see you

Ik lig laag bij de grond met mijn camera, bijna op ooghoogte met de kikker. Daardoor kijk ik hem recht aan, alsof we elkaar even ontmoeten. Zijn grote, glanzende ogen trekken meteen mijn aandacht; ze lijken nieuwsgierig en een beetje waakzaam tegelijk. De kikker zit half verscholen tussen dunne, opstaande sprietjes en mos. Die kleine groene stengels met knopjes geven het beeld iets fragiels en bijna sprookjesachtigs. Ze omlijsten zijn gezicht zonder het echt te verbergen. Zijn voorpootjes rusten op de ondergrond, licht gespreid, alsof hij elk moment een sprong kan maken. De achtergrond is zacht en egaal, in warme beige tinten, waardoor de kikker en het groen er echt uitspringen. Door de geringe scherptediepte is alleen zijn kop en een deel van zijn lichaam scherp, terwijl de rest mooi vervaagt. Dat geeft rust in het beeld en legt de focus volledig op zijn expressie.