Maak kennis met Annelieke Vogelaar deelnemer Olympus challenge

23 november 2018 12:56
8 januari 2019 14:00
Partnerredactie

Maak kennis met Annelieke Vogelaar deelnemer Olympus challenge

Door: partnerredactie | 23 november 2018 12:56
Annelieke nam net als de andere challengers de Olympus de Olympus OM-D E-M10 Mark III in ontvangst. De camera om de komende tijd de challenges mee uit te voeren. Meer over Annelieke, haar ervaring met de camera en de challenges lees je in dit artikel.
Dit is een partnerbijdrage. Lees hier wat dit betekent.

Even voorstellen

Annelieke Vogelaar is leerkracht in het speciaal basisonderwijs en probeert altijd op een creatieve, liefdevolle manier kinderen tot ontwikkeling te laten komen. Ze omschrijft zichzelf als: "Sensitief, empatisch, rustig en open. Eigenschappen die ook terugkomen in mijn manier van omgaan met de mensen die ik vastleg met mijn camera". Naast het vastleggen van mensen, zowel geposeerd of spontaan, geniet Annelieke enorm van landschapsfotografie, specifiek het werken met langere sluitertijden met daglicht, en straatfotografie. Over het algemeen werkt ze in zwart-wit, omdat ze van nature wat sneller afgeleid is en vindt rust in het maken van en kijken naar zwart-wit beelden.

Eerste indruk

Wat een tof design, een prachtig cameraatje om te zien. 'Cameraatje' in positieve zin; klein, handzaam en licht van gewicht. Een camera die gemakkelijk mee te nemen is, waarvan je niet doorhebt dat je hem bij je hebt. Fijn om dit te ervaren naast mijn, toch wel logge, zware, Canon 5D Mark III. Na de uitleg van de camera ben ik enthousiast, zo te horen zijn er tal van mogelijkheden. Vooral het bedienen van de camera via de app van Olympus spreekt me erg aan evenals de geavanceerde fotomodus; live compositie, live time, hdr, stille modus, etc. Wat ik jammer vind om te horen is dat er al snel ruis ontstaat als de iso wordt opgeschroefd. Nog even geduld, want ik moet eerst de batterij thuis opladen voordat ik aan de slag kan. Eenmaal thuisgekomen direct de batterij in de lader en even later kan ik aan de slag. Eerst maar eens ervaren hoe de knoppen werken. Ik moet wennen aan de grootte van de camera, alles is kleiner dan ik gewend ben en zo ook de bediening. Ik moet ook nu nog wennen aan de draaiknoppen bovenop de camera. Eigenlijk is het allemaal heel logisch; draai je naar rechts dan verspring je in het menu ook naar rechts. Ook is het wennen om te werken met een systeemcamera als je gewend bent te werken met een spiegelreflexcamera. Het grote voordeel hieraan is natuurlijk dat je direct ziet wat je instellingen doen met je beeld. Een van de grootste pluspunten van de camera vind ik toch wel het kantelbare scherm, die mis ik enorm op mijn huidige toestel.


Twee weken later...

Na enige tijd geoefend te hebben voel me wat beperkt door de kitlens die standaard bij de camera zit. Mocht ik deze camera in eigen bezit hebben dan zou ik zeker uitbreiden met in ieder geval een lens die lichtsterker is. Alhoewel ik me kan voorstellen dat de kitlens voor een beginnende fotograaf voldoende mogelijkheden geeft. En mocht je je als beginnende fotograaf ontwikkelen en toch een andere lens willen gebruiken dan zijn er voldoende mogelijkheden.Enkele weken geleden ben ik begonnen met een persoonlijk project waarbij ik karakteristieke mannen gezichten fotografeer. Niet met de intentie om dit te gaan doen met de Olympus, maar ik heb deze er wel iedere keer even bij gepakt. Ook had ik de mogelijkheid om al even te schieten met een primelens van een vriend, ik vind het verschil in scherpte duidelijk zichtbaar. Deze 25mm f1.8 is scherper en dat bevalt me. Ik kijk daarom uit naar het werken met de verschillende lenzen tijdens de challenges.


Dit portret is gemaakt met de 25mm f1.8 van Olympus. Fijn objectief, goede scherpte en lekker lichtsterk.

Vrouw op plein van bovenaf gefotografeerd in Rotterdam. Door het kantelbare scherm hoefde ik niet boven de camera te gaan hangen, enorme plus.

De ondergaande zon gevangen op een blad. Door de goede beeldstabilisatie is het ook met langere sluitertijden mogelijk nog scherpe beelden te maken.

Filmfunctie

In eerste instantie dacht ik geen gebruik te gaan maken van de filmfunctie, maar tijdens een bruiloft toch maar het een en ander geprobeerd. De bediening is erg makkelijk en met name het maken van clips, een functie waarbij je filmpjes van enkele seconden maakt, is leuk. Gedurende de dag van de bruiloft heb ik verschillende clips gemaakt die vervolgens weer kunnen worden samengevoegd tot een complete film. Kortom: mooi, makkelijk en snel! Volgende week is het zover Annelieke gaat de strijd aan met de andere challengers.

Eerste serie foto's die ik heb gemaakt toen de challenge net van start was gegaan.

Op een gegeven moment weet ik wat het moet worden: een foto van onderaf van een combinatie van pluimen en smalle bladeren. Ik maak op verschillende plekken een aantal reeksen om genoeg materiaal te hebben en de mooiste foto uit te kunnen kiezen. Toch slaat de twijfel weer toe en probeer ik nog wat andere dingen. Als de tijd bijna voorbij is, is het voedertijd bij de otters. Ook daar maak ik nog een serie foto's.

Als de tijd voorbij is en iedereen weer terug is in het restaurant krijgen we ruim een half uur om onze foto uit te kiezen en te bewerken. In eerste instantie valt mijn oog toch op een foto van een otter. Als ik voor deze foto ga zal ik m in kleur moeten aanleveren, want in zwart wit doet deze foto onvoldoende en valt de otter weg tegen de achtergrond. Aangezien ik (bijna) altijd kies voor zwart-wit heb ik mijn twijfels. Uiteindelijk besluit ik toch dicht bij mezelf te blijven en te kiezen voor een beeld die het goed doet in zwart wit. Ook kom ik tot de

conclusie dat de foto van de otter onvoldoende aan de opdracht voldoet vanwege het perspectief.

Een hele uitdaging om de waterdruppeltjes scherp in beeld te krijgen. Ik hou van het minimalistische in deze foto's.


Winnende foto

Ik kies uiteindelijk voor een foto van een pluim en smalle bladeren tegen de wolkenlucht. Nadat alle foto's zijn ingeleverd is het spannend. De jury gaat in beraad en we zullen zo te horen krijgen wie de eerste challenge gewonnen heeft.

Als de jury binnenkomt krijgen we de uitslag te horen. En toch wel tot mijn verbazing heb ik de eerste challenge gewonnen! :) Super tof natuurlijk!! Ik ben blij dat ik zo dicht bij mezelf gebleven ben en voor een zwart-wit beeld gekozen heb. Jeetje, ik ga met een goed gevoel naar huis! De weken na de challenge voel ik toch een gevoel van competitie naar boven komen, welke ik eerder nog niet heb gehad. Ik heb dan ook super zin om de volgende challenge in te gaan en mijn stinkende beste te gaan doen. De kop is eraf...

Winnende foto

Challenge #2 portretfotografie

Na de eerste challenge merk ik dat ik competitiever ben geworden. Na de winst van de eerste challenge is er dus echt een kans dat ik straks bij de laatste twee zit en naar Griekenland mag. Het idee dat ik een kans maak, maakt ook dat ik deze keer toch wel nerveus ben voor de challenge.


De dag begint vroeg. Om 5.15 uur gaat mijn wekker. Met moeite sleep ik mezelf onder de douche en om 6.00 uur zit ik in de auto onderweg naar Houten, de opstapplek om met de groep richting de Photokina in Keulen te rijden. Naast de challengers gaat er ook een groep mensen mee die de portretworkshop zullen volgen die ochtend, een aantal modellen, een aantal mensen van Olympus en Zoom en natuurlijk Olympus Visionair Robert Roozenbeek die de workshop zal verzorgen.


In de bus is het meteen al gezellig. Ik moet zelf nog een beetje wakker worden, maar er wordt al volop over fotografie gepraat en mensen laten elkaars werk zien. Na een uurtje in de bus stoppen we in Eindhoven waar de andere challengers ook instappen. Iedereen heeft er zichtbaar zin in. Het is leuk om elkaar weer te zien. In de tussentijd heb ik met een aantal challengers contact gehad en er zijn al plannen gemaakt om in de vrije tijd samen te gaan fotograferen. De tijd gaat snel en we komen aan in Keulen. Op de parkeerplaats worden we opgehaald door iemand van Zoom. Als we binnenkomen is de beurs net open. We lopen door een grote hal waar alle grote merken voorbij komen. We gaan verder en arriveren bij de Olympus playground. Het ziet er heel tof uit, allerlei mooie, kleurrijke plekken met verschillende soorten licht, om foto's te maken.


Workshop portretfotografie door Robert Roozenbeek

Er is een plek op de playground waar de workshop gaat plaatsvinden. Als iedereen een kop koffie of thee heeft gedronken en een plek heeft uitgezocht neem Robert het woord en verteld, aan de hand van zijn foto's, over licht, compositie, gevoel, etc. Ik vind zijn foto's waanzinnig en de manier waarop hij erover vertelt is enorm inspirerend. Na het theoretische deel van de workshop mogen we zelf aan de slag. Er is een plek op de playground voor ons ingericht met verschillende opstellingen waar foto's gemaakt kunnen worden van de

modellen met zowel flits- als natuurlijk licht. Ik heb eerder met flitslicht gewerkt, maar mijn voorkeur gaat steeds weer uit naar natuurlijk licht. Ook nu richt ik me eerst op het oefenen met het model bij een raam waar het licht mooi naar binnen valt. Het is wat druk op de plekken waar de modellen gefotografeerd kunnen worden en ook de zenuwen voor de challenge later op de dag hou ik het voor gezien na wat foto's gemaakt te hebben.

Model Chuy Nguyen. Gefotografeerd met behulp van natuurlijk licht. Het licht kwam door een smal raam naar binnen.


Model Chuy Nguyen. Ook hier heb ik gebruik gemaakt van natuurlijk licht. Ik hou van zwart wit foto's en veel contrast.


Model: Chuy Nguyen. Wat een fijn model om mee te werken.


Challenge #2

Na de lunch is het zover. We krijgen te horen dat we in groepjes van twee de opdracht te horen krijgen. Omdat ik in de laatste ronde zit moet ik nog even wachten voordat ik meer weet en aan de slag kan. Ik zie de anderen al meegaan naar een andere plek om te horen wat de opdracht zal zijn. Na een half uur komen Ricardo en Wim terug, voor hen zit de challenge erop, maar ik weet nog altijd niks. Beiden zijn heel enthousiast en komen vol energie terug, maar mogen mij nog niks vertellen. Nadat ook Jose en Edwin terug zijn ben ik aan de beurt. Ik mag van de drie fantastische modellen die mee zijn, 1 model kiezen om de

opdracht te gaan doen. Ik weet direct dat ik Chuy Nguyen als model wil, hij heeft een prachtig, fotogeniek gezicht. Ik krijg te horen dat ik een half uur de tijd heb om een portretfoto te maken met een bijzondere lichtbron.


Naast de fotogenieke Olympus playground is er verderop een hal met allerlei verschillende soorten lampen. Dat is de kant die ik op wil en samen met mijn model begin ik te rennen. Ik wil mijn tijd optimaal benutten. Het is druk op de beurs en slalommend gaan we over de beurs. Ik kijk om me heen en mijn oog valt steeds weer op gekleurde ledlampen. Bij de eerste stand leg ik snel uit dat ik meedoe met een wedstrijd en vraag of ik gebruik mag maken van de lampen. De standhouder stemt in, maar het duurt me wat lang. Ik vraag de standhouder of hij de lamp klaar wil zetten en zeg dat ik zo terug kom. Hij gaat akkoord. We rennen verder over de beurs en ik voel me zo rennend over de beurs met een filmcamera achter me aan een beetje aangekeken. Als snel verdwijnt dit gevoel en ik ben helemaal gericht op het maken van de juiste foto. Ik maak op een aantal plekken een serie foto's om vervolgens weer terug te keren bij de eerste plek. De man van de stand heeft de lamp klaargezet en ik kan direct aan de slag, hoe gaaf is dat?! Ik heb het idee dat de foto bij deze serie zit. Ik heb nog tijd wat tijd over, maar ik besluit te stoppen. Ik zit vol energie en adrenaline, wat een te gekke opdracht!



En de winnaar is..

Voor alle challengers zit de opdracht erop. We hebben nu de tijd om de foto te bewerken voordat we m zullen inleveren. Ik weet al snel welke foto het moet worden en met een kwartier is ook mijn bewerking klaar. De jury gaat in beraad en na een minuut of tien wordt iedereen bij elkaar geroepen voor de uitslag. De foto's worden door Robert een voor een van feedback voorzien. Voor het eerst zie ik de foto's van de anderen. Ik weet mijn kansen tot het laatste moment niet in te schatten, er zitten prachtige foto's bij. Ricardo wint de tweede challenge, en terecht, wat een prachtige foto! Ondanks dat ik niet gewonnen heb keer ik tevreden huiswaarts! Op naar de volgende :)

Ingestuurde foto van Annelieke Vogelaar tijdens challenge #2

Challenge #3 macrofotografie

De derde challenge staat voor de deur; macrofotografie, de eerste tak van fotografie waar ik totaal geen ervaring mee heb. Ik besluit me van te voren niet te druk te maken en bereid me voor door foto's te bekijken van anderen en me in te lezen in wat belangrijk is als als het gaat om macrofotografie.

Deze keer zal de challenge plaatsvinden in de Orchideeënhoeve in Luttelgeest. Ik zit al vroeg in de auto en terwijl ik richting de bestemming rijd zie ik een prachtige zonsopkomst. Onderweg stop ik een keer om de zonsopkomst vast te leggen. Als ik aankom rijden ook Ricardo en Edwin het parkeerterrein op. Het is leuk om iedereen weer te zien. Nu we elkaar, maar ook de crew van Zoom en Olympus, een beetje leren kennen vind ik de dagen van de challenges steeds leuker worden.

Ik probeer me voor te stellen wat de opdracht straks zou kunnen zijn. Er zijn allerlei soorten planten en bloemen, maar ook vlinders en aapjes. Ik probeer me opnieuw voor te nemen gewoon af te wachten en mezelf nu nog niet druk te maken. Zoals iedere challenge dag beginnen we met een workshop. Deze keer verzorgt door Olympus Visionair Arend Spaans. Na een kop koffie gaan we van start.

Workshop

We starten met een algemeen stuk over Olympus verzorgt door Olympus Visionair Stijn Doors van Reginar Photography. Tof om hem zo gepassioneerd om Olympus te horen vertellen.

Na het algemene stuk gaan we over naar de macro workshop van Arend. Van te voren heb ik al wat foto's van hem bekeken en het maken van macrofoto's lijkt me alles behalve makkelijk. Wat ik leuk vind aan het verhaal van Arend is dat hij ons laat zien dat je met vrij eenvoudige middelen toch prachtige macro foto's kunt maken. Hij laat fantastische beelden voorbij komen en vertelt hoe deze tot stand zijn gekomen. Ook komt er een stuk theorie voorbij over focus stacking en -bracketing.

Na het theoretische stuk van de workshop is het tijd om alles in de praktijk te brengen. Er zijn verschillende lenzen beschikbaar om mee te oefenen. Ik krijg een Olympus 30mm macro lens mee. Een lens waarbij je dichtbij je onderwerp moet komen om deze groot in beeld te krijgen. Ik besluit om naar de vlindertuin te gaan. Door het temperatuurverschil beslaat de lens voortdurend. Als de lens gewend is aan de temperatuur ga ik op zoek naar vlinders. Ik kom er al gauw achter dat dit helemaal niet makkelijk is. Ik heb vooral moeite met de scherpstelling. Het lukt me maar moeilijk om een scherpe foto te maken en als ik wel scherpte heb dit deze veelal net niet waar ik m wil hebben. Ik weet inmiddels dat dit een zeer uitdagende challenge gaat worden. Ik waag vervolgens nog een poging bij de vogels en de aapjes en besluit vervolgens terug te keren naar de plek waar straks de challenge zal starten.

Vlinder op plant. De lijnen van de bladeren maken dit voor mij een interessante foto. Een van de weinige scherpe foto's gedurende het eerste half uur oefenen.


Macrochallenge

Na de lunch is het tijd om te horen wat de challenge in zal houden. De opdracht is: maak een macrofoto en let daarbij op kleurgebruik. We zullen allemaal gebruik maken van een Olympus 60mm macro lens. Ik besluit wederom naar de vlinders te gaan. Ik hoop een mooie, gekleurde vlinder te kunnen fotograferen op een bloem, zodat ik verschillende kleuren in beeld heb. Ik probeer het een tijdje bij een struik met mooie oranje bloemetjes waar een gekleurde vlinder op zit. Het lukt om een scherpe foto te maken, maar ik vind het beeld niet spannend genoeg. Ik besluit geen genoegen te nemen met enkel een scherpe foto en ga op zoek naar andere plekken. Ik probeer het op verschillende plekken en vind

uiteindelijk een vlinder op een plant met gekleurde bladeren. Ik heb geluk dat de vlinder lang stil blijft zitten en kan rustig mijn gang gaan. Het half uur vliegt voorbij en ik weet eigenlijk niet goed of de foto erbij zit.

Gemaakte foto's tijdens challenge

Stamper van een bloem. De kleurencombinatie spreekt mij aan. Je ziet niet direct wat het is, de scherpte van de haartjes op de stampertjes vind ik mooi.


De kleuren in deze foto spreken mij erg aan. De haartjes op het knopje zijn door de sterke vergroting van de lens goed te zien.


Knop van bloem. Ook hier zijn de haartjes op het knopje goed te zien door de vergroting van de lens.


Uiteinde van het blad van een gekleurde plant. Deze foto spreekt me aan, omdat je niet direct kunt zien wat het is.


Als we allemaal weer terug zijn op de plek van de workshop krijgen we tijd om een foto uit te zoeken en deze te bewerken. Ik doe er lang over om een keuze te maken. Er vallen al veel foto's af vanwege onscherpte. Ik kies uiteindelijk voor een foto van een vlinder op de gekleurde plant. De kleuren spreken me aan. Ik pas de kleuren wat aan en lever mijn foto in. Ik heb de foto's van de anderen nog niet gezien, maar hoor al wel dat José een hele mooie foto heeft. Het wordt nog spannend... Tijd voor de uitslag...We komen bij elkaar en de foto's worden besproken. Ik zie een aantal mooie foto's voorbij komen. Bij het zien van de foto van Jose is het voor mij duidelijk. Het kan niet missen dat zij deze challenge heeft gewonnen. En inderdaad...Jose wint, heel terecht, de derde challenge.

Nog 1 te gaan, het wordt nu echt spannend...

Mijn ingestuurde foto van challenge #3 macrofotografie