Heel mooi vastgelegd, dit " winkeltje" , dit is hier bijna niet meer voor te stellen. Maar ik weet nog van vroeger, dat een weduwe hier vaak ook een winkeltje had, om in de eerste levensbehoeften te voorzien, omdat er hier toen waarschijnlijk nog ook en weduwenpensioen was. Dan verkocht zo iemand b.v. zeep, petroleum (voor in het petroleum stel, om eten op te koken) pannensponzen, knijpers, snoepjes, koekjes, (de snoepjes smaakten soms naar petroleum, omdat de lucht overal in doordrong.) En dat is nog maar ongeveer 45 jaar geleden! Mijn moeder kocht daar dan soms zeep of iets dergelijks, omdat "die vrouw ook moest leven". Maar in het(verre) buitenland is dat vaak nog steeds zo.
gr. Tjitske
Ja heerlijk hè zo'n aziatisch winkeltje. Wat je ook zoekt ze hebben het bijna altijd wel. Vaak stranden we bij zo'n tentje wanneer we op de brommer te ver van de bewoonde wereld af zijn en het restaurant-eten niet aandurven. Dan maar zakje chips of een rol koekjes uit de Winkel van Sinkel. Zo zonder mensen is de foto wel een soort stilleven geworden, en dat zie je niet vaak. In Azië komen mensen altijd uit het niets te voorschijn als je een foto wilt maken. gr. Annemarieke
Opmerkingen