Ode aan het wenteltrapje

We waren 8 en lagen in zee, Onze buik in het water, op onze ruggen de zon. Altijd op zoek naar wenteltrapjes en zaagjes. Jij werd ziek en zweefde tussen hemel en aarde. Je was mijn neefje, mijn broertje, mijn vriend bovendien. Ik loop hier langs het water, Zou je van boven mijn eeuwige zoektocht naar wenteltrapjes kunnen zien?