Travelers

De weg snijdt door het land als een gedachte die niet af te maken is. Donker asfalt, nat van kou en belofte, wijst vooruit zonder uitleg. Aan de horizon liggen bergen als zwijgende wachters, hun witte schouders dragen de last van een naderende lucht. De hemel hangt laag, zwaar van onuitgesproken verhalen. Een reiziger nadert. Niet om aan te komen, maar om onderweg te zijn. De koplampen zijn ogen in de schemer, zoekend naar iets dat nog geen naam heeft. Hier is geen bestemming die op een kaart staat. Alleen beweging. Alleen het besef dat stilstaan geen optie is. Waarheen ze rijden, weet niemand. Misschien naar warmte. Misschien naar herinnering. Misschien simpelweg verder. De weg zal het antwoord niet geven. Maar hij laat wel zien dat het ergens ligt.