Reekalfje

Regelmatig fotografeer ik in de Hortus in Haren (Gr.). Daar viel afgelopen voorjaar mijn oog op dit reekalfje dat lichtelijk verscholen in het bos lag. Dankzij de lichte kleur van de oortjes die werden beschenen door de late-middagzon, anders had ik 'm (of haar) dankzij de prachtige schutkleur niet eens gezien. Geen moeder in de buurt. Mijn motto: dieren niet verstoren. En al helemaal geen jonge dieren om te voorkomen dat moeder het jong kwijt gaat raken en andersom. Gelukkig doet mijn Tamron 400 mm het prima, en krijg ik het reekalfje in mijn lens. Wat een schatje is het! Voorzichtig door mijn knieën, om op ooghoogte te komen met deze jonge beauty. Het verroert geen vin, ik bijna ook niet, maar mijn hartslag is hoog dankzij dit bijzondere close-up portret!