De Vogeldrinkbak

Een kind. Een eend. Een schaal met water. Meer is er niet. Meer hoeft er niet te zijn. Terwijl de stad haast, agenda's afvinkt en schermen blijft aaien, staat hier al bijna een eeuw iemand die nog weet dat een middag ook gewoon een middag mag zijn. Brons roest niet. Onschuld ook niet. Alleen wij vergeten waar we haar hebben achtergelaten. Misschien drinken de vogels hier water. Misschien drinken wij hier heel even onze haast kwijt. Beeld: Kind met eend en vogeldrinkbak (1932), Fransje Carbasius