Grote kerk Breda.

Mausoleum in Prinsenkapel. De Prinsenkapel ten noorden van het koor is het mausoleum van de voorvaderen van de Nederlandse koninklijke familie. De kapel werd gebouwd van 1520 tot 1525. Zij was in eerste instantie bedoeld als familiekapel, waarin getrouwd kon worden en waar ook familieleden begraven konden worden. Uiteindelijk werden er zeventien leden van de familie in de kapel begraven. Toen stadhouder Willem van Oranje overleed lag het in de bedoeling dat ook hij daar begraven zou worden, maar omdat de stad Breda in die tijd nog in handen was van de Spaanse heerser, zijn hij en na hem al zijn regerende nakomelingen, met uitzondering van prins Willem III, plus na diens dood de leden van de regerende Friese tak van het Koninklijk Huis, bijgezet in de Grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk in Delft. Wat maakt de Grote Kerk bijzonder? Twee factoren maken de Grote Kerk speciaal. Ten eerste de schoonheid van het monument. De Grote Kerk van Breda is een monument met een markant uiterlijk, waaronder de 97 meter hoge toren. De oudste delen van de Grote of Onze-Lieve-Vrouwe Kerk zijn ongeveer 750 jaar oud en behoren tot de Brabantse Gotiek. In de tweede plaats neemt de Grote Kerk een speciaal plekje in de Nederlandse geschiedenis in. Vanaf 1410 heeft de kerk nauwe banden met de Nassaus. Niet alleen betaalden zij delen van de bouw; alle Nassaus tot aan Willem van Oranje werden hier begraven. Als Breda niet in Spaanse handen was geweest ten tijde van zijn dood, dan had hij hier zijn laatste rustplaats gekregen. Bij zijn familieleden, zijn eerste echtgenote Anna van Egmont en zijn dochtertje Maria. Het lot besliste anders. Hoewel de Nassaus voortaan in Delft werden begraven, zijn de banden met het koningshuis altijd gebleven.