Upload jouw foto's
Laowa 10-18 fullframe groothoeklens voor Sony: ultrawijd in broekzakformaat © IDG NL

18 juli 2019, 10:58

Laowa is een Chinese lenzenfabrikant die weet te verrassen met ongewone lenzen. Tijdens de Photokina vorig jaar presenteerde men de 10-18 mm ultragroothoekzoom voor Sony systeemcamera's. Blogger Erik Keulers testte de lens een ochtend lang uit in een miezerig Keulen.

In een jaar waarin er geen einde aan de zomer en mooi weer lijkt te komen, blijken er dagen te zijn die het tegendeel weten te bewijzen. Zo ook de dag dat ik de Laowa 10-18 mm mag testen. Zijn alle andere dagen prachtig en warm, vandaag is het koud en miezert het. Ik zoek daarom al snel de droogte van het nabijgelegen station Köln-Deutz op om deze bijzondere lens uit te proberen.

Station Köln-Deutz is een droge testlocatie op deze miezerige dag. (foto: Erik Keulers)

Want bijzonder is het lensje. Wat het eerste opvalt zijn de afmetingen. De lens is ronduit klein, wat voorkomt uit de relatief beperkte lichtsterkte en de handmatige scherpstelling. Een 10-18 mm ultragroothoekzoom komt niet vaak voor. De dichtstbijzijnde lens is de 12-24 mm van Sony, die wel autofocus heeft, een constante diafragmaopening heeft en 800 euro duurder is dan de 1000 euro dure Laowa. Is de Laowa die prijs waard gezien de mindere functionaliteit? Dat is de vraag die ik vandaag probeer te beantwoorden.


De enorme groothoek maakt het mogelijk om van dichtbij een vitrine te fotograferen en deze toch in het geheel vast te leggen. (foto: Erik Keulers)

De ultragroothoeklens geeft de mogelijkheid om ruimtes in hun geheel vast te leggen; nadeel van deze lens is wel dat de data, dus ook de brandpuntafstand, niet vastgelegd worden in de EXIF-data. (foto: Erik Keulers)

Wanneer ik de lens op mijn camera zet, valt mij meteen op dat de lens geen enkele elektronisch verbinding maakt met de camera. Er wordt dus geen enkele EXIF-data uitgewisseld en de camera bepaalt niet zelf de sluitertijd. Dat is iets wat je bij de meeste handmatige lenzen wel beschikbaar hebt. De vertegenwoordiger van Laowa verontschuldigt zich en geeft aan dat men druk werkt om dit uiteindelijk wel voor mekaar te krijgen. Het maakt het moeilijk om achteraf te bepalen welke foto ik met welke brandpuntafstand heb geschoten, maar het mag de pret niet drukken. Na mijn korte wandeling door de miezer duik ik het station in met zijn bijzondere voetgangerstunnel en overdekte perrons.

De wijde hoek van de lens leent zich prima om details vast te leggen en toch de hele omgeving mee te nemen. (foto: Erik Keulers)

Een ICE dendert station Deutz uit; in de hoeken wordt de foto al snel minder scherp, zoals aan de perronborden te zien is. (foto: Erik Keulers)

Wat mij opvalt in de bediening van de lens is dat de lens zo compact is, dat de drie bedieningsringen niet allemaal even ergonomisch toegankelijk zijn. De achterste ring zit zo dicht op de body dat het soms letterlijk zoeken is, terwijl de voorste ring zo dicht op het glas zit dat al snel een deel van mijn vinger in beeld komt.

Klaar voor vertrek...(foto: Erik Keulers)

Wellicht is het door het ontbreken van elektronische contacten, maar waar focus peaking normaal feilloos werkt, lijkt de focus peaking hier regelmatig net niet goed de scherpte weer te geven. Dat resulteert in een wat wisselende kwaliteit foto's. Met name bij het fotograferen van een kruispunt vanaf een loopbrug valt dat me op.

Waarschijnlijk maakt het ontbreken van elektronische verbindingen dat de focuspeaking minder precies is als bij andere lenzen; een andere mogelijkheid is dat de scherpte van de lens niet in alle omstandigheden even goed is. (foto: Erik Keulers)

Wat echt opvalt is echter de lichtafval die in foto's optreedt. Dat levert onverwachte effecten op die echter in zijn algemeenheid niet gunstig uitpakken. Een aantal foto's in de tunnel laat die lichtafval heel goed zien.

Deze foto in de voetgangerstunnel levert onverwachte lichteffecten op, helaas zijn ze lang niet altijd een verbetering. (foto: Erik Keulers)

Weet de lens mij na een ochtend fotograferen te overtuigen? Ja en nee. Natuurlijk, wie licht wil reizen en toch ultragroothoek wil kunnen fotograferen, kan deze lens goed gebruiken. Zeker als je het niet erg vindt om handmatig scherp te stellen en volledig te vertrouwen op je intuïtie of je zoekerscherm. Maar toch, met alle respect en bewondering voor de stappen die deze eigenzinnige fabrikant wil zetten, de lens voelt meer als een prototype dan een kant en klaar product. Het ontbreken van elektronische contacten vind ik echt een groot minpunt, zeker voor deze prijs. Het beperkt je te veel in het goed vastleggen van wat je hebt gedaan en wellicht ook in de juiste bepaling van sluitertijd en focus peaking. De ergonomie en de kwaliteit van de foto's overtuigen niet altijd. Ik mocht vorig jaar ook de 12-24 mm van Sony testen en die overtuigde wel in alle foto's en dat met autofocus. De 800 euro die deze lens extra kost is volledig verklaarbaar vanuit de extra functionaliteit, de 1000 euro voor de Laowa vind ik aan de hoge kant. Wil je licht reizen en toch een 10 mm groothoek bij je hebben, maar hoeft zoomen niet zo nodig. Dan is de Voigtländer lens een heel mooi alternatief, iets duurder dan Laowa, maar wel een primelens.


Het Keulse verkeer baant zich een weg door de regen. Rechtsonder is goed de vertekening te zien die voor deze lens gebruikelijk is. De eenvoudige taxi lijkt een limousine. (foto: Erik Keulers)

De Laowa 10-18 mm is voor mij nog geen onverdeeld succes. Maar er is genoeg potentie om een volgende generatie van deze lens veel meer waar voor zijn geld te geven. Ik hoop dat Laowa die stap ook daadwerkelijk weet te maken. Want eigenzinnige lensbouwers als Laowa kunnen we goed gebruiken, omdat ze ons helpen onze creativiteit te vergroten. En dat verdient hoe dan ook lof!

Laowa is klaar met vertrek met deze lens; de lens mag dan nog niet op alle vlakken overtuigen, Laowa durft het wel aan om anders dan anderen te zijn. Met de toevoeging van bijvoorbeeld elektronische contacten kunnen al grote stappen gezet worden. (foto: Erik Keulers)

avatar

Mijn naam is Erik Keulers. Sinds 2005 ben ik mij meer en meer gaan verdiepen in de fotografie. In 2008 stond ik aan de basis van de oprichting van Fotogroep Gotcha. In de modelfotografie intrigeert me vooral de interactie en communicatie die nodig is om dé foto te maken. Naast modelfotografie hou ik me met portret-, reis-, wildlife-, natuur en straatfotografie. Het vastleggen van pure beelden spreekt mij steeds meer aan. Daarom zie ik mijn interesse steeds meer verschuiven naar portretfotografie en documentaire fotografie. Ik vind het leuk onbekende gebieden van de fotografie te ontdekken en te experimenteren. Ik werk met de A7-series van Sony. Op ErikKeulersPhotography en Facebook ben ik actief als @ErikKeulersPhotography.

Reacties

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn