Belfort Brugge

Het monument van Brugge, de Halle met het Belfort, dateert uit de 14e eeuw. De allereerste Hallen waren waarschijnlijk kleinere, houten gebouwen. Rond 1240 werd er een uitgebreider complex neergezet, maar in 1280 ging de toren in vlammen op, waarbij veel belangrijke documenten verloren gingen. Na de brand werd de toren weer opgebouwd; ditmaal werkte men met steen. Het Belfort en de hallen vervulden naast een administratieve ook een commerciële functie. Ze waren voorzien van handels- en opslagruimten. Brugge was niet de enige en ook niet de eerste stad die haar hallen van een Belfort voorzag: zo bezat Ieper al in 1230 een belfort. In een tijd waarin de steden economisch en politiek steeds machtiger werden, groeide de behoefte aan dergelijke gebouwen en gezien de economische situatie was er geld voor om ze te bouwen. Vroeger waren het alleen de wereldlijke heersers en de kerk die zich zulke groots opgezette bouwwerken konden veroorloven. Het belfort kan dus gezien worden als een bewijs voor de ontwikkeling van de handel en een symbool van de stedelijke macht. Het onderste deel van het huidige belfort dateert uit de 13e eeuw. Op de tweede verdieping vind je de vroegere middeleeuwse schatkamer en helemaal boven de 47 klokken van de Brugse beiaard. De 83 meter hoge toren helt al sinds een hele tijd meer dan één meter naar links over. Gelijktijdig met het belfort bouwde men ook de nieuwe torens. De hallen bestaan uit 4 vleugels rond een binnenplaats die men door de poort onder het belfort kan bereiken. De bakstenen muren zijn versierd met beeldhouwwerk en decoratieve elementen in natuursteen, zoals de vensteromlijstingen.