De museumkever (Anthrenus verbasci)

De museumkever of tapijtkever (Anthrenus verbasci) is een kleine tot zeer kleine kever van 1 tot 2 millimeter. De dekschilden zijn met grijze, gele en bruine vlekken bedekt. De kever moet worden onderscheiden van de pelskever Attagenus pellio. Zijn naam heeft hij te danken aan zijn voedingspatroon als larve. Van nature zijn de larven van deze kever gespecialiseerde aaseters, die zich voeden met haar en veren. Dierlijke producten zoals wol, leer, veren, textiel en bont zijn dan ook niet veilig voor de larve. In de natuur wordt de larve vooral in vogelnestjes aangetroffen. De volwassen kevers voeden zich vooral met stuifmeel en nectar van bloemen. Ze zetten hun eitjes af in voor de larve voedselrijke gebieden en zijn daarom in musea zeer gevreesd. De larven kunnen zich door zeer kleine kieren heen werken. Museumkevers zijn de belangrijkste en gevaarlijkste bedreiging voor insectencollecties. Door het meeliften op textielproducten tijdens export is de kever wereldwijd verspreid geraakt. In collecties kunnen ze behalve chemisch worden bestreden door de objecten af en toe enige etmalen in te vriezen.