Maastricht 27 nov 2004

Die ene voet had er van mij wel opgemogen ja dat klopt wel maar verder vind ik juist omdat hij zo zielig alleen zit te spelen dit een foto met een gevoel.Met enorme grote handen probeert hij de mensen enige luisterrijke klanken mee te geven in de hoop dat z,n spel gewaardeerd wordt met klinkende munt.Ik krijg dat gevoel bij iedere straatmuzikant en vind dat bij deze foto dan ook goed weergegeven.Helemaal alleen met z,n accordeon in een veel te snelle wereld. Gr jan

Vermoedde ik al. Jij hebt geluk, mijn grapjes komen niet altijd over. Glunder, glunder (vanwege jouw blijheid). Wim

Het was maar een grapje Wim, ik kwam je foto toevallig tegen. Blij dat je er weer bent in elk geval en dank voor je reactie.

Het is gemakkelijker om binnen de diverse handleidingen na te lezen. Oké, anders had ik wel buiten gelopen met mijn krakende knieën, nu waren het mijn hersens en heb ik in ieder geval Christi een interessant inkijkje gegeven. Jullie fotografie bevalt mij ook zeer en als ik het tegenkom heb ik absoluut geen moeite om dat te waarderen. De groeten van... Wim

Ik heb even met hem gepraat. Hij zit er niet de hele dag, alleen de middag. Was verder niet zo spraakzaam. @ Christi: we moeten ons niet laten kisten! Gaan we toch voortaan in koppeltjes van twee of drie de straat op? Ik voel er weinig voor om foto's van mijn tv-scherm te gaan maken zoals Wim (Landauer) kennelijk is gaan doen. Ik hoop dat je niet echt een angstig gevoel overhoudt van je avontuur. Heel naar joh.

Ben het met Tineke eens over de voeten. Ik vind hem er eigenlijk eenzaam uitzien. Allen de etalagepop lijkt naar hem te kijken en luisteren door het raam.