Ruine De Slotbosse Toren Oosterhout

De Slotbosse Toren - Kasteel Strijen. De Ruine waar u naar kijkt maakte eens als hoofdtoren deel uit van een groot rechthoekig gebouwencomplex : Het Kasteel Strijen. Daarvan bleef dit imposant fragment over. Het is opgetrokken baksteen met natuursteen op de hoeken van de gevels. De 26 meter hoge toren kende zesverdiepingen boven het kelder niveau. Aan de binnenkant zijn inder meer de resten zichtbaar van vensters en schiet sleuven. Eengewelf en een schouw met rook kanaal. De Ruine wordt nog wel de "Slotbosse toren "genoemd naar het bos dat de toren vroeger omgaf. Onstaan Als bouwjaar wordt 1288 aangenomen. In dat jaar kocht willem 4 van strijen een stuk grond precies op de toenmalige grens tussen het graafschap Holland en het Hertogdom Brabant. Verder lag het Kasteel strategisch aan de belangrijke noord zuid verbinding van Geertruidenberg naar Breda. Mogelijk breidde Willems Schoonzoon Nicolaas 3 van Putten het Kasteel uit. De bewoning en het verval. De wellicht bekenste bewoner ( 1321 - 1353 ) van het kasteel is Willen van Duvenvoorde. Hij heeft het Kasteel vermoedelijk de grootste omvang gegeven. Als Raadsman van zowel Willem 3 als Willem 4 van Holland - Zeeland - Henegouwen. Groeide Willen van Duvenvoorde uit tot een van de machtigste en rijkste mannen van de Lage Landen. In de tweede helft van de 14 de eeuw kreeg zijn zoon Willem van Oosterhout te maken met de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Het Kasteel is Hierbij waarschijnlijk in 1394 door de Kabeljauwen ingenomen en in brand gestoken. Als gevolg van de St Elizabethsvloed in 1421 komt het kasteel aan de rand van een moerasgebied te liggen. Het verliest daar door zijn strategische waarde. Tijdens de tachtigjarige oorlog werd het Kasteel in 1573 door kanonvuur vernield. Daarna zette het verval in. De ruine werd een Steengroeve waaruit materiaal werd gehaald voor onder meer gebouwen en bestrating in Oosterhout. Het Tij keerde echter want vanaf 1753 geniet de "slotbosse toren bescherming. Archeologie Strijen was een rechthoekig waterkasteel dat bestond uit een hoofd en voorburcht. Dit type werd aanvankelijk door de hogere adel sinds het laatste deel van de 13 de eeuw gebouwd. Archeologisch onderzoek lat zien dat het verdedigingswerk bestond uit twee grachten met zware kademuren en twee van klei opgeworpen wallen. Aan de noordkant lag een poort daar omheen bevond zich nog een barriere van brede sloten en singels met een doorgang vanaf de Hoofseweg. Vondsten duiden op bijgebouwen en bedrijvigheid aan de west en de noordzijde