Koning van de oever

Hij stond daar niet te vissen, hij stond te wachten. Met de kalmte van een Zen-meester en het geduld van iemand die weet dat haast alleen maar fouten oplevert. Geen spier leek te bewegen. Alleen dat scherpe gele oog volgde alles wat zich onder het groene oppervlak afspeelde. In het Haagse Bos voelde deze blauwe reiger zich even de onbetwiste eigenaar van het water. De wereld mocht druk zijn, maar hier gold een ander tempo. Dat van stilte, concentratie en het vertrouwen dat het juiste moment vanzelf komt.