Haags gedoogbeleid

Te zien op deze zwart-wit scène uit de Nederlandse urban jungle: een stel nonchalante fietsers die zich met een air van onoverwinnelijkheid een weg banen door een duidelijk voetgangersgebied. Geen bord dat hen tegenhoudt, geen blik opzij naar wandelaars — dit is hún route, hún rit. Met een mandje voorop en een rugzak achterop fietsen ze recht het winkelhart in, alsof het de meest logische plek ter wereld is om je fietsketting nog even goed te testen. Links van hen: wandelaars die zich schikken in hun lot. Geen verontwaardiging, geen verwarring — gewoon een vriendelijk gesprekje, alsof ze willen zeggen: "Ach ja, dit is Den Haag, hè." En boven alles, onder het wakende oog van kinderlijke verbazing op het reclamebord van HEMA, lijkt zelfs het winkelpand even te denken: "Serieus? Alwéér fietsers?!" Conclusie: In Den Haag noemen we dit geen overlast — dit is levenskunst op twee wielen. Je mag er niet fietsen, maar je mág er fietsen. Begrijp je wel?