De mooiste glimlach van Amsterdam

Sommige mensen maken je trots door wat ze bereiken. Anderen door wie ze zijn. Florence doet allebei. Net afgestudeerd aan de Hotelschool Den Haag. Een prachtige eerste stap in een carrière die ongetwijfeld nog veel mooie hoofdstukken gaat krijgen. Maar eerlijk gezegd is dat diploma niet eens het eerste waar ik aan denk als ik naar deze foto kijk. Ik zie een jonge vrouw die met beide benen op de grond staat. Slim, warm, nieuwsgierig en met een vanzelfsprekende rust die je niet kunt aanleren. Iemand die niet de behoefte heeft om de grootste te zijn, maar juist daardoor opvalt. Ze vroeg me of ik nieuwe profielfoto's voor LinkedIn en Instagram wilde maken. Dan laat je natuurlijk alles vallen. Niet alleen omdat fotograferen mijn grootste hobby is, maar vooral omdat een dag optrekken met je nichtje simpelweg een cadeau is. We hebben gelachen, gewandeld, gekletst en tussendoor ook nog een paar foto's gemaakt. Deze is misschien wel mijn favoriet. Niet omdat het technisch de beste foto is. Niet omdat het licht precies goed viel. Maar omdat ik hier precies zie wie Florence is. En als fotograaf kun je eigenlijk niets mooiers wensen dan dat. Of, om het in een paar regels te vangen: Ze draagt geen masker. Geen rol. Geen opgepoetste versie van zichzelf. Alleen een glimlach die nergens om vraagt, maar alles zegt. En ik? Ik druk op de ontspanknop, glimlach terug en ben gewoon... een trotse oom.