Comtoise

Eind 17e eeuw vestigden Zwitserse klokkenmakers zich in de Jurastreek om daar hun producten aan de man te brengen. Vooral de Jurastreek en de naburige departementen Haute Saône en Haute Marne zijn toonaangevend vwb deze geweldige werkpaarden. In het begin werden enkel klokken met een ring als wijzerplaat gemaakt. Deze ring van messing of tin werd op een ijzeren kooi met voorplaat en achterplaat, bodem en topplaat geplaatst. De eerste klokken waren allemaal spillengangwerken. Er zijn nog meer gangwerken maar dat wordt te ingewikkeld om hier te vertellen. Maar later werd dat de ankergang: een nauwkeuriger en dus betrouwbaarder gangwerk. De cijferring als wijzerplaat duurde van ca 1685 tot 1750. Daarna werd het mogelijk om een wijzerplaat van emaille te fabriceren. Eerst in de vorm van Cartouchen(kleine emaille cijfers die op de voorplaat kwamen. Later, vooral vanaf de industriële revolutie werd het geperst messing, het zogenaamde Latoenkoper met een emaillelaag als wijzerplaat. Afgebeelde klok is een uurwerk uit ca 1830 met zo'n latoenkoperen messingplaat, geperst met diverse afbeeldingen. De aandrijving geschiedt door gewichten welke op een houten klos, later messing, opgedraaid dienen te worden door middel van hennepkoord van 2 tm 4mm dik met een zogenaamde kruksleutel. De meeste comtoises staan op een ijzeren stoel, een console, welke steun biedt.Comtoises uit de Haute Saône en Haute Marne hebben vaak geen stoel nodig. Deze hebben dikwijls een eigen ophangsysteem. Na 1913, vlak vóór W.O. 1 is de productie van originele Comtoises gestopt.