Vanuit het lage standpunt rijst het gebouw op als een strak, abstract monoliet: het donkere middenblok vangt de wereld in glanzende horizontale reflecties, terwijl de twee lichte flanken er symmetrisch naast oplichten. In deze zuivere Z/W‑compositie wordt architectuur bijna tot muziek: helder, ritmisch en subliem.
Opmerkingen