iris en pupil

In de stilte waakt de iris, rond en fijn, een ring van kleur en licht doorbrengt. Zij speelt met schaduw, groot en klein bepaalt wat het oog wordt toegekend. De pupil, zwart als diepe nacht, opent zich voor iedere straal. Krimpt terug bij felle kracht, groeit in het donker, zonder taal Samen lezen zij het licht, een sans zo oud als het zien zelf twee delen, één gezicht