Vier Eeuwen Verder

Soms hoeft geschiedenis niet terug te keren met tromgeroffel of grootse speeches. Soms komt ze gewoon even naast je zitten op een bankje aan de Lange Vijverberg. Een man, verdiept in zijn eigen wereld, terwijl achter hem Johan van Oldenbarnevelt al eeuwenlang hetzelfde lijkt te doen: iets voorovergebogen, verzonken in gedachten, alsof zwaartekracht op denkers net iets anders werkt. En ineens schoot door mijn hoofd: stel dat dit de achter-achter-achterkleinzoon is. Niet op weg naar een ceremonie, geen bloemen, geen officiële herdenking. Gewoon even langs opa. Bijna achteloos. Alsof geschiedenis soms helemaal niet verdwijnt, maar zich verstopt in houdingen, blikken en kleine toevalligheden. Een paar dagen voor de datum waarop Van Oldenbarnevelt in 1619 werd geëxecuteerd, zat daar ineens een moderne echo van vier eeuwen geleden. Great minds sit alike.