoom nog meer goed nieuws voor me: Sony stelt me de gevraagde lens ter beschikking, plus de 24-70GM lens én een A9 body. Ik zal de apparatuur op maandagmiddag oppikken en op dinsdag weer terugbrengen. Het is duidelijk, dat het weekend in het teken van het concert staat:

• Ik zoek de setlist op van de concerten tot nog toe om te weten welke drie nummers de eerste nummers zullen zijn;

• Ik kijk de talloze filmpjes op Youtube om te zien hoe de eerste drie nummers er tijdens het concert uitzien, wie waar loopt en wanneer en zie zo ook dat de fotografen vlak bij het podium staan;

• Ik maak mijn A7 en A7rII grondig schoon, net als mijn eigen lenzen; stel dat er iets misgaat maandag met het ophalen bij Sony, dan moet ik op mijn eigen apparatuur kunnen vertrouwen.

• Ik bestudeer via internet alvast de handleiding van de Sony A9 en zoek voor mijn eigen camera's de juiste concertinstelling, check ze bij Johan en Antoine en hoop dat ik er klaar voor ben. Ik ga voor een diafragma 2.8, 1/250 sec sluitertijd, centrale autofocus, continu en auto-ISO, RAW.


iso 200, 181 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


iso 250, 84 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Aftellen naar het concert

Ik haal de apparatuur op bij Sony, ga naar mijn hotel, check mijn apparatuur, doe dat nog eens en nog eens en ga dan richting de Ziggo Dome. De deuren gaan om 18.30 open, dus ik zorg dat ik er op dat moment ben. Ik heb op internet tenslotte gelezen dat het belangrijk is de Photography Pit grondig te bekijken. Het blijkt mijn eerste les. Ik ben de eerste fotograaf die via de crew ingang naar binnen mag, tien meter, tot aan een grote paarse hoekbank voor een wand met posters van voorbije concerten. Het blijkt de verzamelplaats voor fotografen, pas even voor achten zullen we gezamenlijk door Mojo en de beveiliging naar de pit worden gebracht. En zo zit ik dus bijna 1,5 uur op de bank, terwijl langzaam maar zeker meer fotografen binnen lopen. Professionals, die vaak ook weten dat het geen zin heeft om eerder te komen. Ook een wereldje dat klein is en mekaar goed kent. Fotografen voor kranten als AD, muziekblad Oor etcetera, maar ook William Rutten, bekend van RTL Boulevard en Het Perfecte Plaatje. En dus één fotograaf die blogt voor Zoom.nl.


iso 2000, 70 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


Even voor achten krijgen we een kledingbatch en worden we naar de zaal gebracht. De pit omvat het grootste deel van het podium en is breed, we zijn met in totaal 13 fotografen, maar de kans dat we mekaar hinderen is klein. Ik check nog een keer mijn drie camerasets: de A7 met de 16-35/4 Zeiss lens, de A7Rii met de 24-70/2.8 GM lens en de A9 met de 70-200/2.8 GM lens. De klokt tikt weg naar acht uur.....en tikt daarna rustig door, tot het concert rond half negen uiteindelijk begint.

iso 250, 200 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Adrenaline

Ik heb de opening van het concert talloze malen bekeken en wil een silhouette-shot van Adam Lambert en Brian May maken bij hun opkomst. Het plan is mooi, de rook vanavond niet mooi genoeg en het levert dan ook geen bruikbaar beeld op. Maar de klokt loopt! Ik loop van de catwalk naar het hoofdpodium in de hoop dat de mannen hun "gebruikelijke" plekken innemen en dat blijkt grotendeels te kloppen. Ik wil van alle drie de heren in ieder geval mooie close-ups met een mooie werking van het licht. Wat me al snel duidelijk wordt: de close-ups van Brian en Adam zullen het probleem niet worden, drummer Roger Taylor is echter een stuk moeilijker. En weinig licht, daar hoef ik vanavond niet bang voor te zijn. Ik zal eerder te veel licht hebben dan te weinig. Terwijl openingsnummer Hammer to Fall vordert merk ik dat ik vrijwel volledig ben overgeschakeld naar de Sony A9 met de 70-200 lens. De A7 met de groothoeklens zal ik uiteindelijk helemaal niet gebruiken vanavond, de A7Rii slechts heel beperkt. Instellingen veranderen schiet er eigenlijk ook bij in, in de haast van deze eerste ervaring. Er zijn te veel indrukken en het is deze eerste keer te overweldigend om én foto's te maken én ook nog na te denken over heel veel wisselende standpunten en lenzen. Vooral ook omdat het tweede nummer, Stone Cold Crazy, zoveel stroboscopische effecten heeft in de belichting, dat fotograferen bijna ondoenlijk wordt. Ik word spontaan duizelig als ik in de zoeker kijk.


iso 200, 140 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


Het laatste nummer, Tie Your Mother Down, is een verrassing, het is nog niet eerder nummer 3 op de setlist geweest. De drie nummers sta ik stijf van de adrenaline, ik fotografeer, fotografeer door, zit bijna in een roes. Minder dan een kwartier lijkt veel langer te duren, maar dan, een minuut of 13 later zit het derde nummer er op en worden we door de security vriendelijk doch dringend naar de uitgang begeleid. Zo ben ik nog in de Ziggo Dome, zo sta ik weer buiten, bijna 2400 foto's rijker, zoekend naar houvast om alle indrukken te verwerken. De professionals zijn inmiddels al druk met het selecteren van hun foto's van de avond of zitten op hun vouwfiets richting AFAS Live, waar ze ook nog drie nummers moeten vastleggen.

iso 200, 98 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

Bijkomen

Ik wandel de plaatselijke McDonalds binnen om alles te laten bezinken. Het is een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. Ik hou van de rust die fotograferen mij brengt. Dat is vanavond alles behalve het geval geweest. Zou ik het vaker willen doen? Misschien, maar ik besef me ook dat alles anders was geweest als ik hier vanavond niet mijn idolen had staan fotograferen, maar een willekeurig ander optreden. Dat is waarschijnlijk ook het grootste verschil tussen mij en de andere fotografen. Het was vanavond geen werk, het was een ervaring die je eens in je leven meemaakt, die goed is om af te strepen op de bucketlist. Een spontane gedachte achter de mengtafel in Montreux heeft tot een fantastische ervaring geleid. Het laat maar eens te meer zien dat niet geschoten altijd mis is. Wat dat betreft is deze ervaring ook een wijze levensles.


iso 320, 171 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)


Met dank aan Shally van MOJO voor het mogelijk maken van het fotograferen van het concert en voor het beantwoorden van mijn beginnersvragen;

Special Thanks to Phil at Queen Management and to Brian May, Roger Taylor and Adam Lambert for giving me the opportunity for experiencing this once-in-a-lifetime moment! I will never forget it!!

Met dank aan Sony Nederland voor het ter beschikking stellen van de Sony A9, SEL70200GM en SEL2470GM;

Met dank aan Julia van Zoom.nl voor het zorgen dat de testapparatuur tijdig beschikbaar kwam;


iso 500, 131 mm, Sony A9 met 70-200GM (foto: Erik Keulers)

avatar

Mijn naam is Erik Keulers. Sinds 2005 ben ik mij meer en meer gaan verdiepen in de fotografie. In 2008 stond ik aan de basis van de oprichting van Fotogroep Gotcha. In de modelfotografie intrigeert me vooral de interactie en communicatie die nodig is om dé foto te maken. Naast modelfotografie hou ik me met portret-, reis-, wildlife-, natuur en straatfotografie. Het vastleggen van pure beelden spreekt mij steeds meer aan. Daarom zie ik mijn interesse steeds meer verschuiven naar portretfotografie en documentaire fotografie. Ik vind het leuk onbekende gebieden van de fotografie te ontdekken en te experimenteren. Ik werk met de A7-series van Sony. Op ErikKeulersPhotography en Facebook ben ik actief als @ErikKeulersPhotography.

Reacties (2)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
rvangaal op 9 januari 2018 om 21:15

Mooi verhaal! En perfecte mazzel! Jammer dat je niet de rest van het concert als bezoeker mocht meemaken.

NathanR op 9 januari 2018 om 19:12

Mooi om het enthousiasme te lezen! Herinner mij mijn eerste keer Ziggo Dome nog al te goed