Puffin

Puffin... zo noemen de Schotten deze prachtige vogel. En ik had er best puf in deze dag om de papagaaiduiker in de picture te krijgen. Door naar beneden te klauteren over een vooroverhellend los rotsblok zo groot als een personen auto kon ik deze in het visier krijgen. Even was ik bang dat het rotsblok door mijn gewicht nog verder uit balans zou kunnen raken.... maar dat gebeurde gelukkig niet. Toen het zelfverzekerde gevoel langzaam begon te komen dat ik redelijk veilig stond durfde ik pas te beginnen met foto's maken. Het was op zich al een wonder dat ik hem uberhaubt ontdekte tussen die duizenden alken met die mooie grijs gestreepte snavels. Voor deze vogel was ik gekomen.... en ik was zeer verheugd dat we 's avonds als een van de weinigen konden melden dat we ze gezien hadden. Ik hoop dat jullie van het resultaat van mijn capriolen kunnen genieten. Gr. Ben