Een sterk beeld, juist door zijn stille dubbelzinnigheid.
De rode stoel toont zich maar deels, terwijl zijn schaduw een andere stoel verbeeldt - korter, langer, vreemd genoeg overtuigender dan het origineel.
Die projectie op de houten wand voelt als een tweede identiteit: een vorm die niet bestaat en toch betekenis krijgt. Het spel tussen licht, materiaal en misleiding is precies getroffen.
Een doordachte foto die met minimale middelen een subtiel raadsel neerzet: één stoel, twee waarheden.
Opmerkingen