Die zal wel een hele afstand hebben afgelegd, vandaar die moeheid. Maar jij hebt 'm gespot en nog duidelijk kunnen opnemen. De focus goed op de mot en gedeeltelijk op de margriet. De kleuren komen er mooi uit en dat al tegen een rustige zachtgroene achtergrond.
Gr. Jim.
Mooie foto. 📸
In de ochtendzon, heel zacht,
vloog een grasmotje met volle kracht.
Langs het veld, zo stil en fijn,
zag hij een bloem in paarse schijn.
De Spaanse margriet, zo trots en groot,
wiegt zachtjes in haar bloembed-boot.
“Dag mooie bloem,” zo fluisterde hij,
“mag ik even rusten, dicht bij jou, zij aan zij?”
Ze glimlachte stil, haar blaadjes heel teer,
“Kom maar lief motje, ik wieg je keer op keer.”
En zo rustten zij, in zonlicht en bries,
een vriendschap geboren puur en op z’n minst een klein paradijs.
Wauwwww Wijnand, hartelijk bedankt voor je poëtische reactie. Wat een mooi passend gedicht heb je bij de foto gemaakt. De mot en de bloem voelen zich zeer vereerd. En de fotograaf natuurlijk ook 😊🙏
Opmerkingen