De verstilling van het IJsselmeer

Er zijn van die momenten aan de waterkant waarbij de wereld om je heen even helemaal stilvalt. Op een mistige ochtend aan het IJsselmeer besloot ik die rust te vangen door de tijd letterlijk op te rekken. Door te werken met een lange sluitertijd veranderde het kabbelende water in een melkachtige sluier, waardoor de karakteristieke basaltblokken bijna lijken te zweven in een leegte. Geen afleiding, geen horizon die om aandacht vraagt—alleen de rauwe textuur van de stenen tegenover de zachtheid van het water. Een vorm van minimalisme: de kunst van het weglaten om de essentie van de kustlijn over te houden. Een technisch spel met filters en geduld, maar vooral een moment van pure zen...en soms in onmogelijke posities liggen voor de juiste compositie ;-)