Zittend aan de Maas

Alsof iemand hier precies op de juiste plek is neergeploft om even niets te hoeven, leunend tegen het ritme van de Maas. De stad draait gewoon door, boten trekken strepen door het water, maar op dat bankje hangt iets van kalme koppigheid. Blijven zitten. Kijken. Denken. Een scène die zachtjes zingt, ergens tussen Rotterdam en een onvergetelijk Otis Redding refrein.