Upload jouw foto's

Sony A6000

Een fotografiek/halftoon-foto; alleen zwart en wit. Grijs ontstaat door de zeer grove korrel.

'Korrelfoto's' zijn wat lastiger weer te geven; met Internet Explorer komt de foto het best tot z'n recht, met Firefox matig en met Chrome slecht.

Sony A6000 met SEL18200

www.dijkwel.com


Reacties (22)

Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn

 
mphvanhoof op 3 mei 2017 om 16:00

Spannend samenspel van vorm en bewerking. Gr Marcel.

TommyDijkwel op 11 mei 2017 om 08:59

Leuk! Heel blij mee Marcel, dank!

boddeus E-L op 17 april 2017 om 17:17

Mooi grafisch werk Geheimzinnig .. Jammer dat gezicht vastzit aan boom Blick in V is daardoor beter

TommyDijkwel op 19 april 2017 om 12:45

Er is duidelijk een boodschap bij deze opstelling te bedenken; 'niet willen zien' of zoiets.
Op mij komt het over als een boeddhistische monnik.

Thanks Theo, gave reactie, heel blij mee!

PtR op 12 april 2017 om 20:54

Met dit soort kunstige beelden laat je heel goed zijn wat je aan kennis en inzicht in huis en in je digitale ontwikkeltankje hebt zitten. Ik vind het weer knap.

TommyDijkwel op 13 april 2017 om 15:22

Dat 'digitale ontwikkeltankje' houden we er in Peter!

Erg gaaf en leuk, thanks!

jos1953 op 9 april 2017 om 10:36

Dag Tommy,

KNAP FOTOWERK,
mooie omzetting en compositie.
+ stem.

Groetjes,
jos 1953

TommyDijkwel op 10 april 2017 om 15:42

Dank je Jos, heel blij met je prachtige reactie!

jaapvandenhelm op 9 april 2017 om 08:28

De blik van het gestalte straalt een zeker zelfvertrouwen uit, mooi werk, passende titel.
Gr. Jaap

TommyDijkwel op 10 april 2017 om 15:41

Erg mooi gezegd Jaap, heel blij mee, dank!

PNCO op 8 april 2017 om 22:00

Interessante titel icm dit beeld.. zet me gelijk aan het denken wat jij er mee bedoelt. De boom van het leven wellicht? En de mens die niet werkelijk ziet - vandaar de sjaal voor de ogen.. zo wordt het ook nog eens diep filosofisch haha
Iets te veel korrel voor mij, maar wel lekkere sfeer!

hartelijke groet Pieter

TommyDijkwel op 10 april 2017 om 15:34

Heel blij met je mooie en duidelijke reactie Pieter, dank!

Ik heb hieronder bij Glenn een korte en bondige uitleg op zijn zeer gave reactie bij de foto; misschien leuk te lezen...

Ja, veel korrel; in het origineel (in hoge resolutie) is de korrel veeeeeel fijner; maar in 1132pix, de max resolutie van Zoom, wordt de foto heel vies vlekkerig en vaag, bijna zonder korrel.
Dus maak ik van halftoonfoto's een aparte versie voor Zoom, met een veel grovere korrel, die blijft dan wel intact.
Ben er niet blij mee, maar het is nu eenmaal niet anders...
Bij deze plaat is het trouwens naar mijn idee geen probleem; in megakorrel is de foto ook erg top...

HenkPijnappels op 8 april 2017 om 14:50

Heel mooi fotowerk, mede door het goed gekozen standpunt. Top, Tommy*

TommyDijkwel op 10 april 2017 om 15:04

Erg blij met je zeer mooie woorden Henk, dank!

axelterpstra op 8 april 2017 om 14:03

Voor mij is dit weer een wonderlijk mooie creatie in fotografiek/halftoon. Het lijkt ook een beeld uit een surrealistische film. Hoe langer je er naar kijkt, hoe meer er bij komt.... Gaaf Beeld! "

TommyDijkwel op 10 april 2017 om 15:04

Topreactie!
Heel blij mee Axel, dank je!

IrisStassen op 8 april 2017 om 09:57

fraaie standpunt voor de elegantie van het geheel

TommyDijkwel op 10 april 2017 om 11:45

Dank je Iris, heel blij mee!

jeff60bird op 8 april 2017 om 09:02

Glenn is me net voor en ben het er helemaal mee eens.Gave grafiek bewerking
De geblinddoekte vrouw Justitie/rechtbank,waarschijnlijk een weegschaal in haar
hand onder. Onbevooroordeelt! Heerlijk de korrel/ruis
gr Jeff

TommyDijkwel op 9 april 2017 om 02:05

Dank je Jeff, zeer blij met wat je schrijft, doet me zeer goed!
Favoriet, vooral bij deze plaat erg blij mee, van jou als fotograaf die steeds (vaak) symboliek van mensfiguren gebruikt... Dank je Jeff, zeer content mee!

Ik heb in een korte () reactie hieronder bij Glenn jou nog genoemd n.a.v. de tip van hem aan het eind van zijn prachtige reactie op mijn plaat...

Blackdog op 8 april 2017 om 08:54

Bij deze foto komt je fotografiek wel heel erg mooi uit de verf. Zoals je weet ben ik gek op vervreemding. Steeds weer raak ik gefascineerd en probeer te bestuderen wat nu precies de elementen zijn die daaraan bijdragen. Voor mij in mijn landschappen richtinggevend. Deze foto is een prachtig voorbeeld in jouw stijl. Het schitterende harde licht van links, versterkt door je fraaie en kenmerkende techniek, is hier in mijn ogen de belangrijkste factor. Dat wat we vroeger enigszins probeerden te bereiken met roodfilters. Schitterend is daardoor het contrast geworden dat ontstaan is in het geplooide shirt, net als de harde tweedeling in het gelaat en het mooie licht dat valt op de takken van de boom. Die combinatie van licht en techniek is hier weergaloos en ontredderend fraai (neologie ?). Zo hard, ze symboliseren als het ware het lot. Wat valt er over ons heen; licht, maar wat nog meer ........ ?
Maar vaak gaat het ook om details: de staak of paal in de rechterhoek, de linker tak die op subtiele wijze, alsof het zo moet zijn, het wolkje draagt en de windsels die aan de foto een raadselachtig concept geven, zijn voorbeelden daarvan. Om het nog maar niet te hebben over het totaaleffect. Want dan wordt het echt ingewikkeld. Waar gaat dit heen, wat hangt ons boven het hoofd ? Is dit rampspoed, hel en verdoemenis, liefdevolle bescherming tegen de meedogenloze kwaad ?? Troostvol want dramatisch hard. Zeg het maar !
Kortom:
Een driedubbele favoriet.
Hoop alleen dat dit geen etalagepop is, want zo ziet het wel uit en als dat wel het geval is, hoop ik dat het etalagepopconcept geen standaard wordt. Want dat vind ik intussen een cliché, een te koud kunstje en afbreuk doen. Raad iedereen (ook Jeff) aan om dat heel sporadisch toe te passen. Deze foto is namelijk zo goed, die verdient een mens, op weg naar........ ?
Fijn weekend, Glenn

TommyDijkwel op 9 april 2017 om 01:58

Heel blij met je uitermate gave reactie en doorkijk in de diepste krochten van je ziel bij deze plaat Glenn, zeer vereerd, zeer dank!
Een werkelijk prachtig betoog over wat deze plaat kan aanrichten in ’s mensch’s Limbisch systeem; geweldig te lezen en dat bij een creatie van mij!

Er kan veel symboliek worden ervaren bij de foto; z.a. justitioneel, een neologische wereld in een parallelle universum, een terechtstelling middels het zwaard, en zie zelf vooral ‘meditatie onder de sterren van de Melkweg’; een meer Tibetaanse sfeer…
Toegegeven; Neologie moest ik opzoeken (‘invoering van nieuwigheden’)…
‘Ontreddering’ die je in de plaat ervaart doet me zeer goed; die emotie roept de plaat bij mij ook op, waarbij voor mij ‘meditatie’ de enige uitweg lijkt…
Erg leuk te lezen, zeer mooi verwoord, prachtig!

‘Roodfilter’ grote fan van; had altijd een rode, oranje en gele bij de hand (+ groen, blauw en pola)… De tegenoverliggende kleur wordt donkerder en de eigen kleur wordt lichter (bij ZW en bij zonlicht). Dat doe je nu digitaal door ‘blauw’ donkerder te zetten en ‘rood’ lichter bij het omzetten naar ZW.
Leuk te lezen dat je daarmee bekend bent Glenn; ik denk dat dat voor de moderne digitale mens een volstrek onbekend gebeuren is en ook domweg niet meer aan de orde…


Over 'etalagepop', 'cliché' en ‘te koud kunstje’ wil ik nog wel ferm van wal steken, want heb daar een heel ander beeld bij dan jij denk ik… Let wel, ik begrijp heel goed wat je bedoeld en de goedheid van je bedoeling en tip; we verschillen slechts van mening.

Het is een pop, nee eerder een beeld, geen gewone etalagepop maar een kunstwerk gecreëerd voor een themadag (denk ik want nooit eerder en later gezien) buiten op straat bij de Rijnhaven in Katendrecht.
Er stonden 3 mensfiguren, knalrood met knalrode kleding en knalrode windsels om de kunstboom.
Maar al was het een doorsnee etalagepop, ook dat beeld een ‘mensbeeld’ uit; context en presentatie bepalen sfeer en bedoeling; de ervaring.
Ik heb daar 3 kwartier staan dralen om de zeer gave rode beelden te bekijken in relatie tot hun omgeving terwijl ik me afvroeg hoe je dat boeiend op de plaat kon zetten. Van alles bekeken; werkte niet, geen foto genomen.
Je weet dat als je iets tegenkomt, bv. een overweldigend kolossaal landschap, dat je daar op een foto vrijwel niets van terugziet, laat staan voelt. Een steile helling van een berg lijkt wel horizontaal. Dan is een vervreemdend standpunt of -belichting nodig om iets van die sfeer weer te geven; de indruk te wekken.
Ik had hier zelf direct het idee ‘daar moet ik wat mee’, met mogelijke bewerkingen in gedachten (ik bedenk me vrijwel altijd al bij het nemen van de foto in welke richting ik thuis ga bewerken).
Weggegaan, bleef in achtergrondprocessen in de hersenen actief, en na een uur weer teruggekomen en in korte tijd enkele fraaie foto’s gemaakt, waaronder deze vanaf de grond.

Eigenlijk niet anders dan het bovenstaand voorbeeld van landschap; ook een statisch gegeven maar toch zeer lastig boeiend aan de kijker over te brengen; iets wat jou aan zal spreken want volgens mij is dat precies wat je doet bij landschapsfotografie, wat ook in alle rust poseert. Ja, het licht en het weer veranderd, soms zeer snel, maar dat was hier net zo goed aan de orde…

‘Symboliek’ is wel de rode draad in veel van mijn foto’s; een pop is net zo symbolisch als een levend persoon, maakt mij totaal niet uit. Een statisch gebouw, brug of berg, maakt ook niet uit. Het gaat erom het terplekke ervaren moment, al dan niet een symbolisch moment, zo vast te leggen dat ik na bewerking een sfeer, mening of stelling kan overbrengen op mezelf en de kijker.
Pop of mens, statisch of dynamisch, maakt niet uit; als je het goed wilt doen behoeft het allemaal intense aandacht en energie; nooit ‘makkelijk’…
Ik vraag me af waarom, als het afgebeelde een mensfiguur betreft, het bij velen opeens ‘echt’ moet zijn. Er is immers sowieso niets ‘echt’ aan een foto?

Daarnaast hanteer ik in mijn fotografie een harde stelling:
Het maakt niet uit wat een foto is, hoe die gemaakt is, of en hoe bewerkt, en of alles wel ‘echt’ is.
Alleen het uiteindelijke resultaat -het beeld-, telt; de emotie die dat beeld oproept vormt het bestaansrecht van de plaat. Geen emotie bij mezelf en/of bij de kijker? Foto mislukt.
Dat is de reden dat ik zelden bij een plaat schrijf hoe die tot stand gekomen is, soms wel een enkel aspect, zoals hier ‘fotografiek/halftoon’ en het gebruik van extreme korrel; maar dit is dan ook bedoeld voor collega-fotografen op een fotografensite.

Nog leuk om in dit verband te vermelden is dat als je bv. de Nachtwacht van van Rijn ziet in het Rijksmuseum, je een bepaalde ervaring opdoet.
Als ik een perfecte vervalsing produceer, en die vannacht omwissel met de echte; is dan morgen die ervaring anders? Nee, het maakt niet uit of het echt is, alleen het beeld en de sfeer van het beeld telt. Musea hangen vol met ‘goede’ vervalsingen; is dat erg?
NB: Leuk te vermelden dat enkele tientallen jaren terug ik zeer genoten heb van de tentoonstelling met zeer veel werken van meestervervalser van Meegeren in Museum Kröller-Müller; stuk voor stuk echt prachtig werk!…

En vrijwel niemand zal zich afvragen hoe Rembrandt het schilderij in elkaar gezet heeft, of de geschilderde personen echt zijn of poppen, of uit zijn fantasie komen, en welk merk verf en doek gebruikt is. Behalve vervalsers en beroepskunstkenners dan…
Alleen het resultaat, het beeld, het gepresenteerde, telt, en de emotie die wordt opgeroepen, ongeacht welke!

Het doet me enorm plezier dat je vindt dat de foto ‘een mens behoeft’, maar denk daar dus in zo verre anders over dat voor mij dit al een mens(figuur) is en verwacht dat dat bij Jeff niet anders zal zijn…
Komt bij dat hoe echt het mensfiguur ook is; op de foto is het slechts opgebouwd uit virtuele digitale pixels (of chemische analoge korrels).

Ben wel eens bekeurd voor ‘overschrijden der doorgetrokken streep’ met de auto; dan mag je een verklaring afleggen. Op de vraag van oom agent ‘waarom deed u dat?’ was mijn antwoord ‘ach, het is maar verf’….

Blackdog op 10 april 2017 om 23:17

Zo hé wat een reactie Tom !! Prachtig. Mijn excuus nog voor mijn emotioneel einde. Was inderdaad goed bedoeld. Ik ben altijd tegendraads geweest, heb last van autoriteitsconflicten en bestrijd clichés. Je hebt gelijk, natuurlijk gaat het om de inhoud, de filosofie, de expressie en emotie. Het is mijn hang naar dit leven denk ik. Laat ik het maar persoonlijk houden: paspoppen ervaar ik net wat te veel als levenloze objecten. Ook al vermeerderen ze het surrealistisch effect, de verwarring, zijn ze op schitterende wijze abstract en staan ze symbool voor vele menselijke aspecten. Het is dit inerte, wat me tegenstaat. Ze vermeerderen zichzelf niet. Dat doen wij wel, als het goed is !
Jouw foto leeft. Het licht, de lucht de boom, de sfeer etc.... En de pop heeft daarin, in jouw geval, echt een prima plek. Het is haast een uitzondering en haalt bijna mijn gedachtengang onderuit. Een gedachte die gebaseerd is juist op mijn gevoel, zoals zo vaak en bij iedereen. Een gevoel van gemis. Wat ontbreekt hier ? Ik zie fraaie symboliek, diepe angst, immense kracht, bijna onverdraaglijke spanning en daarin een bijzonder fraai beeld ..........
Maar het leeft niet, ik mis wat.
Moet naar aanleiding hiervan meteen denken aan Carel Willink en Pyke Koch, die hun figuranten en portretten bijna minimaliseerden tot stripfiguren, tot onwaarachtige wezens. Maar je ziet nog steeds dat ze er zijn, je ziet nog steeds het werkelijke leven in ze, de lust, de kracht, de liefde , de tegenzin of afschuw, de ontsteltenis, angst en de hang naar troost. De emotie dus; dat mis ik aan etalagepoppen. Ze zijn te ver weg. En nogmaals de symboliek is er niet minder om, maar de expressie wordt monotoon. Niet van de foto's waarop ze staan afgebeeld , maar wel van de figuren zelf. Bier waar de schuimkraag vanaf is, brood zonder zout, rondlopen tussen de voorjaarsbloesem met een verstopte neus ......
Ach ik draaf door ....

TommyDijkwel op 13 april 2017 om 22:01

Het duurde even, maar weet nu wat er in onze discussie nog ontbreekt, en dat dat wat mij betreft de kern raakt.

Jeff merkt al op dat je twijfel had of het een pop is of een echt mens, en dat die twijfel op zich eigenlijk al het subjectieve daaraan laat zien. Onnodig daarover verder uit te weiden…

We hebben het steeds over ‘symboliek’ (naast zaken als emotie, filosofie en expressie) maar er mist wat.
Als een kind met poppen speelt, dan leven die poppen echt. Mijn autootjes, treinen, Lego, Mecano en klapperwapentuig waren ook zo echt als maar kan.

‘Fantasie’, dat is wat er nog in onze discussie mist; dat is de innerlijke kracht die levenloze poppen, levenloze foto’s, levenloze schilderijen en levenloze standbeelden doet leven en dat het daarom (naar mijn idee) niet uitmaakt of de mensverschijning echt is of virtueel!
Is er objectief zoveel verschil tussen een plastic etalagepop of De Denker van Rodin? Ja, arbeid en kunde, maar ook de maker van de paspop deed zijn uiterste creatieve expressieve best er wat van te maken (mag men aannemen).
Zit die De Denker eigenlijk wel te denken? Dat is maar de vraag; het is onze fantasie die dat doet vermoeden (en de titel?), mogelijk zit daar eigenlijk iemand naar een slak te staren, volkomen gedachteloos? Kijken we naar een binnenpretje van Rodin die knap en kundig iedereen misleidt?
Dat stuk brons denkt trouwens sowieso niet...

Wat iets ‘is’ of uitbeeldt is puur een weergave van de fantasie van de kijker! Blijkbaar wordt bij kijken naar een pop jouw fantasie anders geprikkeld dan bij kijken naar een vermeend echt mens dan bij mij... Mogelijk speelt ‘gedachte’ een hoofdrol bij ‘fantasie’?

Voor mij kan een pop, zeker die bij een foto als deze, waar een kunstenares een prachtige opstelling heeft gemaakt, zeer levend zijn en aldus allerlei symboliek uitdragen en emoties oproepen; afhankelijk van mijn gedachten over de waarneming. Het beeld (de pop) is zo het ‘levend’ model voor mijn creativiteit en expressie om er een eigen sturing aan te geven om zo kijkers te verleiden...

Het is trouwens niet de mensfiguur op zich die 'leeft', maar het is de gehele situatie die leeft! De omgeving speelt een grote rol, net zoals bv. een sculptuur in een museum die als enig object in een enorme witte zaal opgesteld staat. Prachtig; thuis zou het kitsch kunnen lijken...

Maar werken met een echt model is natuurlijk wel veel gezelliger en heeft veeeeeel meer potentie tot 'mogelijkheden van uiting' dan een pop die, ondanks mijn toch duidelijke instructies, mij stoïcijns bleef negeren....

Ik zou dat dan zo willen samenvatten: Het is niet de pop of mensch die symboliek, expressie of fantasie in zich heeft, maar de kijker...

Blackdog op 13 april 2017 om 23:40

Ach je hebt gelijk Tom. Het is zo subjectief als maar kan zijn, wat ik schreef in mijn eerste reactie. En hoewel mijn twijfel over de inzet van een pop op deze foto bijzonder klein was, vond ik gewoon dat ik nog even een kleine slag om de arm moest houden. Met je vrij zware bewerking was het niet ondenkbaar dat een mens er zo kunstmatig voor was opgemaakt en neergezet. Toont werkelijk niets aan. Dat ik subjectief ben wist ik al.

Ik ben meer een consument die in een flits kijkt en weet of het een goede foto is of niet, of het goed werk is of niet, en laat als een onbeschreven kind, luisterend naar het sprookje, het verhaal tot mij komen. Geen analyse, alleen emotie… (das alleen bij ‘goed werk’; sterker; als ik geen emotie ervaar, dan is het geen ‘goed werk’; hooguit ‘mooi’).

Dit is wat je recent schreef op mijn "Triangles".
Naar analogie hiervan: bij " The Centre of the Universe" ervaar ik een sterke emotie, die ik duidelijk beschreef. Dus zeer goede foto, ik ben het helemaal met je eens. Ook de symboliek is bijzonder sterk. En mijn fantasie slaat op hol, net als in je laatste foto uit Leiden. Dus dat is ook al niet de kern. En natuurlijk gaat het om wat ik als kijker ermee doe, wat ik ervaar, welke symboliek ik eraan geef; het draait dus inderdaad volledig over mijn eigen fantasie. Maar daar schort het niet aan, dacht ik zo. Jij geeft met je foto's een heuse slingers aan het wiel en ik fantaseer er heus wel op los. Dat hebben we tamelijk gemeen heb ik gemerkt
En natuurlijk weet ik er in mijn fantasie wel een mens van maken, hetgeen overigens niets verandert aan de symboliek. En die pop maximaliseert het prachtige surrealistisch effect, waardoor de verbeelding alleen maar méér wordt opgewekt. Dus dat is het niet.

Wat is het dan wel voor mij? Nog steeds dat gevoel van onaangename leegte. oppervlakkigheid van het subject. Of liever, het subject wat volledig veranderd is in object. Het gebeurt niet meer met hem of haar, maar met "het" (de pop). Ik voel geen enkele behoefte om "het" te zoenen, te troosten, getroost te worden door "het", "het" lief te hebben of te verafschuwen, ik voel geen relatie, connectie, verwantschap, interzijn etc. etc. Ook al fantaseer ik er met alle gemak een mens bij ! Zo'n pop doet me echt helemaal niets.
Een kaalgeschoren vrouw (als ze herkenbaar is als mens), met blinddoek om, hoe naar dat ook is om te zien, zou mij al snel aan het hart gaan.
Misschien ken je het woord interzijn ?

Subjectief ? Ja !




TommyDijkwel op 14 april 2017 om 02:32

Een gebrek aan fantasie heb ik nog niet bij je kunnen bespeuren Glenn; de reactie bij mijn foto ‘Paspoppen’ heb ik danook met veel plezier gelezen, enorm gelachen! Fantasie en humor; een levenscombinatie!

Nu vond ik het nog een mooie aanvulling ‘fantasie’ te noemen en te benoemen, als onderdeel van ‘beleving’ en ‘emotie’ waar ‘symboliek’ een onderdeel van is.

Ik denk dat uit je eerdere reactie me al duidelijk was wat je bedoeld; nu is dat nog duidelijker.
Volgens mij verschillen we eigenlijk niet, maar hebben we andere ideeën over hoe ‘het bestaan’ in elkaar zit en over het ontstaan van emotionele hersenprocessen.

Als ik je nu verklap dat het toch een echt mens is op de foto, een levend standbeeld, dan veranderd je hele idee en daarmee je beleving. Daar zit wat ik bedoel en daar zit wat jij bedoeld.
Het is toch, voor de eerlijkheid, een pop, geen paspop maar een door een kunstenaar gecreëerd beeld (uniek, geen 1000 in een dozijn), maar dat terzijde.

Ja, ik ken de filosofische gedachten die je aanhaalt ‘interzijn’; ‘Ik ben, daarom ben jij er; jij bent; daarom ben ik er’. Voor mij niet meer dan een leuk filosofisch spel, altijd waar maar ik kan er niets mee, ben meer een techneut, ook op dit vlak.
“Als je goed naar de staart van de kikker kijkt, zie je dat hij er geen heeft.”…

Ook van boeddhistische oorsprong maar eerder analytisch dan filosofisch is hoe ik al tientalen jaren tegen hersenprocessen van emotionele aard aankijk: waarneming -> gedachten -> emotie.
‘Emotie’ als gevolg van ‘gedachten’, ‘gedachten’ als gevolg van ‘waarneming’; maar gedachten zijn als enige in dat proces beïnvloedbaar.
Eén en ander gebeurd in een flits...
Zodra er ‘emotie’ is ontstaan, dan komt eventueel ‘fantasie’ opzetten (daarbij ook o.a. symboliek en filosofie). Die ‘fantasie’ staat in interactie met ‘emotie’ (als een soort ping pong gebeuren); je uiteindelijke beleving is een gevolg van die interactie.
Het leuke is, dat zowel je gevoel (emotie) als je beleving (emotie + fantasie), afhangt van je gedachten! Wijzig je de gedachte, dan wijzigt al het achterliggende!
Wat mij betreft is deze drie-eenheid universeel, en is de wetenschap dat ‘gedachten’ bepalend zijn reuze handig om te weten!

Mooi voorbeeld uit de serie Kung Fu (1970) met David Carradine, een aflevering die me altijd is bijgebleven: de Grasshopper moest van de blinde monnik over een evenwichtsbalk lopen die over een zwembad gevuld met zwavelzuur lag. De Grasshopper viel er halverwege in en het dodelijk zuur bleek ongevaarlijk water.
Daarna zonder te mogen vragen weer over de balk en nu zonder probleem de overkant gehaald.
-De eerste keer: waarneming: dodelijk zuur; gedachte: dit is gevaarlijk; emotie: angst; hij valt.
-De tweede keer: waarneming: ongevaarlijk water; gedachte: no problemo; emotie: plezier; valt niet.
Dit toont twijfelloos aan dat de gedachten over een waarneming de emoties bepalen en hier is menig therapie op gebaseerd, zoals de RET. Immers gedachten zijn aan te pakken, de rest niet…

Subject (het onderliggende) dat veranderd in object (bewust worden van dat onderliggende) is toch wat plaatsvindt ná waarneming en gedachten over die waarneming, dus onderhevig aan ideeën (karakter) en ervaringen (omgeving; het ooit geleerde).
Dat is wat ik probeer uit te leggen; het zijn de ideeën, de gedachten, die alle daarna volgende emoties en processen beïnvloeden….
Iets wat dus in ‘eigen beheer’ is; als enige in de hele reeks van ‘ongrijpbare’ processen…

Welnu, anders dan dit kan ik het niet uitleggen denk ik en het maakt uiteindelijk niet uit; ik lees heel graag hoe je probeert uit te leggen hoe je ‘kijken naar foto’s’ ervaart en als een der weinigen ook uit weet te leggen waarom, en nog humoristisch en boeiend ook… Erg leuk en reuze interessant Glenn!

Nog een binnenpretje: Zoom maakt naar gelang er meer gereageerd wordt de kolom steeds smaller, steeds minder prettig om te typen. Zouden ze ons ‘oeverloze’ gefilosofeer niet op prijs stellen?
Lijkt me leuk om gewoon door te gaan en vraag me af of op gegeven moment de kolom nog maar 1 letter breed is en 30 meter lang…

Blackdog op 14 april 2017 om 23:43

Gevoelens én emoties kunnen ook direct ontstaan zonder gedachtes. Emoties kun je zelfs actief bij jezelf opwekken met beelden, zonder enige gedachte. Bijvoorbeeld door middel van meditatie. "Jouw" sequentie waarneming -> gedachten -> emotie wordt steeds gebruikt bij cognitieve therapie, bijvoorbeeld om irreële angst te behandelen. Het is een zeer hanteerbaar model, maar niet persé "de waarheid". Angst bij ons is oeroud en stamt uit een heel vroege kindertijd waarin we nog maar weinig gedachtes hadden. Je denkt niet "ze is weg" en nu moet ik me hier moederziel alleen zien te redden. Je ervaart dat ze weg is en wordt bang, want het is een bijzonder nare ervaring.
Het interzijn waarop ik doelde is het interzijn van Thich Nhat Hanh, de verbinding met al het levende. De verbinding met alles wat ons voedt en al het levende om ons heen. Dit is de kern van mijn gevoel bij de paspoppen.

TommyDijkwel op 15 april 2017 om 01:47

Ik wilde de vormende kindertijd er eigenlijk buiten laten omdat het nu vooral ging over volwassenen, en ‘het innerlijk leven’ is natuurlijk niet in enkele eenvoudige stappen of woorden te vatten, en dat gaat tevens Zoom ver te buiten (maar wel leuk! ).

Maar dan toch kort om misverstanden te vermijden: Ben zeer eens dat in de fase dat het karakter gevormd wordt (tot ±7 jaar, volgens o.a. Freud) er andere processen plaatsvinden naast de drie-eenheid; het karakter vormt uit aangeboren eigenschappen en ervaringen (w.o. verdringingen en leuke zaken, ook nuttige dingen, geborgenheid).
Is het karakter eenmaal gevormd (>7), dan geldt het wel, altijd; dat is waar ik vanuit ga.

Het karakter is het fundament waarop gedachten ontstaan; als je ergens naar kijkt, bv. ‘beelden’, dan is er altijd een gedachte, ook al ben je je daar vrijwel nooit bewust van (dat is ook het lastige bij trauma's, de bijhorende gedachte is dan diep verstopt. Bedoel dan een trauma opgelopen na de karaktervormende kindertijd (>7); de RET is duidelijk niet overal geschikt voor).
Let wel, ‘kijken’ is niet alleen dat je netvlies beelden ontvangt, met kijken bedoel ik ‘waarnemen’, bewust kijken.
Geloof er niets van dat het mogelijk is om ‘waar te nemen’ zonder gedachten!
Heb ervaring met meditatie (heb me enkele jaren terug laten scholen); ja, je kan een beeld voor je hebben zonder gedachten, maar dan neem je niet waar; de beelden gaan niet verder dan ‘zien’, zoals je de hele dag door van alles ziet (maar je kan er dan wel mee verbonden zijn; zie hieronder).
Waarnemen en gedachten zijn (>7) inherent aan elkaar, wat mij betreft…
En dat is ook wat ik in onze discussie bedoel; kijken naar een foto is waarnemen (gewaar worden).

Thich Nhat Hanh weet ik niets vanaf, kan ik dus ook niets zinnigs over zeggen, maar ‘de verbinding met al het levende’ voel ik wel aan en onderschrijf ik zeker; naar mijn idee zijn er vele soorten verbindingen anders dan chemische en zintuigelijke.
Mijn moeder schrok in Egypte wakker en wist dat ik een ongeluk had (ze vertelde dat ook aan haar reisgenoot) toen ik in Oegstgeest werkelijk een zwaar ongeluk kreeg met mijn bromfiets (en liters alcohol); een mooi voorbeeld van verbindingen; dat kan nog veel verder en dieper gaan; mogelijk tot aan verbindingen met vorige levens en meer.

En begrijp nu wat je bedoeld (duurde even ), en ben dat eens; heb dat ook, maar vooral ‘in het echt’.
Een pop, of zelfs een high-end robot zal nooit kunnen uitdragen (aanvoelen) wat een levend wezen wel heeft; terwijl een mens die een robot of pop speelt (levend standbeeld bv.) dat wel doet ervaren. Mee eens, ervaar dat ook zo!

Een mogelijk verschil is wel dat voor mij een foto al sowieso niets levend meer in zich heeft; het is een afspiegeling van een werkelijkheid, de ‘werkelijkheid’ die de fotograaf wilde laten zien, zijn werkelijkheid. Die wordt geschapen o.a. door weg te laten, groothoek, tele, scherptediepte, standpunt, belichting, enz.
Ik accepteer dat als een gegeven; aanvaard en ervaar de bedoeling, de gedachte, de emotie of anders, die de fotograaf (of kunstschilder, beeldend kunstenaar) toont. Is dat met een pop, dan zij het zo…
Laat mijn plezier van kijken, het ervaren van mijn emotie, of het ogenschijnlijk gedachteloos over me heel laten komen van het beeld (dat heb ik vaak bij jouw foto’s) niet ‘verpesten’ door eigen ervaringen en/of vooroordelen of bovengenoemde verbondenheid (het eerder genoemde ‘onbeschreven kind’ ), alhoewel ik heel goed besef dat dat nooit uitschakelbaar is.

Nogmaals, eens, doch alleen als bij een beeld (foto) het ook te zien is dat een pop een pop is, want het dode papier of beeldscherm kan (mij) nooit vertellen dat iets een pop is terwijl ik een echt mens zie…
‘Verbondenheid’ op vele niveaus, maar ben persoonlijk niet helderziend genoeg om te doorgronden dat het overduidelijke echte mens eigenlijk een pop is en daarmee mogelijk het hele ervaren beeld, de emotie, teniet zal doen…
Maar als dat bij een ander wel zo is, dan zal dat zo zijn; we zijn allemaal verschillend en dragen allen andere ervaringen met ons mee. Niet fout of goed: anders; maar reuze interessant andermans beleving te vernemen.

Zal er verder niet bij andere foto’s op ingaan, een en ander is wel voldoende gezegd denk ik, maar wie weet is het in de kroeg nog leuk er een keer verder over door te bomen…
Doch voel je uiteraard vrij hierop wel of niet te reageren Glenn!

jeff60bird op 11 april 2017 om 20:31

Hahaha heerlijke uitleg, verstopte neus,Genoten van deze discussie of eigenlijk
een meningsverschil over de etalagepoppen.De foto van Tom heeft je in eerste instantie
aan twijfelen gebracht,en niet zeker wist of het een pop was.Dus het kan wel,want als het nu wel een mens was geweest dan had je ook een twijfel een gevoel van gemist
leven zeg maar gehad!?Voor mij ps is het een uitdaging om van plastic/steen beeld
zo neer te zetten .te bewerken dat het bijna echt is en soms overduidelijk door de
titel plastic life (serie)waar ik mee bezig bent.Het is eigenlijk bij toeval ontstaan tijdens
een bewerking.En zo zijn we alle drie bezig op onze eigen manier van fotografie,emotion
sfeer,gevoel in de foto te proberen over te brengen.Liefst foto,s met zout! Creatief
Ben intussen wel bezig ,met ideeen zoals de foto Emotions waar ik mezelf hebt gefotografeerd wat hopelijk een nieuw concept kan toevoegen maar moet er
goed over nadenken,dat het niet 1 van het zelfde wordt.

gr Jeff




TommyDijkwel op 13 april 2017 om 22:14

Mooie uitleg Jeff, leuk te lezen, ik houd dit in gedachte bij jouw verdere werken...

Zojuist nog een element toegevoegd, naar mijn idee een kernbegrip (zie hierboven): 'fantasie'.

hvr2105 op 8 april 2017 om 07:41

Vakwerk en prachtig fotowerk. Indrukwekkend mooi.

Groet, Herman

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 23:53

Erg blij met je gave reactie Herman, doet me goed! Dank!

kb op 7 april 2017 om 21:51

indrukwekkend!!!!!!!!!
+

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 23:51

Recht uit het hart! Heel blij mee Cees, en dan ook nog favoriet! Erg leuk, dank je!

marijke1234 op 7 april 2017 om 19:14

prachtige indrukwekkend foto ik kan niet anders zeggen knap werk.
Groetjes Marij+

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:27

Erg blij met je supergave reactie Marij, doet me zeer goed, dank je!
Favoriet, zeer blij mee!

HennieHeij op 7 april 2017 om 18:40

mooie plaat Tommy als ik het goed zie is de persoon in gepakt in een jas en de boom is ook omwikkeld lijkt het prachtige ZW tinten en mooie grove korrel, mooi standpunt .+1

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:22

Ja, klopt, alles is omwikkeld met repen grove hennepstof.
Dank je Hennie, erg blij met je zeer mooie reactie!

karindevries57 op 7 april 2017 om 18:27

Gaaf, de grove korrel past hier erg mooi! Prachtige bewerking weer. Groet, Karin

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:21

Thanks Karin, topreactie, heel blij mee!

MaryBruijn op 7 april 2017 om 17:57

Wat een TOP plaat!
Indrukwekkend, mooi de grove korrel en de lichtval!
Grt Mary + +

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:19

Erg blij met je supergave spontane reactie Mary, en nog favoriet ook, zeer dank, top!

jan.pijper op 7 april 2017 om 17:10

Poeh, mooie korrel, passend bij dit geheel. De wilde boom groeit achter deze figuur de hoogte in maar niet te ver. Mooie manier van fotografie.

Gr......Jan.

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:18

Erg gave reactie Jan, zeer blij mee!

bloemke op 7 april 2017 om 16:06

wat een mooie en uitdagende foto Tom
mysterieus in al zijn facetten
gr bl +

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:13

Top! Dank je Bloemke heel blij met je gave reactie!

Piebe op 7 april 2017 om 14:34

Mooi Tom...wat weer een sciencefiction foto...juist met zwart wit komen deze figuren erg sterk uit....

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:05

Dank je Piebe, erg blij met je prachtige reactie!

JeJeEs61 op 7 april 2017 om 14:12

De foto doet inderdaad wel surrealistisch aan. In eerste instantie deed het mij denken aan een personage uit de Star trek series. Haha maar ja ik zie best vaak dingen in doodgewone objecten
Wel een geve bewerking!
Fijn weekend. Groeten. Jan

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 20:03

Erg gave reactie Jan, zeer blij mee!
Ja, SF; ik vind zelf de licht doen denken aan de Melkweg, het heelal, met de individu als centrum, vandaar de titel...

Dodsi op 7 april 2017 om 13:33

Een surrealistische plaat, heel sterk met de grove korrel en de wolken en standpunt geven er diepte aan! Heel fraai bewerkt! Gr. Doris

TommyDijkwel op 8 april 2017 om 18:19

Erg blij met je gave reactie Doris, zeer dank!

19

Stemmen

Bekeken:179

Favoriet:5

TommyDijkwel

Niveau:gevorderde
Lid sinds: 03-08-2015

Meer foto's uit de categorie Straatfotografie

  • Op de Grote Markt in Brugge
  • Lego....
  • de ontmoeting
  • Let  TEVEEL     afval
Landkaart van de locatie waar deze foto genomen is
Datum:
7 apr. 2017 13:15:49
Camera:
Sony A6000
Iso:
Onbekend
Sluitertijd:
Onbekend
Diafragma:
Onbekend
Brandpuntsafstand:
Onbekend
Meer foto informatie Exif informatie
Rapporteer deze foto als ongepast